Le Mage du Kremlin (2025)

Een hoop gepraat praat praat. Maar het kan nauwelijks echt boeien. De film is sowieso te lang en de personages kunnen niets echt boeien. Poetin is van bordkarton Jude Law speelt hem lauw. Het is echt typisch Amerikaans alles word er flink bovenop gelegd en hoe de Russen denken en doen wordt door Vadim uitgelegd in heel veel woorden. Waarom praten die Amerikanen zoveel altijd. Show don't tell jongens, dat kunnen ze niet. En het is ook irritant dat alle Russen Engels spreken. Ik begrijp dat Russen zon film zelf misschien niet zouden maken maar dit heeft ook weinig zin.

Boekverfilming op zijn boekverfilmingst. Niet alleen is er de vertelstem van Paul Dano, die hele stukken uit de roman van Giuliano da Empoli voorleest en dat om de een of andere reden met een soort ASMR-stem doet, ook alle dialogen zijn van die typische boekdialogen; mensen praten niet met elkaar in politiek-filosofische volzinnen. Daar trouwens ook weer die op den duur vrij irritante ASMR-stem van Paul Dano. Ook alles wordt uitgesproken; er zit totaal geen ruimte in de film om als kijker een eigen kijk op het verhaal te hebben.

Ik had verder niet echt het gevoel dat de film me een unieke, of in ieder geval op interessante manier afwijkende blik op de opkomst van Vladimir Poetin gaf. Hij gaat met vrij grote stappen door de bekende geschiedenis. Wel een redelijk goede Poetin van Jude Law. Verder ook technisch goed gemaakt, hoewel het dus wel een opeenvolging van heel veel scenes van mensen die met elkaar praten in een kantoor of chique bar is.

De titel vond ik ook niet helemaal terecht op basis van de karakterisering van Vladimir Vladimirovitsj in deze film. De Poetin in deze film weet precies wat hij wil. Dano's karakter Vadim Baranov is meer een uitvoerder van zijn wil, dan de tovenaar achter de schermen die door de titel gesuggereerd wordt.

(Gezien op Prime Video)