The Odyssey (2026)

Dank je. Het ging mij puur om de inhoudelijke beweegredenen en de boodschap die de filmmaker wil overdragen.

Mind you. Ik heb als toeschouwer genoeg kritiek op de historische invulling om deze clichématige verfilming te diskwalificeren als bombastische edelkitsch.

Drie jaar na Oppenheimer maakt Nolan wéér de film van de zomer, je moet het hem toch maar nageven. Over kwaliteit kan dan nog gediscussieerd worden, maar er is toch geen enkele regisseur momenteel (ooit?) die zó massaal mensen naar de cinema lokt met een 'origineel' (non-franchise) verhaal. De man is een genre op zichzelf geworden. Kan je alleen maar bewonderen toch, als cinemaliefhebber.

Met The Odyssey maakt hij in ieder geval een technisch fantastische film, met heerlijk grootse en entertainende scènes. En met ook eens een keer - althans voor zijn doen - een vrij simplistisch en rechtlijnig verhaal. Tuurlijk, er wordt wat met tijd en structuur gesprongen, maar op dat gebied durft hij zichzelf gelukkig toch net iets minder serieus te nemen dan in een film als Tenet (of ja, ook Oppenheimer, al kan ik die wel veel beter pruimen). De episodische avonturen, de kadervertelling van Odysseus die zijn eigen verhaal probeert te reconstrueren, Telemachus die met overlevenden van de Trojaanse oorlog gaat praten en op die manier het verhaal van de val van Troje krijgt verteld: ik vond dat allemaal wel vrij sterk in elkaar zitten. Enkel het eerste kwartier vond ik veel te exposition-heavy en in your face en het laatste halfuur iets te langgerekt en saai.

En Nolan laat ook nog wel een aantal andere steken vallen. For the life of him, een sterke vrouwenrol zal hij nooit kunnen schrijven. En hoewel alles er visueel indrukwekkend en top uitziet, ontbreekt er ook wel een bepaalde.. spark? De wereld voelt soms wat leven- en kleurloos - en het mythische oude Griekenland voelt nergens 'zwoel' of 'sexy'. Vergelijk dat met Troy uit 2004..

Maar goed, nu klink ik erg negatief, en ik geef hier toch wel een kleine 4* aan. Qua bioscoopervaring was dit absoluut fantastisch, en er zitten ook echt wel héél sterke scènes en set pieces in. Het stuk met de cycloop is hallucinant sterk zelfs, qua design van het wezen, en de absolute horror van de situatie. Idem voor de aanval van de grote ridders, wat een hopeloos duistere 'actie'-scène. Zelfs een licht stukje body horror in de scènes met Circe. En de bijna psychedelische schripbreuk met al die blikseminslagen en chaos. Erg sterk gedaan allemaal, met enkele van de best geregisseerde scènes uit Nolans carrière zelfs wat mij betreft.

Er gaan geruchten dat zijn volgende film een full-on horrorfilm zou zijn. Ik zou hem dat op voorhand niet hebben gegeven, maar na enkele scènes uit deze film gezien te hebben, lijkt me dat een interessant experiment voor hem.

Kleine 4*. Ben aan het denken om hem misschien nog eens in IMAX 70mm te gaan zien (in Brussel) binnenkort. Is echt een film die ik graag nog een tweede keer zou zien, maar niet per se snel thuis zou opzetten.

Je hebt de mythe enerzijds die grotendeels verzonnen is. Het gaat mij denk ik om de wereld en de tijdsperiode waarin het zich afspeelt en ik heb dan liever dat dit wat waarheidsgetrouw blijft. In de periode waarin het verhaal zich zou afspelen hadden de Griekse steden nauwelijks contact met de leefwereld buiten Griekenland/Hellas. Iets waar meer van dit soort prenten zich aan 'zondigen'.

In de film zelf vond ik persoonlijk enkel Pattinson en Hathaway iets of wat degelijk acteren. De meeste acteurs en actrices kregen ook wel weinig kans om hun personage glans te geven. Als Nolan een prequel maakt en Lupita zet daar een goede Helen of Troy in neer zal ik dat zeker waarderen. Maar dat is mijn mening. De overgrote meerderheid vindt het duidelijk wel een zeer goede film. En daar ben ik heel blij mee, want dat gaat normaal gezien betekenen dat Nolan meer dan waarschijnlijk binnen enkele jaren weer een film gaat uitbrengen.

Ik vond hem niet geweldig. Vooral de casting van Nolan valt me wel vaker tegen.

Matt Damon in deze rol vond ik niet zo overtuigend.

Toch nog even wachten, hij gaat eerst uitrusten.

Hij ziet er op die foto ook wel opeens oud uit zeg.

Je geeft hier een verkeerde voorstelling van zaken, want het was absoluut niet de eerste reactie van Odysseus. ]Hij komt pas tot die conclusie als er al van alles is geprobeerd en ze zelf niet in staat blijken om het rotsblok weg te krijgen. Ze hebben de cycloop daarvoor nodig en zullen hun krachten moeten sparen om de volgende dag succesvol te kunnen ontsnappen. Bovendien zullen ze stil moeten zijn om het monster niet te wekken.

Fijn dat je het met me eens bent, maar let wel even op spoilers. Je schrijft van alles dat mensen die de film nog niet gezien hebben, niet willen weten.

als je bij een film over Jezus schrijft dattie gekruisigd wordt is het toch ook geen spoiler?

Verder: als je vindt dat ik spoiler plaats, moet je me een pm sturen en niet nadrukkelijk nog eens de aandacht op mijn bericht vestigen.

Maar ik zal het verwijderen. Nu kan het nog.

De boodschap van Nolans Odyssee zou kunnen luiden: Wie in een oorlog verzeild raakt, komt nooit meer thuis. Al lijkt dit in letterlijke zin een paradox want Odysseus keert wel degelijk terug naar Ithaka, maar amper thuis kiezen zijn zeilen voor een westerse wind die hem en zijn vrouw Penelope wegvoeren naar onbekende bestemming. Zijn zoon is dan troonopvolger en kan met een schone lei beginnen.

Vertaal ik het hele verhaal naar de moderne tijd dan zie ik in Agamemnon Trump (VS) als feitelijke machthebber van een alliantie die hij chanteert om een oorlog te beginnen. Als koning van Ithaka is Odysseus net als de premier van Spanje de meest kritische bondgenoot. Helaas laat Nolan dit aspect achterwege in zijn versie van de Odyssee. Het is Odysseus die De Wetten van Zeus schendt, in zekere zin zou je het valsspelen kunnen noemen, als hij de list met het Paard van Troje bedenkt en uitvoert: wie zijn vijand niet met conventionele middelen en handelingen kan verslaan, zaait chaos en verderf van binnenuit - inmenging in binnenlandse politiek? De oorlog wordt gewonnen maar de prijs is torenhoog. De strijdende mens levert zijn menswaardigheid in, kampt met levenslange trauma’s, en zal nooit meer ergens thuis kunnen zijn, daar waar lichaam, geest en ziel rust vinden.

Naar mijn smaak vindt de indrukwekkendste scenes plaats op het eiland waar Kirke (Circe gespeeld door de altijd beminnelijke Samantha Morton) haar scepter zwaait. Zij is godin alias tovenares of zo je wilt heks. Een fantastische omkering schuilt in haar visie dat zij de mannen niet in varkens verandert, maar hen ontdoet van hun ware vermomming. Oftewel, een oorlog maakt varkens van mannen. De bijbehoren seksuele escapades lijken bij Nolan noch Homerus een ingang te vinden, terwijl Odysseus met Kirke drie nakomelingen krijgt.

Sinon, de zoon van een schapenhoeder wordt tweemaal geofferd. De eerste keer krijgt hij het lot van Antinoös in handen geduwd, waardoor hij de oorlog wordt ingeluisd. De tweede keer liegt Odysseus over het geschenk van het paard zodat Sinon de waarheid die er in schuilgaat niet kent, maar op het eiland waar de doden uit het schimmenrijk uit de aardbodem tevoorschijnkomen na de schapenbloedofferande staat Odysseus oog in oog met alle manschappen die zonder graf achterbleven. Een ervan is Sinon, die de waarheid in het schimmenrijk aan het licht kreeg en vertelt dat hij bereid was om voor Odysseus en zijn plan te sterven, Hij geeft Odysseus het valse lot van Antinoös en krijgt de belofte dat Odysseus hem de heldenrol zal toedichten die hij verdient. Uiteindelijk moet Odysseus van het eiland wegvluchten als hij wordt “achtervolgd door al zijn onbegraven manschappen.”

Nolan verhaspelt (komt het door tijdgebrek wegens veel te lange overdonderende gevechtsscènes?) het eiland van de Lotuseters met het eiland van Calypso, waar Odysseus jarenlang de herinneringen aan alle verschrikkingen van de oorlog verzacht en uitwist middels verdovende middelen. Ook hier heeft Nolan geen oog voor de fysieke liefde tussen Calypso en Odysseus. Moest hij koste wat kost rechtschapen blijven?

Uiteindelijk maakt Odysseus schoonschip bij thuiskomst. Hij ontmaskert Antinoös door hem het valse lot van Sinon te overhandigen waardoor Antinoös finaal door de mand valt en als een lafaard zijn einde vindt. Zijn zoon kan zijn troon opvolgen en de lang gekoesterde wens van zijn vrouw Penelope komt in vervulling als de westenwind opsteekt.

Al met al was deze One Battle After Another uit de oude doos voor mij beter te verteren dan de Anderson expositie van geweld, vooral omdat ik mijn verwachtingen een eind naar beneden had bijgesteld en ik min of meer voorbereid was op de almaar voortdurende spektakelscènes met een volume waarbij bioscoopstoelen en vloer resoneerden, wat bij mij nooit het effect oproept op een schip in de storm te zitten of zelf verwikkeld te zijn in een eindeloos gevecht. Het zwaartepunt van de hele exercitie ligt teveel bij het spektakel en te weinig bij het verhaal. Maar Nolans boodschap ervaar ik enigszins als verzachtend en hoopvol.

Geweldig epos van Homerus op sublieme wijze verfilmd door Nolan. Damon had nog iets dieper in zijn rol gekund naar mijn idee, Hathaway overtuigt als koningin met een feministisch trekje avant la lettre. Pattinson blijft groeien als acteur. De film is pakkend van begin tot eind, waarbij de 7 zonden en deugden naar voren komen in de wetten van oorzaak en gevolg. Er had nog wel één uurtje bij gekund met name op het sociaal emotionele vlak in combinatie met het lichamelijke. Klassieker! 4,6*

Dat scheelt een hoop schrijfwerk. Vroeger als kind vond ik de TV serie super spannend, kon niet wachten op het volgende deel, die scenes met die Cycloop toen waren voor die tijd ongenadig hard. Ik had een hoge verwachting dus. Ben ik sowiezo niet een Nolan fan. Na de Batman films is het nivo er niet beter op geworden.

Die scene met die hond was nog wel leuk, voorspelbaar maar leuk. Damon en Theron vond ik het nog wel aardig doen, voor de rest is alles al verteld. Casting van niks vind ik, en spannend word het nergens.

(Afgeraffeld) Ja, vind ik ook. Met de nadruk er op dat ik dat vind.

Het scheelt een hoop schrijfwerk ten opzichte van de recensie waarop je reageert, maar jouw stukje is veel interessanter dan die lap tekst. Blijf vooral zelf stukjes schreven vanuit je eigen beleving en vanzelf wordt het makkelijker. Wees niet bang voor taalfouten, dat maakt een tekst voor mij in deze tijd eigenlijk steeds interessanter dan die teksten met 1000 dure woorden zonder betekenis.

Blijf vooral stukjes Schreven. Bedaankt

Mythologie is iets heel anders dan geschiedenis. Het geeft meer interpretatievrijheid, en dat is ook waar Nolan gretig gebruik van maakt : zijn visie en interpretatie erop loslaten. Ik had enkele jaren terug al eens neergeschreven bij de oude film Ulisse met Kirk Douglas dat Homeros' klassieker een remake verdiende, wel hier is 'm dan.

Er wordt meer plaats gegeven aan de episode met het paard van Troje, omdat alles wat daarna komt, namelijk zijn 20 jaren terugkeer naar huis het gevolg zijn van een goddelijke toorn die hij over zich heeft losgelaten ("breaking Zeus' law"). Dat wordt naar mijn weten nooit met zoveel woorden gezegd in het literaire werk. De vertelling van de terugtocht wordt in flashback verteld wanneer hij zijn relaas doet aan de nimf Calypso, die hem jarenlang bij haar houdt met behulp van verslavende lotusbloemen. ...

Het verhaal aan het thuisfront, met de tientallen aanbidders die amper kunnen wachten om de troon te bezetten, denkend of hopend dat Odysseus overleden is, begint wat slap, maar levert desondanks een erg intense finale op waarbij Odysseus genoodzaakt is om ze allen te doden om zijn rijk te redden.. Damon doet wat hij moet doen, namelijk de held uithangen. Maar ik genoot soms meer van rollen van bijvoorbeeld Tom Holland, Robert Pattinson en Samantha Morton die heel erg bijdragen aan de kwaliteit van de film.

Nolan is niet de man van uitbundige special effects, en hij gebruikt die dan ook slechts wanneer het echt nodig is. Zo vond ik het stuk met de sirenen iets te kort; dit is zo overbekend dat het voor mij wel wat langer mocht uitvallen? Alles zag er verder wel degelijk goed uit en hij brengt een avonturendrama dat voor mij nooit ging vervelen en waar je al van de eerste minuten in gezogen wordt. De hoge cijfers vind ik dan ook terecht. Absoluut de moeite en zeker in de bioscoop te bekijken. Ik verwachtte er veel van en ben tevreden naar buiten gestapt.

Hier begint het interessant te worden. De ontmanteling van mannelijkheid wordt gepersonifieerd door het personage Antinous die niet bereid was om te vechten voor zijn eigen beschaving. Nolan laat de biologische vrouw Elliot Page soldaat Sinon spelen. Sinon staat voor de situatie waarin de "echte mannen" (zoals Antinous) hun verantwoordelijkheden en plichten ontduiken. Sinon wordt als vervanger de oorlog in gestuurd om die schande te bedekken. (Wat een meesterzet van Nolan)

Video van Jonathan Pageau.https://youtu.be/ESIzQNfmAo4?si=XfqtjHxYIjQ6cj0r Hierin beargumenteert hij welke lagen Nolan in zijn film heeft aangebracht en hoe die te duiden zijn.

Odysseus wordt afgebeeld als een man die getraumatiseerd is door zijn eigen daden tijdens de oorlog van Troje. Pageau trekt in deze video een vergelijking met het westerse post-oorlogstrauma na de tweede wereldoorlog. en ziet het verhaal als een thematische opvolger van Nolans Oppenheimer. (Hiroshima en Nagasaki)

Hij concludeert dat de film een belangrijke boodschap bevat voor de hedendaagse cultuur: het herkennen van de fouten uit het verleden betekent niet dat men de eigen beschaving of het eigen huis moet laten vervallen!

De Terugkeer van Odysseus, de Koning en de Vader: het herstel van de orde in Ithaca laat zien dat er een weg terug is via nemen van verantwoordelijkheid en loutering.

Natuurlijk wel, jij beweerd iets, dan hoor je dat te kunnen bewijzen. Jij zegt dat ze is gebaseerd op een historisch personage. Ik kan daar geen enkel ondersteunend bewijs voor vinden. Dus waar maak je die bewering dan uit op. Alle "andere Grieken" brachten hun eigen adaptatie van Helena, precies zoals Nolan nu doet.

En prima, als de castingkeuze je irritatie opwekt. Dat mag en kan natuurlijk. Maar dat is geen antwoord op mijn vraag (die je niet verplicht bent om te beantwoorden). Mijn vraag was waarom deze specifieke castingkeuze door jou als provocerend wordt ervaren?

Steunbewijs kan je vinden in de Historiën van Herodotus als je dat zo graag wil weten.

Omdat Helena een blanke Myceens Griekse halfgodin was een geen Aethiopische prinses.

In de Ballade van Mulan wordt haar etniciteit helemaal niet beschreven.

Die was natuurlijk wel bekend bij de toehoorders net als bij Homerus. Ik hoef je toch niet uit te leggen dat een casting van Zendaya als Mulan de nodige issues zal opleveren?

Kudos voor Pageau maar deze slotconclusie voelt een beetje als rechtbreien.

De hele thematische veronderstelling van Nolan dat Odysseus met de list van het paard van Troje en de opeenvolgende massamoord de wet van Zeus heeft geschonden rammelt al aan alle kanten. Xenia is niet van toepassing op een militaire belegering die al 10 jaar duurt. Het meenemen van de koningin van Sparta was de schending van de gastvrijheid.

Nolan laat een post-christelijke interpretatie los op pre-christelijke waarden waardoor Odysseus niet genoodzaakt is om alle vrijers te doden. Hij spaart degenen die zich overgeven. Een rommelige anachronistische finale als je het mij vraagt.

Dat zie ik anders. Odysseus schenkt geen vergiffenis als dat is wat je daarmee bedoelt.
Sommige aanbidders buigen spontaan bij wijze van overgave. Dat betekent dat ze hem als de rechtmatige koning erkennen en zich aan hem onderwerpen. Het was een goddelijke wet om de levens te sparen van wie zich overgaf. Op de dag van vandaag is dat nog steeds zo in oorlogen : wie zich overgeeft wordt gespaard en wordt krijgsgevangene. Al wijkt Nolan hier denk ik wel af want Odysseus spaart niemand in de mythe volgens mij.

De vrijers die zich overgaven hadden de wet van Zeus met voeten getreden. Dit staat haaks op de thematische invulling door Nolan van het concept 'xenia'. De Odysseus van Homerus vermoord ze allemaal inclusief de onschuldige dienstmeisjes. Dit past daarentegen weer niet in de anti-oorlogsboodschap en het rechtvaardige leiderschap dat de regisseur wil overbrengen.

Het is een dilemma dat rommelig en thematisch niet goed wordt uitgewerkt. Neem Penelope. Zij doet alles perdect door de vijers in haar huis te dulden en de onbekende Odysseus vermomt als bedelaar gastvrij te ontvangen en toch moet ook zij haar positie opgeven.

Helemaal niet. Het is correct dat de "suitors" de goddelijke wet van de gastvrijheid overtreden, maar hun straf is net de terugkeer thuis van Odysseus. De Goden stonden enkel Odysseus toe om terug naar Ithaka te keren precies om die reden .De dienstmeiden werden inderdaad vermoord in de mythe. Het is wellicht een bewuste keuze van Nolan om dit te schrappen om het wat publieksvriendelijker te maken.

Sorry hoor, maarde thuiskomst van Odysseus is toch geen straf voor de vrijers die gespaard worden?Calypso moest hem vrijlaten vanwege die hele wet van Zeus waar zelfs de goden zich aan moesten houden./spoiler] Ik begrijp ook niet waarom Penelope zich moet schikken in het lot van haar echtgenoot. Blijkbaar houdt Nolan er nogal ouderwetse opvattingen over het vrouwelijk leiderschap op na.

Nolan noemt die passage in de Odyssee misogyn. Na de flashbacks van Troje waarin onschuldige kinderen gedood worden zou een dergelijke scène bovendien als kut op Dirk slaan.

De gespaarde vrijers zijn een interpretatie van Nolan zelf en drukken voor mij uit dat de Goden genoegen nemen met hun onderwerping.
Mensen zijn in de mythologie instrumenten van God voor wat hun lot betreft maar dat neemt niet weg dat mensen nog altijd vrij keuzes kunnen maken anders konden ze ook niet door Goden gestraft worden.

Odysseus is 20 jaar onderweg geweest naar huis en gescheiden van zijn geliefden, omdat hij een boetedoening voor de heiligschennis in Troje moest doen. Daarna achtten de Goden dat zijn fout was ingelost en lieten ze hem, en enkel hem toe, om naar huis terug keren (de profetie van Tiresias) .. Ook geen toeval, en zeker omdat ze Odysseus wilden gebruiken tegen die vrijers.



Calypso liet hem vrij, omdat ze begreep dat zijn hart nooit voor haar zou kloppen . Ze had hem zeven jaar lang bij haar gehouden in de hoop dat hij van haar zou houden en haar gemaal zou worden.

Met deze uitleg over de gespaarde vrijers kan ik leven

Ik weet niet meer waarom Calypso in de film Odysseus liet gaan maar in het orgineel was het toch op aandringen van Athena?

Blijft voor mij over de straf van verbanning voor Penelope. Als de gespaarde vrijers zich hebben onderworpen dan is er toch geen reden meer voor Odysseus en Penelope om samen afstand te doen ten gunste van Telemachus?

Na 20 jaar gescheiden te leven van zijn vrouw zijn er andere prioriteiten. Nee, dat blijft inderdaad vaag. Want ook Odysseus vader leefde nog en was dus eigenlijk ook vorst; hij wordt even genoemd door Telemachus die "zijn grootvader" gaat bezoeken.

Ik dacht niet dat Penelope verbannen werd. Zij en Odysseus vertrokken vrijwillig. Dramaturgische gezien is de overhandiging van het koningschap aan zijn zoon Telemachus tweeledig te verklaren. Met het overdragen van de macht sluit Odysseus een periode van strijd af (Troje). Telemachus is niet de man die persoonlijk de familieleden van de lokale adel, de vrijers, heeft afgeslacht. Hij kan dus met een schone lei beginnen.
In plaats van te eindigen als "de zoon van de grote koning" die pas aan de beurt komt als zijn vader uiteindelijk overlijdt, krijgt Telemachus hier direct de leiding over zijn eigen toekomst en die van Ithaka. Hij is niet meer "zoon van de held" die in de schaduw blijft van zijn vader , maar is nu een volwassen leider. Hij is van zoon tot man geworden.

Fijn dat er berichten gecensureerd/weggehaald worden zonder enige uitleg te geven.

Uitgescholden of persoonlijk beledigd zeg je. Als je niet via dm wilt reageren, reageer dan hier en leg even uit wie ik uitgescholden of beledigd heb.

Behoorlijk triest om een mening over een film te censureren omdat het over een trans man/vrouw gaat.