The Odyssey (2026)

Helemaal mee eens, moviemeter is overgenomen door een bende woke hatende trollen en projecteren die tunnelvisie op elke film die uit komt. Valt geen zinnig woord meer te lezen hier. Ben na 20 jaar MM gebruiker te zijn geweest wel flink af aan het haken hierdoor. Jammer want het was ooit een leuke site.

Nu ja zeg. Doet Nolan zo zijn best om de mythe te strippen van het religieuze en te moderniseren naar een geseculariseerde parabel is de rol van de goden opeens te klein gemaakt.

Het is ook nooit goed he?

Ik ben geen fan van de interpretatie van Nolan maar om nu te verlangen dat hij zijn eigen ding doet en de mythe in stand houdt met de aanwezigheid van de Olympische goden lijkt me vrij onzinnig.

Misschien is het een goed idee voor jou om dan maar definitief af te haken?

Een mute functie kun je a la minute instellen. Je selecteert voor jezelf de leden van 'deze bende woke hatende trollen' en leest hun berichten niet meer.

Klaar.

Hoe was de strekking van de moderator ook alweer? Als het je niet bevalt staat het je vrij om te vertrekken? Zoiets?

Heb je ze weer hoor, peppi & kokki. Goed voor bijna 100 berichten onder een film die ze maar niets vinden... Wat was de definitie van trollen ook alweer?

Pfff, zo vermoeiend dit... Ga ergens anders lopen zuigen joh, stelletje pannenkoeken.

Er zijn films die je meerdere keren kijkt in je leven, soms komt er een voorbij op tv en je blijft er ongewild in hangen ook al weet je hoe het afloopt: Pulp Fiction, The Good, the Bad the Ugly, heel vaak gezien en zo zijn er tig films te noemen. Met films van Nolan heb ik dat dus niet. Oppenheimer was een lange zit in de bioscoop dat was eenmalig. Ook The Odyssey was een lange zit en roept zeker niet het gevoel op dat ik die nog eens wil zien.

Tom Holland en Matt Damon schat ik hoog in en toch weten ze je in deze film niet 100% te raken, pas aan het eind van de film komen de emoties wat los.Voordat er wat actie in de film komt word je een lading niet boeiende maar wel vermoeiende dialogen voorgeschoteld, net als in Oppenheimer. Elke vorm van zelfspot of humor ontbreekt in de films van Nolan. Een romanticus lijkt het mij zeker niet als ik afga op de soundtrack, daar word ik wederom niet blij van. Die gaat de top 200 lijst van NPO-klassiek beste filmmuziek niet halen. De geluidsdynamiek is ook veel te hoog, als de climax van de film bereikt wordt kun je beter je vingers in de oren stoppen om geen gehoorbeschadiging op te lopen.

Zeker is dit een bovengemiddeld goede film maar net als Oppenheimer ook flink overhyped. Als avonturenfilm is het veel te serieus, als historisch drama niet geloofwaardig. Het verhaal speelt zich af rondom Griekenland, het hadden net zo goed de Ardennen kunnen zijn. Nolan vergeet om jou als kijker mee te nemen op zijn reis.

Ik vind de film niet 'niets'. Als dat zo is geef ik 0-1 ster. Aanvankelijk had ik 3,5 sterren voor deze film bedacht maar heb al snel een ster in mindering gebracht. Ik wil deze film graag herzien als stream zodat ik op mijn gemak kan kijken waar ik precies die sterren aan gegeven heb. Het verhaal kwam op mij enigszins rommelig over en ik kon niet zo goed peilen wat Nolan's bedoeling met zijn verhaal van Odysseus is.

Je verwijt anderen dus precies wat je zelf doet: generaliseren, etiketten plakken en afwijkende meningen wegzetten. Je hebt het over “tunnelvisie”, maar ondertussen noem je iedereen die jouw mening niet deelt een trol. Dat is geen argument. Niemand zegt dat diversiteit per definitie slecht is. De discussie gaat erover of bepaalde keuzes logisch passen bij het verhaal en de wereld die wordt verbeeld. Daar kun je het mee oneens zijn.

Ja misschien wel! Met dank aan jou!

Veel over gelezen, positief en negatief. Ik ben echt een liefhebber van nagenoeg alle Nolan producties en kon dan ook niet om deze heen.

Vandaag even een uurtje gereden, vlak over de grens naar de Hasseltse iMax zaal in Kinepolis. Om toch even met eigen ogen te bekijken. Was met m’n vriendin (die normaal een dergelijke film nooit had uitgezocht, al heb ik haar wel wat Nolan films laten zien waar ze erg enthousiast over was) en een maat die dezelfde filmsmaak heeft als ik. Beiden vonden dit zeer indrukwekkend.

Wat ik ervan vond, een van de meest fantastische films die ik de afgelopen jaren gezien heb. Niet alleen het bulderende geweld in zo’n imax zaal, maar ook het meeslepende verhaal. Er zijn weinig films die me qua acteerwerk(best sterke cast), maar voornamelijk cinematische en verhaal ervaring zo hebben kunnen meeslepen. De tijd vliegt voorbij en het verveelt geen moment. Het hele pakket laat je ook min of meer geloven in het verhaal, dat maakt een film krachtig.

Dit is zoals moderne cinema moet zijn. Genieten, 100%. Ik ga er niet meer over vertellen qua inhoud. Ik zou deze als filmliefhebber, en zeker als je houdt van wat Nolan kan neerzetten, ten alle tijden even meepakken.

Vraag me wel af hoe deze thuis op je 65 of 77 inch tv gaat aanvoelen. Maar de bioscoopervaring was voor mij echt een moment om niet te vergeten.

Een epische misser: Hollywoods oppervlakkige visie op Homerus

De Odyssee van Homerus is een onbetwist fundament van de westerse literatuur, een episch raamwerk dat smeekt om een zorgvuldige en gelaagde vertolking. De nieuwste Hollywoodverfilming, geregisseerd door een gevestigde naam uit de filmindustrie, belooft een grootschalige hervertelling over de mythische koning van Ithaka. Helaas ontaardt deze ambitieuze opzet al snel in een tergend lange aaneenschakeling van gemiste kansen, waarin vluchtig spektakel de plaats inneemt van enige psychologische diepgang.

Het klassieke verhaal van de listige koning, die na de val van Troje jarenlang op drift raakt over de zeeën en al zijn manschappen verliest aan heksen, cyclopen en zeemonsters, wordt in deze adaptatie op een gefragmenteerde en a-chronologische wijze gepresenteerd. Deze narratieve keuze voegt echter volstrekt niets toe aan het begrip van de kijker. Achtergronden, motieven en de innerlijke reis van de personages blijven onverklaard. Voor een publiek dat niet reeds bekend is met de klassieke oudheid, biedt de film nauwelijks context, waardoor de emotionele en historische rijkdom van het epos volledig verloren gaat.

De indrukwekkende sterrencast stelt op alle fronten teleur. Matt Damon, die het leeuwendeel van de schermtijd opeist, slaagt er niet in om de gelaagdheid van Odysseus overtuigend gestalte te geven en blijft steken in een eendimensionale, volstrekt ongeloofwaardige weergave van een getormenteerde held. Tom Holland is eveneens miscast als zijn zoon Telemachus, die in deze interpretatie pijnlijk wordt gereduceerd tot een laffe figurant, terwijl ook de aanwezigheid van Charlize Theron het gebrek aan wezenlijke karakterontwikkeling niet kan verbloemen. De vertolkingen blijven plat en slagen er nimmer in de kijker werkelijk de mythe in te trekken.

Ook op visueel vlak schiet de film merkwaardig en onevenwichtig tekort. Waar de inname van Troje middels het beroemde houten paard nog met overdreven veel detail in beeld wordt gebracht, worden cruciale beproevingen zoals de verleidelijke sirenen en de huiveringwekkende zeemonsters dusdanig afgeraffeld dat het onwillekeurig de indruk wekt dat het productiebudget voortijdig was uitgeput. Niets in deze weergave voelt authentiek aan; het resultaat is een aaneenschakeling van scènes die de stempel van een matige avonturenfilm nauwelijks ontgroeit.

Slechts in de slotakte poogt de regisseur krampachtig enige moderne psychologie te introduceren door Odysseus te belasten met posttraumatische stress en wroeging over de verkrachtingen en slachtpartijen in Troje. Dit staat echter in schril en onbegrijpelijk contrast met de meedogenloosheid waarmee hij direct daarna de vrijers van zijn vrouw Penelope met een list afslacht. Deze karakterologische inconsequentie bereikt een absoluut dieptepunt in het cynische slot, waarin de verbanning van Odysseus ertoe leidt dat zijn zwakke zoon de troon bestijgt, louter gelegitimeerd door de archaïsche gedachte dat het land een mannelijke heerser behoeft.

Een entourage van luidruchtig consumerend bioscooppubliek maakt de lijdensweg van deze overbodig lange film slechts compleet. Het is een aaneenschakeling van curieuze regiekeuzes en vlak acteerwerk die de essentie van het bronmateriaal volkomen mist. Men kan de tijd aanzienlijk beter besteden aan het herlezen van het oorspronkelijke meesterwerk van Homerus.

Mooi man. Goede mening. Ik heb er ook eentje: toffe film!

Een epische misser: Hollywoods oppervlakkige visie op Homerus

De Odyssee van Homerus is een onbetwist fundament van de westerse literatuur, een episch raamwerk dat smeekt om een zorgvuldige en gelaagde vertolking. De nieuwste Hollywoodverfilming, geregisseerd door een gevestigde naam uit de filmindustrie, belooft een grootschalige hervertelling over de mythische koning van Ithaka. Helaas ontaardt deze ambitieuze opzet al snel in een tergend lange aaneenschakeling van gemiste kansen, waarin vluchtig spektakel de plaats inneemt van enige psychologische diepgang.

Het klassieke verhaal van de listige koning, die na de val van Troje jarenlang op drift raakt over de zeeën en al zijn manschappen verliest aan heksen, cyclopen en zeemonsters, wordt in deze adaptatie op een gefragmenteerde en a-chronologische wijze gepresenteerd. Deze narratieve keuze voegt echter volstrekt niets toe aan het begrip van de kijker. Achtergronden, motieven en de innerlijke reis van de personages blijven onverklaard. Voor een publiek dat niet reeds bekend is met de klassieke oudheid, biedt de film nauwelijks context, waardoor de emotionele en historische rijkdom van het epos volledig verloren gaat.

De indrukwekkende sterrencast stelt op alle fronten teleur. Matt Damon, die het leeuwendeel van de schermtijd opeist, slaagt er niet in om de gelaagdheid van Odysseus overtuigend gestalte te geven en blijft steken in een eendimensionale, volstrekt ongeloofwaardige weergave van een getormenteerde held. Tom Holland is eveneens miscast als zijn zoon Telemachus, die in deze interpretatie pijnlijk wordt gereduceerd tot een laffe figurant, terwijl ook de aanwezigheid van Charlize Theron het gebrek aan wezenlijke karakterontwikkeling niet kan verbloemen. De vertolkingen blijven plat en slagen er nimmer in de kijker werkelijk de mythe in te trekken.

Ook op visueel vlak schiet de film merkwaardig en onevenwichtig tekort. Waar de inname van Troje middels het beroemde houten paard nog met overdreven veel detail in beeld wordt gebracht, worden cruciale beproevingen zoals de verleidelijke sirenen en de huiveringwekkende zeemonsters dusdanig afgeraffeld dat het onwillekeurig de indruk wekt dat het productiebudget voortijdig was uitgeput. Niets in deze weergave voelt authentiek aan; het resultaat is een aaneenschakeling van scènes die de stempel van een matige avonturenfilm nauwelijks ontgroeit.

Slechts in de slotakte poogt de regisseur krampachtig enige moderne psychologie te introduceren door Odysseus te belasten met posttraumatische stress en wroeging over de verkrachtingen en slachtpartijen in Troje. Dit staat echter in schril en onbegrijpelijk contrast met de meedogenloosheid waarmee hij direct daarna de vrijers van zijn vrouw Penelope met een list afslacht. Deze karakterologische inconsequentie bereikt een absoluut dieptepunt in het cynische slot, waarin de verbanning van Odysseus ertoe leidt dat zijn zwakke zoon de troon bestijgt, louter gelegitimeerd door de archaïsche gedachte dat het land een mannelijke heerser behoeft.

Een entourage van luidruchtig consumerend bioscooppubliek maakt de lijdensweg van deze overbodig lange film slechts compleet. Het is een aaneenschakeling van curieuze regiekeuzes en vlak acteerwerk die de essentie van het bronmateriaal volkomen mist. Men kan de tijd aanzienlijk beter besteden aan het herlezen van het oorspronkelijke meesterwerk van Homerus.

Godzijdank weten we ook weer wat Chatgpt van de film vond. Een entourage van luidruchtig consumerend bioscooppubliek maakt de lijdensweg van deze overbodig lange film slechts compleet.

Zonder goede onderbouwing is die mening van jou ons niet zoveel waard. Met andere woorden: daar hebben we helemaal niks aan.

Is toch ook niet nodig? Waar JULLIE iets aan hebben is mij om het even, ik geef MIJN mening. Doei.

Nolan scoort weliswaar het ene record na het andere, maar is inhoudelijk met zijn film een toonbeeld van zouteloze middelmatigheid. Een echte grijze muis die, zo lijkt het, precies past in het tijdsbeeld van nu. De Chinese Zhong Shu vraagt aan Christopher Nolan waarom het Westen tegenwoordig steeds excuses wil maken voor 'grootsheid' en sterke leiders. Nolan antwoordt dat het moderne westerse publiek leiders alleen nog accepteert als ze spijt tonen of niet perfect zijn.

https://youtu.be/wa4I8Ch2TRo?si=7OlRcsqoFpzzdF0W

In de huidige democratische en egalitaire cultuur, zo zegt hij, vereist grootsheid excuses, anders zal het publiek het afwijzen. De held moet sympathiek overkomen. Hubris (overmoed) moet consequenties hebben. Uitzonderlijke mannen moeten zich onderwerpen aan de morele verwachtingen van de gewone samenleving.

Dat is de ironie. Homerus beschreef grootsheid met al haar ambitie, geweld, trots en consequenties. Het Westen onderwees dit werk ooit als de fundament van zijn beschaving. Nu moet een Chinese wetenschapper een van 's werelds grootste filmmakers vragen waarom excuses de prijs is geworden voor het uitbeelden van grootsheid.

Kortom: het westen heeft de afgelopen drie millenia aan beschaving gewonnen, en blijkbaar is China er niet veel op vooruit gegaan.

Grote stoere bazige sterke leiders, dat is inderdaad iets voor Rusland, China, en tegenwoordig ook de VS.

Knappe film en mooi in beeld gebracht. Misschien had ik me er na de lovende recensies iets meer bij voorgesteld maar wat mij betreft haalt deze het niet bij klassiekers zoals Braveheart en Gladiator bijvoorbeeld. desondanks weet de film ondanks zo'n 3 uur niet te vervelen. 3,5*

De hype was enorm voor the odyssey. Snap niet helemaal waarom. Enige positieve was de cinematografie en de laatste 20 minuten. Sommige beelden waren werkelijk fantastisch. Ik vond de soundtrack zwak. Ik vond het continu terugblikken zwak. Toen dat voorbij was werd het wel sterk. Met een goed einde. Ik ben meer van de jaren 80, 90, begin 2000 films. Ik snap sowieso die hele Nolan hype niet zo. Interstellar , dark knight en the prestige zijn de enige toppers van hem. Ik vind persoonlijk Denis Villeneuve een betere regiseur. Als je deze film dan moet vergelijken met Troy, vond ik die toch wel een stuk sterker. Ik ben dan ook meer iemand die houdt van spektakel dan goede dialogen. Achilles tegen Boagrius en Achilles tegen Hector vind ik wel wat vetter dan dat eindeloze gelul over goden. Een 6 voor de moeite

Interessant interview. Nolan onderkent gelukkig de historiciteit van de mythe die door velen hier in de panelen wordt afgedaan als een verzonnen sprookje.

Ik trek de knieval van het Westerse leiderschap wat breder. Voor mij is het de ontmanteling van traditionele mannelijkheid.

Voor mij is het de institutionalisering van de moderne mannelijkheid.

En een verzonnen sprookje blijft het, al geef ik ook grif toe dat de term 'sprookje' wat kinderachtig is. Het is gewoon een verzonnen verhaaltje. Zoals alle mythes verzonnen verhaaltjes zijn.

Dat mag je vinden. Relevant is het niet aangezien Nolan het anders ziet.

Leuk voor Nolan. Kunst krijgt pas betekenis bij de connectie met de toeschouwer. De maker kan beweren wat hij/zij wil. Zelfs wat hen wil. Maar de toeschouwer geeft betekenis aan de kunst.

Oh, wacht, laat ik me zomaar weer een discussie met Mr. Pink in luizen. Sorry. Einde discussie. Aan jou het laatste woord.

"The Odyssey" is een mooie, maar licht overgewaardeerde film. Op IMAX-scherm met momenten indrukwekkend, maar de special effects die je bij zo'n film verwacht hadden beter uitgewerkt kunnen worden: zo beschrijft Homerus de cycloop als een reus met 1 oog midden op zijn voorhoofd, terwijl in de film een acteur lijkt te zijn gebruikt wiens rechteroog is dichtgeplamuurd. Ook de eerste reactie van Odysseus en zijn mannen als ze de cycloop voor 't eerst ontmoeten in zijn grot is ronduit lachwekkend: "kom, we gaan slapen, we zien morgen wel verder"!

En wat te denken van het monster Scylla, die Odysseus na het overleven van de draaikolk tegenkomt? Wie de film gezien heeft en het monster uitgebreider kan beschrijven dan "een paar tentakels die uit het niets komen" mag het zeggen. Kortom: goed verhaal, mooie scenes maar er had meer ingezeten voor wat betreft de special effects.