Tron: Ares (2025)

Matige film waarin een programma vanuit de digitale wereld terecht komt in de echte wereld. Een nogal mager verhaal waarbij dit derde deel eigenlijk niets nieuws weet te brengen. Visueel ook niet echt uniek meer te noemen (wat bij de vorige twee delen nog wel het geval was). Genoeg actie en goed bijpassende en bombastische muziek van Nine Inch Nails.

Audiovisueel echt prima (al mis ik wel een lekkere soundtrack, dat tijdens de aftiteling was vreselijk) en een goed vervolg op Legacy. Al deed Daft Punk de score toch wel beter. Maar het verhaal is echt matig. Een Terminator rip off en op een cameo na voelt dit meer als een high budget straight to streaming vervolg doordat je met een nieuw plot begint. Dat deed me dus weinig. De zalen zijn overal ook verrassend leeg. Dit gaat toch wel de grootste box office bomb van dit jaar worden.

Visueel enorm tof en de pompende soundtrack (een rare mix tussen ambient en keiharde muziek, maar wel erg gaaf en past goed) en het sound design maken dit als bioscoopervaring wel iets om aan terug te denken. Inhoudelijk echter vrij leeg met een heel simpel verhaal en personages die me ook niets deden. Dat maakt dat de film op momentjes wel wat gaat slepen al verveelt de film nooit. Maar indruk achteraf laat de film niet achter, het is echt het beeld en geluid in de zaal die het hem doen. Actie is verder prima geschoten. Overzichtelijk en ook met voldoende ritme en geen overdaad. De overdaad zit in het harde geluid en de harde muziek, niet in de beelden waardoor dit geen vermoeiende ervaring wordt. 3,0*.

Gewoon een mooie visuele vermakelijke film.

Niet meer niet minder heb me vermaakt

*3.5

Vermakelijk actiespektakel met een aantal van de meest verzorgde effecten die de filmwereld te bieden heeft. De combinaties tussen kleuren, muziek en beeldvoering zijn uitstekend in elkaar gestoken en regisseur Joachim Rønning laat zien dat hij de kunst van het (visueel) dirigeren zonder meer begrijpt. Minder geslaagd is vervolgens de inhoud, die te veel tijd neemt met de aanloop en zeker tegen de finale aan niet hard genoeg weet uit te halen. Hierdoor is de slotfase dan ook snel voorbij en kom je er als kijker achter dat de trailer eigenlijk al de meest noemenswaardige scenes heeft getoond. De aanstelling van Nine Inch Nails is verder een schot in de roos en de wisselwerking tussen Jared Leto en Greta Lee is aardig, maar het voorgaande filmhoofdstuk was uiteindelijk sterker.

Julian Dillinger [Evan Peters] en Eve Kim [Greta Lee] zijn verwikkeld in een bittere strijd om de machtspositie in de cyberwereld. Julian ontwikkelt een Master Control genaamd Ares [Jared Leto] en zoekt naar de ‘oneindigheidscode’ die Eve juist heeft ontdekt. Julian zet Ares en Athena [Jodie Turner-Smith] in om die code afhandig te maken, maar Ares laat zich niet zo gemakkelijk commanderen. Een hoop visuele hocuspocus en een aanwezige score van Nine Inch Nails, maar inhoudelijk stelt het helemaal niets voor. Het plot is bovendien grotendeels gejat van RoboCop.

In de bios best de moeite waard, thuis hooguit om te streamen. De visuals zij aardig en de actie goed in beeld gebracht, daarbij is de muziek voortreffelijk. In de bios komen deze zaken goed tot hun recht. Het verhaal is best warrig, onlogisch en vol toevalligheden die hack valt precies samen met de vondst van die 'sleutel' etc.. De vermenselijking van Ares krijgt totaal geen diepgang mee en komt uit de lucht vallen. Een rip off is overigens niet erg, maar doe het dan wel goed!

Het begon allemaal nog wel sterk, maar het tweede gedeelte vond ik tegenvallen. Ook jammer dat ze zo weinig hebben gedaan met de gebeurtenissen uit het tweede deel. Had toch wel verwacht meer te weten te komen over de ISO en haar impact op de echte wereld, maar dat zal wel weer te hoog gegrepen zijn voor de schrijvers van Disney. Dus krijg je dit redelijk tam verhaaltje.

Visueel spectaculair maar inhoudelijk helaas erg vlak, met een suf plot en oninteressante personages. Vooral het personage Ares (Jared Leto) is volstrekt onduidelijk. Het moet een genadeloze moordmachine voorstellen maar er gaat werkelijk geen enkele dreiging van uit. De visuele effecten zijn eersteklas, de film is stijlvol vormgegeven en de soundtrack van Nine Inch Nails stampt lekker door, maar regisseur Joachim Rønning weet zijn stempel uiteindelijk niet op het materiaal te drukken.

Matige science fiction film. Het verhaal is erg vlak. De uitwerking valt ook tegen. De film kijkt best aardig weg maar weet, met uitzondering op visueel vlak, nergens te overtuigen. De actiescenes zijn aardig maar niet memorabel. De personages zijn ook niet echt boeiend, geen krachtige bad guy of actieheld. Verder is het allemaal vrij voorspelbaar. Visueel zoals gezegd, erg fraai met mooie vormgeving en CGI. De soundtrack is best sterk, hoewel van NIN best meer pit verwacht mag worden. 2.5/3.0

Visueel nogal een allegaatje, in tegenstelling tot het prachtig consistent vormgegeven tron legacy. Gelukkig valt er genoeg te genieten met een aantal creatieve actiescènes. Verhaal is nogal mager en link met AI is onzinnig modieus doen.

Ik vreesde er wat voor maar TRON :Ares is me heel erg bevallen. In zekere zin een film die veel dichter bij het bronmateriaal zit dan de voorganger, daarom krijgt ook deze 3,5*. Waar Legacy verhaaltechnisch nogal ingewikkeld was, vond ik Ares een heel stuk eenvoudiger om te volgen en legt de connectie met de film uit 82 iets makkelijker, o.a. met Ares die in het oude systeem terechtkomt. Daarom is het zeker wel nodig om de eerste TRON gezien te hebben.
Jared Leto is meteen ook de zwakkere schakel door een personage dat niet goed weet hoe hij niet te menselijk maar ook niet teveel als houterig programma moet overkomen. Voelt niet helemaal geslaagd aan, zeker in het gesprek dat hij heeft met de ENCOM bazin in de auto.
Maar dan... Wat een overdonderende visuals! Echt bij de mooiste FX die dit jaar tot bij het publiek zijn geraakt. Het lijkt een verdere perfectionering van wat we eerder al in Legacy zagen. Vooral het eerste uur met enkele adembenemende achtervolgingen was de film op zijn best, opgehitst met de futuristische electronica van Nine Inch Nails. Ook de sprongen van de digitale naar de werkelijke wereld waren mooi in beeld gebracht.
Dit was dus desondanks alle kritiek een heel behoorlijke opvolger die de aandacht weet vast te houden. In de eindcredits zit er nog een scène verborgen. Ik had die echt graag in de bios zien maar na 3 weken was de film al de zalen uit

De muziek maakt de film direct kapot. Jammer. Na ren 15 min afgezet.

Als liefhebber van het SF-genre moest ik deze gezien hebben. Heeft mij niet ontgoocheld. Visueel ziet het er allemaal goed uit, typisch wat je verwacht in dit genre, het typische Tron-neon rood en blauw.

Voor ik aan deze film begon eerst de originele Tron uit 1982 en daarna de tweede uit 2010 ook nog eens bekeken ter heropfrissing. Is dus een trilogie-avond op rij geworden. En je ziet telkens in de vervolgfilms ergens wel een link, uitspraak of scène wederkeren. Wel leuk maar zal je enkel maar bemerken als je de drie na elkaar ziet (koffietas van bewaker die op grond valt, de dikke achterdeur van het gebouw van ENCOM, het lunapark van Flynn,…). Uiteraard ook de motorfietsen met lichtstreep komen terug en in iedere film zijn ze iets beter en origineler. In huidige film gaan ze ook buiten de Grid, dus in de echte wereld…

Waar ik in deze film wat moeilijker mee had is de totale omgooi van cast. Huidige cast doet het niet slecht, maar pakt veel magie weg van de eerste twee. Jeff Bridges doet nog wel mee, maar in een kleine rol naar einde toe.

En er is een link naar de originele Tron-setting uit de eerste film wat ik wel leuk vond.

Inhoudelijk vond ik het verhaal ook niet slecht. Ook nog plaats voor wat humor en een verwijzing naar een popband…

Je moet wel van het genre houden om deze film te kunnen waarderen. Als je de eerdere niet goed vond, zal deze je ook niet bevallen. Heb je ze nog niet gezien, raad ik aan dit nog te doen, maar ook zonder die eerste twee zal je mee zijn in deze. Hou wel rekening bij de eerste met de special effecten van de beginjaren ‘80…

Voor mij is dit een 4* waard.