Sinners (2025)

Het is mogelijk dat ik in alternatief universum terecht bent gekomen. Zoveel lof voor deze film, ik begin bijna aan mezelf te twijfelen.

Maar wat ik heb ervaren is; een afschuwelijk film. Veel te lang, veel te lange opbouw en introductie( niveau van televisieserie) zoveel cliches, lelijke productie, weerzinwekkende veel te lange dialogen, snert karakters, pretentieuze, tendentieuze en lachwekkende boodschap, lelijke muziek, ofwel een mix van alles wat ik vreselijk vindt.

Dit nooit meer.

Luguber Sprookje voor Volwassenen

Vampieren zijn de afgelopen jaren weer helemaal hot. Na Abigail en Nosferatu in 2024, zijn dit jaar Sinners en het nog uit te komen Dracula de grootste namen waarin de knoflookhaters een belangrijke rol spelen. Nosferatu heb ik (nog) niet gezien, maar Abigail vond ik een enorme domper. Sinners daarentegen, kreeg eigenlijk alleen maar positieve reviews, waardoor mijn verwachtingen hoog waren. Gelukkig zijn deze verwachtingen naar behoren ingelost!

Essentieel in een productie als deze is dat de vampieren overtuigend overkomen, en dat is hier uitstekend gedaan. Zelfs wanneer de regisseur speelt met musicalelementen, blijft dit het geval. De film voelt aan als een luguber sprookje voor volwassenen. Hoewel het nooit écht eng wordt, is de onderhuidse spanning wel zeer sterk aanwezig.

Het verhaal voelt af en toe wat dun, en ik kan goed begrijpen dat er voor veel kijkers in de eerste helft te weinig gebeurt. Echter, ik vond de kalme opbouw juist enorm bijdragen aan het moment waarop de storm pas echt losbarst. De uitstekende cast is hier mede verantwoordelijk voor; met name Jordan, O’Connell en Steinfeld vond ik erg goed spelen.

Het feit dat de Ku Klux Klan een rol speelt als een schrikbewind voerende beweging in het verhaal, vond ik ook sterk. De twee compleet verschillende onderwerpen vloeien naadloos in elkaar over en vormen twee aparte verhaallijnen die los van elkaar staan, maar ook met elkaar samenhangen. De gebeurtenissen tijdens de openingsnacht van de bar beïnvloeden hoe een van de gebroeders Smoke keihard weet terug te pakken op de Klan. Erg gaaf gedaan.

Hoewel ik iets meer horror had willen zien en de opbouw (ondanks dat deze sterk was) van mij wel iets vlotter had gemogen, ben ik verder zeer te spreken over Sinners. Ik weet wel zeker dat deze film aan het einde van dit jaar een mooi plekje krijgt in mijn top 10 van 2025.

4,0★

Als muziekfilm zeker geslaagd. Er zat zelfs een stukje musical in. Heel fraai gemaakt. Ook de setting in Mississippi vond ik zeer mooi. Maar de film zelf het verhaal vond ik veel minder en was maar zwakjes uitgewerkt. Het is van alles wat. Vleugje The Color purple (beter) vleugje From dusk till dawn (beter) Jammer dat er niet echt een lekker verhaal in zat en het meer een vertel story is geworden waarin steeds iemand wat zei. Op het eind bij de aftiteling gaat ie nog even door alsof de legende doorgaat en vampiers nooit zullen sterven Amen!

Film 3,0
Beeld 4K 4,5
Geluid 4,5
Muziek 5,0

Aardige film, maar ik had er meer van verwacht. Ten eerste is de film totaal niet eng. De regels die bij vampier films horen zijn best in orde, zoals knoflook en een vampier moet je uitnodigen om binnen te komen. Maar daardoor wordt de film wel minder spannend, je nodigt gewoon de vampier niet uit. Maar goed.....

Verder vind ik de special effects zeer onder het niveau. Wederom snap ik niet dat ze geen gewoon vers (nep) bloed gebruiken. Al die CGI bloedspetters vind ik zo nep. Iedereen accepteert dat voortaan maar. Snap ik niet.

Ook de gekleurde ogen (rood) zijn slecht gedaan. Neem dan gewoon rode contact lenzen. Niet van die CGI lichtjes in de ogen.

Verder krijg je maar weinig sympathie voor de hoofdrol speler (s). Dus als er iemand wordt afgeslacht, dan is dat helemaal prima. Michael B Jordan ziet er wel héél goed uit. Is zijn kapsel niet wat te modern voor die tijd?

Niet goed. Alle clichés van de vampierenfilm voor de zoveelste keer bijeen gerakeld, dan nog met wat black awareness erbovenop en zelfs met musical scènes ertussen, want in de Afrikaanse cultuur bezit muziek de kracht om goede en kwade geesten op te roepen. Met het verhaal kon ik weinig, en zeg maar gerust niks, maar het zag er op visueel vlak nochtans echt goed uit. Ook de zwoele en zweterige bluesy sfeer van de "deep south" is mooi in beeld gezet, bijna western-achtig. Leunt als film misschien nog het dichtst aan bij From Dusk till Dawn zoals hier al opgemerkt door mede-users. Het eerste uur is deze prent ook best saai. Er gebeurt niet veel meer dan het recruteren van enkele medewerkers voor de opening van de "joint" van de tweelingbroers. Dat kan ik zelfs geen opbouw noemen, eerder tijdsvulling. Coogler is echt een regisseur die me totaal niet ligt.

In veel lijstjes prijkt Sinners als een van de beste films van 2025 tot dusver. Deze gewaagde “vampierhorrorblues” weet lange tijd de juiste snaar te raken, maar valt uiteindelijk toch uit de toon.

Om te beginnen ziet Sinners er waanzinnig goed uit. De hoge resolutie en het brede filmformaat zorgen voor gedetailleerde beelden met indrukwekkende diepte. Met een doordacht contrast tussen licht en donker wordt elke scène bijna schilderachtig in beeld gebracht. Tja, had ik deze film maar op het witte doek gezien.

Naast zijn goede looks moet Sinners het ook van ambiance hebben. Blues en vampieren versterken de gespannen sfeer in het door segregatie verdeelde Mississippi van de jaren dertig. Het absolute hoogtepunt is de one shot in een juke joint, waarin heden, verleden en toekomst van culturele zielsbeleving op originele wijze vervlochten raken. Er broeit duidelijk iets.

Mijn probleem met deze film is dat het behoorlijk ontspoort. Na een zorgvuldig opgebouwde aanloop krijg je een slap aftreksel van From Dusk Till Dawn. De zogenaamd verklarende mid-credits zorgen daarnaast voor alleen maar meer verwarring. Regisseur Ryan Coogler slaat daarmee een houten staak in zijn eigen creatie.

Sinners is een originele genremix boordevol diepere symboliek. Maar wel een met duidelijk een ingrediënt te veel die het geheel een bittere nasmaak geeft. Zonde.

3,0 * Van winner tot sinner

[Horrorfilm Challenge 2025]

In de tijd dat de Jim Crow-wetten nog van toepassing waren in de Verenigde Staten keert de beruchte zwarte tweeling Smoke en Stack terug naar hun geboorteplaats in het diepe zuiden om daar een Juke Joint te openen. Een fulminant openingsfeest met heerlijke Bluesmuziek en volop drank wordt onaangenaam onderbroken als zich een merkwaardig blank trio aandient, dat beleefd vraagt om te worden binnengelaten. Ryan Googler maakt als schrijver en regisseur van Sinners een heerlijke, swingende en sfeervolle film.

In de film verenigen zich een scala aan genres. De film speelt zich af in de jaren 30. De slavernij is afgeschaft maar rassenscheiding is aan de orde van de dag. In de eerste helft van de film is het vooral blaxploitation en Neo-western die de klok slaan. Het horrorlabel is amper te herkennen. Het is dat Googler je er middels een gewiekst geplaatste en effectieve jump scare af en toe aan herinnert. Je zou het te midden van dramatische gebeurtenissen en het swampy feestgedruis bijna vergeten.

Met een speelduur van ruim twee uur neemt Googler ruimschoots de tijd de personages bij de kijker te introduceren en samen met hen een gevoel van saamhorigheid te creëren. En zodra hem dat is gelukt, wordt die saamhorigheid in de tweede helft van de film weer genadeloos afgebroken. En dat voelt wrang want er was emotionele binding met het ensemble. In filmisch opzicht is het een goeie zet want zo kan de film vaart maken en zonder gewetensbezwaren toewerken naar een bloedige en vermakelijke apotheose.

Sinners kiest een mooie balans tussen politieke thematiek, de last van het verleden, familiale verstikking en bijna filosofische vraagstellingen over vrijheidsdrang. Het levert prima dramatische spanning op en is interessant. Ook in technisch opzicht is de film de moeite. Vooral in de tweede helft van de film is het genieten van de actiescènes die door uitstekend camerawerk in lange takes over de kijker worden uitgestort. Af en toe eventjes onderbroken door gehaaid gezette cuts die een jump scare of een overgang naar een ander tafereel inluiden en gelukkig geen haperende impact hebben op het verhaal of de beklemmende atmosfeer.

Een goede dubbelrol van Michael B. Jordan als de tweeling Smoke en Stack. De tweeling fungeert als ambivalent heldenduo. Uiterlijk is het verschil tussen beiden niet groter dan een verschil in de kleur van de stropdas die ze omhebben. Innerlijk zijn de verschillen groter en dat weet Jordan heel genuanceerd uit te dragen. Goeie rol ook van Miles Caton die positief opvalt als jonge bluesmuzikant die voor een duivelse keuze staat.

De muziek speelt natuurlijk een belangrijke rol. Heerlijke blues die fantastisch bijdraagt aan de zwoele sfeer. In de loop van de film wordt de Blues afgewisseld met modernere muziek die weer prima bij de actiescènes past. Aan het eind van de film zien we bluesveteraan Buddy Guy nog langskomen. Mooi! What a Guy! What a Film!

Een zeer originele Vampieren film, van een ijzersterke kwaliteit.

Met grandioos acteer spel van de cast.

Het Camera werk is van hoogstaande kwaliteit, wat geld voor de gehele film.

De film heeft spannende momenten en de film muziek is fenomenaal.

Ook knap de dubbel rol van Michael B.Jordan die een van de beste acteurs van deze generatie is.

Een knap staaltje Cinema van niveau van de makers en de cast.

Van genoten.

Ik was al een tijdje benieuwd of de hype rond deze Sinners terecht was en met Halloween deze vrijdag was het geen beter moment om hierover een oordeel te vellen.

Ik had hier en daar reeds gelezen dat de film vergelijkingen vertoond met From Dusk till Dawn (een film die ik met 4.5* beoordeeld heb), maar aan dat niveau komt Sinners niet. De hele setting rond het zuiden van Amerika in de jaren 30 en de insteek van de bluesmuziek kan me nochtans wel charmeren. Het zorgt ervoor dat Sinners een eigen smoel krijgt. Alleen wordt er te veel tijd verloren in de opbouw en de karakteruitdieping.

De tweeling Smoke en Stack komen terug naar de plaats waar ze opgegroeid zijn om er een juke joint op te starten. De opbouw is net iets te saai en het duurt een poosje voordat we kennismaken met de vampieren. Gelukkig maakt het tweede gedeelte van de film wel veel goed, maar het dak gaat er niet helemaal af zoals in From Dusk till Dawn (er zit ook nog een leuke knipoog in naar The Thing wanneer het groepje overlevenden knoflook moeten eten om te bewijzen dat ze geen vampieren zijn). Het einde voelt jammer genoeg geforceerd aan waarbij Smoke nog een aantal leden van de Klan afknalt, om er toch nog een bepaalde boodschap in te steken.

Over het algemeen is het wel een degelijke film, maar de verwachtingen lagen toch wat hoger.

3*

Muziek is het enige pluspuntje en het acteerwerk prima tot de pleures uitbreekt. Daarna gaat het hard naar beneden. Vampieren zijn niet helemaal mijn ding, maar er zitten soms best goede tussen .Helaas is daar dit er geen van. Bloed wat eruit spuit , niet best. Snap niet dat deze een hoog cijfer heeft.

Verrassend goede film! Een mix van verschillende thema’s: segregatie, voodoo, blues, vampiers, gangsters. Dat de inspiratie bij QT wegkomt mag duidelijk zijn, From Dusk Till Dawn wordt hier meerdere keren genoemd, toch zou ik Sinners als zeer origineel durfen te bestempelen. De film ziet er waanzinnig goed uit, zelfs het spelen met het beeldformaat is een geslaagde gimmick. Het knappe van de film is dat het in het begin het verhaal nog alle kanten kan opgaan, je wordt meegezogen in mooie beelden en bluesmuziek. Je weet dat er een wending komt, maar de manier waarop dit gebeurt is toch een verassing. Het horror element blijft binnen de perken en het ontaard gelukkig niet in een of ander slaugtherhouse film.

Een zeer onderhoudende film met uitstekend beeld en geluid, prettige acteurs en een verrassend verhaal, een aanrader.

Bijzondere film, waarvan ik het hele vampieraspect eigenlijk nog het minst van allemaal vond. Het is allemaal heel sfeervol en thematisch gelaagd maar zodra het dan gaat over houten staken en knoflook vind ik dat het de film eigenlijk een beetje naar beneden haalt.

Vooral de eerste helft is wel boeiend. Er wordt rustig de tijd genomen om een setting en sfeer te creëren. Hoogtepunt was wel de muziekscène halverwege waarin spirits of both past and future te zien zijn, als een soort ultieme viering van de zwarte cultuur en muziek. Erg sterk en creatief gedaan.

Maar vanaf het moment dat de vampiers ten tonele verschijnen vond ik het zelf eigenlijk wat twijfelachtiger worden. Het levert op zich wel toffe scènes op (vooral ook mooi gefilmd die groep vampiers in het duister enzo), en de achterliggende symboliek en thematiek over zwarte muziek, witte mensen die het komen ‘stelen’, je ziel verkopen en wat al niet meer (er is vast nog meer uit te halen) is op zich wel interessant, maar het komt er allemaal een beetje rommelig uit. Ik vond de verschillende ‘lagen’ van de film eigenlijk niet heel goed bij elkaar komen (vampiers, zwarte cultuur, de KKK, muziek, etc).

Toch verdient dit alsnog een heel nette score. Het is creatief, sfeervol, origineel en audiovisueel heel erg sterk.

4*

RETEGOED.

Mag wel zeggen de ultime mix van From Dusk Till Dawn / Django Unchained en The Hateful Eight.

Zelfs het horror gedeelte valt mee, is spannend en zit goed in elkaar.

Tip: Blijf de aftiteling (zo'n 12 minuten) helemaal uitkijken.

Vermakelijke actie/horror/historisch drama met een flinke dosis From Dusk till Dawn (met wat Django Unchained) erin verwerkt.

Had totaal niet verwacht dat het "die" kant op zou gaan, maar grappig was het wel.
De pakkende openingsscene gaf al wat clues maar op dat moment kon ik het nog niet in context echt plaatsen. De enige overlevende van een ogenschijnlijk bloedbad, afgebroken gitaar in de hand...Dan denk je de KKK, of een satanisch ritueel, maar vampieren...?

De eerste helft was vooral een sfeervolle kennismaking met de hoofdrolspelers, de tweede helft sloeg de sfeer totaal om.
Nu ben ik normaal niet zo van de vampiers in films (ik vind ze afgezaagd en saai) maar in Sinners maakt de setting en de tongue-in-cheek aanpak veel goed.

Het slotstuk de wraakscene tegen de Klansmen dat eraan vast werd geplakt nadat alles al achter de rug was, had niet gehoeven. Het voelde als een stukje fanservice op zijn Tarantino's; het diende verder geen enkel doel en staat behoorlijk los van de rest van de film.

Ook het credits-stukje snapte ik niet helemaal: twee ontsnapte vampiers (Mary en Stack) bezoeken oude Sam als zijn einde nadert; waarom hadden ze een belofte om hem in leven te laten, hebben vampieren ineens een erecode? Waarom zijn ze ineens een soort van vriendelijk tegen Sam?

4*

Snap er eigenlijk niks van, niet dat de film slecht is, maar om zoveel Oscarnominaties te hebben is toch wel overdreven. Jammer voor de andere horrorfilms in het verleden die zelden een kans hebben gehad voor een Oscarnominatie en qua film zelfs beter zijn dan deze Maar ja heel dat Oscargedoe draait om onderlinge relaties, promoten, feestjes en hoe goed je in de markt van Hollywood ligt.

Heb hem voor de tweede keer gezien, en heb iets meer waardering voor de film gekregen dan voorheen. Vond Michael B Jordan goed acteren. Lijkt mij nogal lastig om twee personages met verschillende persoonlijkheden te spelen. Vond de muziek ook een leuke toevoeging in de film. Vond de speelduur wel wat te lang wat mij betreft.

Maar om dit genre een horror te noemen vind ik absurd.

Gewoon een leuke/originele film om te kijken. Geen top cinema.

3*

Zaterdagavond als hoofdfilm deze Sinners waar ik toch wel een beetje verbaasd was dat die al zo goedkoop was op Pathé en daarmee een kans die ik maar wat graag benutte aangezien de film het behoorlijk goed deed met Oscarnominaties. Zegt dat van tevoren iets? Neen. Want dit zijn de critici, en die kijken wellicht toch anders naar dingen zoals de gemiddelde kijker dat wellicht doet.

Maar goed, een vampierenfilm te midden van de zwarte gemeenschap in de jaren '30 is toch wel een opmerkelijk plot te noemen voor een film die zo goed beoordeeld wordt door de critici. En ik ga meteen los met de minpunten waar de film op een gegeven moment circa 45 minuten tot een uur onderweg is, rond de broers en hun idee van een zaak in hun oude thuis, en ik absoluut niet het idee heb dat ik er lekker in zit. En dat bewijst zich met als hoogtepunt dat het tot de kroeg duurt dat ik door heb dat Michael B. Jordan een tweeling neerzet en ik me maar afvragen waarom hij steeds van hoed wisselt of dat er sprake is van meerdere tijdlijnen, maar goed. Het is stroef, veel karakters, veel dialoog, waar dit nu eigenlijk heen wil lijkt maar niet te willen vallen waar het vervolgens wachten is tot de uiteindelijke vampiers en wanneer dat eindelijk zo ver is, rond de kennismaking met het karakter Remmick, is dit ook met horten en stoten, oftewel hollen of stilstaan. Wanneer de finale dan eindelijk aanbreekt lijken we in een soort van From Dusk Till Dawn te zijn uitgekomen met de nodige Django Unchanged elementen. Maar echt vlotten wil het niet met deze film.

Een geweldige cast heeft de film absoluut wel, zo zou ik wel eens een hapje willen nemen van Hailee Steinfeld, is de muziek natuurlijk geweldig met uiteraard de uitbarstingen in de Juke Joint als hoogtepunt, is de rest van de soundtrack ook top, en het geweld heerlijk wanneer deze eindelijk losbarst. Buiten dat ziet het er cinematografisch prachtig uit zoals bijvoorbeeld het ritje door de katoenvelden, andere natuur en uitzichten maar ook de CGI. Maar verder blijft er toch vooral een raar gevoel hangen waar de film als horror/vampierenfilm veel te laat op gang komt en niet levert wat verwacht, en komt vervolgens als drama met onderliggende thema's ook weer onvoldoende uit de verf, want heel duidelijk of transparant wil het niet wordt. Duidelijk is dat de regisseur absoluut een idee heeft, iets duidelijk wil maken, maar daar vooralsnog niet in slaagt. Dus kan het grote giswerk beginnen wat nu eigenlijk de grote boodschap betreft.

Staat de Ierse immigratie voor een stel bloedzuigers eerste klas die alles voor een stuiver en een cent aanpakten en daarmee goedkopere en betere krachten waren dan de zwarten? Ondemijnden zij daarmee juist het nut van de zwarte gemeenschap waardoor ze overbodig werden maar identificeren de Ieren zich juist wel met hen als minderheid en tweede rangs burger? Is het juist een aanklacht vanuit de gekleurde gemeenschap dat het duister en kwaad in de vorm van vampieren hen eerder zou accepteren dan de blanke gemeenschap met de vraag wie het grotere monster is? Betreft het valse veiligheid rond de Juke Joint die als safehaven wordt opgericht maar al snel onder aanval van de KKK gaat komen? Gaat het over vrijheid waar nog steeds voor gevochten moet worden terwijl de slavernij allang is afgeschaft? Draait het om verraad en jarenlange onderdrukking... eigenlijk kan je er alle kanten me op zonder dat het heel erg duidelijk wordt waar de theorieën van Galeswallows interessant zijn maar waar ik toch onvoldoende mee kan. Dan zou ik het toch allemaal eerst nog eens moeten kijken.

Sinners is tot op zekere hoogte oké maar de echte meerwaarde en idee er achter valt nog niet bij mij. Vervelend was het verder allerminst, heeft de film de nodige kwaliteit en hoop ik op termijn de meerwaarde te ontdekken met een herkijk vooralsnog een moeizame 3,5.

Aardige film, maar meer ook niet wat mij betreft.

De zing- en dansscènes kon ik erg smaken, een beetje tot mijn eigen verbazing. Heel knap uitgevoerd. Maar verder vond ik het allemaal niet zo heel bijzonder. Het voelde bij mij soms wat aan als een Tarantino-afkooksel, maar dan zonder de vlijmscherpe dialogen en geweldige humor van QT's beste films.

De film duurt naar mijn gevoel ook wat te lang, en de epilogen vond ik totaal overbodig en daardoor kreeg ik nog meer het gevoel dat het einde te lang werd uitgerekt.

Zeker een knap gemaakte film die onderhoudend is en een paar toffe en wellustige scènes bevat. Maar een meesterwerk zie ik er niet in, te meer omdat vampierenfilms niet echt mijn ding zijn.

Het recordaantal Oscarnominaties verbaast mij wel, al vind ik de Oscars op zich ook niet echt hét kwaliteitslabel bij uitstek voor films. Er zijn al mindere films genomineerd geweest.

Na het lezen van de gemixte reviews lagen mijn verwachtingen laag, en misschien werkte dat juist in het voordeel van deze film. Sinners bleek verrassend vermakelijk. Het is zo’n film waarbij je het meeste plezier hebt als je je verstand op nul zet en gewoon meegaat in de sfeer.

Niet alles wordt even goed uitgelegd en logisch is het verhaal lang niet altijd, maar dat stoorde me minder dan verwacht. De personages zijn namelijk leuk en charismatisch, en dat maakt veel goed. Juist daardoor is het jammer dat de film zo duidelijk inzet op “één verhaal, één film”. Er zat zichtbaar potentie in een vervolg: Smoke en zijn neefje Sammie als vampierjagers, de terugkeer van de Native Americans die de eerste vampier opjoegen, of zelfs de twee overlevende vampieren uit de end-credits als nieuwe tegenstanders. Ook figuren als Delta Slim hadden gerust meer ruimte mogen krijgen.

Die kansen laat de film liggen, en dat voelt als een gemiste mogelijkheid. Tegelijk lijkt dat een bewuste keuze van de makers. Sinners is geen film om diep te analyseren of hoge verwachtingen bij te hebben, maar wel eentje die prima wegkijkt. Leuk om een keer gezien te hebben, zolang je er niet te veel bij nadenkt.