Broken Rage (2024)

Zelden zo'n lange setup van een grap gezien.

Niet mentaal voorbereiden.

Gewoon kijken.

Briljant.

In lange tijd niet zo hard gelachen als om de man in de koffer, het commentaar op de "runtime filler", de tweede ondervraging en de stoelendans. Ook een hilarisch einde.

Takeshi Kitano krijgt de laatste twintig jaar maar geen licht meer in Nederland lijkt wel. Maar zijn nieuwste is toch nog te streamen op Amazon Prime. Alleen niet met NL-ondertitels.

Ja, de film is kort. Zoals de app-berichtjes tegen het einde daar al in ondersteunen, maar dan wel kort maar krachtig. Kitano is weer op oude kracht op zijn leeftijd en maakt weer eens gebruik van zijn absurde humor.

Broken Rage is eigenlijk een combinatie van zijn vanoudse gangsterfilms en zijn opzet in Takeshis'. Het omvat één verhaal, dat op twee manieren verteld wordt. In de eerste helft is Kitano een gangster op leeftijd die op de standaard wijze het verhaal doorloopt. Hij laat zijn geliefde Colt spreken; trekt dezelfde blik als hoe je die zou kennen in al zijn gangsterfilms; vervolgens gaat er is mis... enz enz enz. Een serieuze samenstelling.

In het tweede gedeelde wordt het verhaal herhaald, maar dan op een hele banale, cartooneske en absurde wijze en hebben we hier te maken met een behoorlijke klunzige gangster en zijn de personages die we hiervoor gekend hebben ook niet helemaal menselijk. Een hilarische opzet waarbij je geregeld op je lachspieren geraakt wordt en dat gewoon behoorlijk maar heerlijk fout is. Dan die nodige toet toet boing boing geluidjes die eraan zijn toegevoegd. Fenomenale scenes ook: Dat verhoor. In een dansend kringetje. De stoelendans. De verdachten die met nummers moeten verschijnen. Die verstandelijk gehandicapte in die koffer. Je zou zelfs aan nauwe banden met Miike denken.

En ja, het einde... Zo kan het ook.

Ja, ondanks de belachelijk korte speelduur heeft Kitano hier toch wel weer een klein meesterwerk afgeleverd waarbij hij de spot met zichzelf draait. Het ziet ernaar uit dat de man nog lang niet met pensioen gaat.

4,0*

Kitano blijft toch wel heel grappig. Leuk en onvoorspelbaar filmpje; die toch wel scherp de huidige filmindustrie op de hak neemt. Kleine 4

Van regisseur en schrijver Takeshi Kitano. Over een huurmoordenaar die zich in de eerste helft van de film als hard, doeltreffend en professioneel manifesteert en in de tweede helft dezelfde gebeurtenissen nog eens meemaakt maar dan als kluns. Broken Rage is in eerste instantie een serieuze thriller en doet het daarna nog eens over als een absurde komedie. Waar in de eerste helft rake klappen vallen, werd geschoten en bloed vloeide, ziet de kijker opeens slapstick en visuele humor. Origineel en best leuk, die twee contradicties in stijl.

De voorspelbare reacties die de kijkers bij het kijken naar de film zullen hebben, laat Kitano zelf al zien. Op twee momenten wordt de film onderbroken en komt een online chat in beeld waarin kijkers hun meningen ventileren over de film. Ze zijn voor de hand liggend maar waarschijnlijk slaat Kitano de spijker op zijn kop. Wat voor de ene kijker een moeilijk verteerbaar experiment is, is voor degene die behalve Takeshi Kitano ook zijn komische alter ego Beat Takeshi kent geen verrassing. De regisseur en schrijver doet zowel het een als het ander. Verrassend is wel dat hij zijn beide filmische kanten in een enkele film laat zien.

In Broken Rage wordt een behoorlijk clichématig verhaal over een huurmoordenaar met een satirisch sausje overgoten. Het resultaat is een film met bizarre humor die soms erg grappig is maar misschien vaker erg flauw is. Ik vond in ieder geval lang niet alles leuk. Net zoals ik de eerste helft eigenlijk ook maar amper boeiend vond. Toch is het goed om te constateren dat er nog filmmakers zijn die lak hebben aan conventies en gewoon hun eigen experimentele ding doen.