Holland Pop 1970 (2024)

M'n vader wilde deze wel graag zien (hij had thuis de concertfilm ervan, zie Love and Music (Film, 1971) ) dus ik ging maar gezellig mee. Dit zei mij verder helemaal niets. Buiten het filmhuis sprak ik een oudere heer die nog aangaf er vroeger te zijn geweest, zelf.

Enfin, echt zo'n informatiedocumentaire met veel pratende hoofden en nogal saai in beeld gezet en weinig muziek. Het ging vooral over het opzetten van het festival. An sich best boeiend maar met deze manier van presenteren is 40 minuten echt genoeg. Dan zijn die weinige 71 minuten er echt wel te veel. Het mooiste zijn de sfeerbeelden, vooral van pakweg een platgebombardeerd Rotterdam pal na de oorlog. En inhoudelijk wordt de tijdsgeest ook mooi gebruikt over het hoe en waarom van dit festival. Genoeg goede elementen maar graag een iets sexier presentatie zou fijn zijn. 2,5*.

Holland Pop 1970 – ook wel bekend als het Kralingse Bos Festival – was het eerste meerdaagse festival op het Europese vaste land. Deze documentaire schetst de voorgeschiedenis van dit baanbrekende festival aan de hand van gesprekken met de organisatoren en met degenen die toezagen op een goed verloop van het festival. De bewegende beelden van het festival waren ook te zien in de documentaire Stamping Ground (1971) van Hans Jürgen Pohland en George Sluizer en wekken in ieder geval de indruk dat het qua sfeer veel weg had van het Woodstock Festival. Ronteltap combineert het dynamische camerawerk uit die film met statisch gefilmde interviews. Robert-Jan Stips (die destijds optrad met Supersister) is de enige muzikant die aan het woord komt en feminist Hedy d'Ancona spreekt namens de bezoekers. Nostalgische documentaire over een baanbrekend moment in de (vaderlandse) rockgeschiedenis had wel wat meer mensen aan het woord mogen laten.