Blink Twice (2024)

De film is niet erg origineel. De premisse van de film – een vrouw wordt door een miljardair uitgenodigd om vakantie te vieren op zijn eiland maar het blijkt niet pluis op dat eiland waarbij blijkt dat ze ook niet de enige is die in de val is gelopen maar dat de meeste gasten nietsvermoedend een gevangenis zijn ingelopen waar ze niet uit kunnen – is uitgemolken in vele films (een recente film met een vergelijkbaar plot is The Menu). De eerste helft van de film is ook langdradig omdat het maar doorgaat met het geven van hints dat de man en het eiland levensgevaarlijk zijn waarbij de twee vriendinnen ook aldoor tegen elkaar zeggen dat het niet goed voelt en dat er iets vreselijks gaat gebeuren. Als vanaf het midden van de film de plot zich verder ontwikkelt, zijn de gebeurtenissen niet erg geloofwaardig en wordt er vooral een feministische twist aan het bekende verhaal gegeven, omdat blijkt dat de vrouwen er seksueel misbruikt worden waarmee het ook bijna uitdrukkelijk doet denken aan Epsteins eiland, maar de vrouwen – ook al zijn ze volkomen dronken en stoned – slagen er wonderwel in de mannen te verslaan en de zaken om te keren.

De thema’s van toxische masculiniteit (mannen zijn klootzakken), de weerloosheid van vrouwen ertegen omdat vrouwen naïef zijn (vanwege hun onzekerheid zijn ze gevoelig voor vleierij en te goed van vertrouwen) en competitie tegen elkaar leveren in plaats van solidair met elkaar zich gezamenlijk tegen de mannen te beschermen alsmede traumaverwerking (je wilt het vergeten maar je krijgt pas de controle over je leven terug door het je te herinneren en ermee te kunnen dealen) zijn echter interessant en goed in het verhaal verwerkt. Bovenal slaagt de film erin pakkend of intens te zijn zodat het ondanks het wat flauwe verhaal toch weet te boeien.

Het script is begonnen met een goed idee, om er dan naar toe te werken. Wat moeilijker bleek dan gedacht. We volgen het personage van Naomi Ackie dat naar een tropisch eiland gaat, waar alles perfect lijkt te zijn en 1 groot feest. De titel valt ook al snel in het begin van de film, maar dat komt wat geforceerd over en lijkt ook minder relevant voor een lange tijd. De aanloop is mooi gefilmd, maar valt al snel in verveling en duurt veel te lang. Maar als het dan eindelijk toch gebeurt, zit dat meteen goed. Al lijkt de film daarna weer te zoeken hoe best te eindigen. Je blijft af en toe op je honger zitten met Blink Twice en de helft van de cast ben ik al vergeten tegen dat ik terug thuis was. Maar het plot werkt wel en de 2e helft van de film maakt veel goed.

Serveerster Frida [Naomi Ackie] ziet er naar uit om opnieuw te werken op een bijeenkomst van het bedrijf van Slater King [Channing Tatum], een innemende en aantrekkelijke miljardair die een jaar eerder al met haar flirtte. Hij heeft de dagelijkse leiding van zijn bedrijf overgedragen aan Vic [Christian Slater] en een eiland gekocht waar hij zich kan afzonderen van de buitenwereld. Slater heeft ook iets gedaan waarvoor hij publiekelijk duizendmaal excuses heeft aangeboden. Dat weerhoudt Frida en collega en beste vriendin Jess [Alia Shawkat] van om direct na afloop van het evenement mee te reizen naar Slaters privé-eiland. Ze leveren hun telefoon in, feesten, zuipen en experimenten met allerlei soorten drugs. Vijftig minuten lang gebeurt er niets interessants, al speelt Kravitz leentjebuur bij The Shining en Shutter Island om ons te herinneren aan wat we allang weten. Dan heeft Frida eindelijk haar Eurekamoment en transformeert deze saaie partyfilm in een hysterisch melodrama. Tatum is ideaal gecast en veteranen Kyle MacLachlan en Geena Davis zijn lekker griezelig, maar Kravitz geeft geen enkele reden om mee te voelen met de naïeve, hedonistische hoofdpersonen. De uiteindelijke verklaring voor Frida’s domme gedrag maakt het alleen maar verwarrender. En wegens absolute incompetentie krijgt Stan [Cris Costa] nul sterren op de ‘bodyguard advisor’.

Typisch zo'n film die je al vaker hebt gezien. Er is iets niet pluis en dat heb je als kijker al snel door (dat is ook de hele sales talk van de film) en de personages hebben dat ook al snel door. Al is het maar dat men op dat eiland heel raar reageert. Dusdanig raar dat de film voor mij niet meer eng of creepy wordt, maar simpelweg raar en ongeloofwaardig. En het is jammer dat de uiteindelijke uitkomst ook vrij letterlijk is: er worden vrouwen misbruikt. Geen dubbele bodems, geen echte metaforen, hoogstens kan je Epstein en zijn eiland erin herkennen maar dat is het wel. De film is daarmee wat flauw. De montage is ook enorm rommelig. Ik las ergens dat dat de bedoeling was maar het lijkt me eerder onkunde.
Visueel wel leuk gedaan maar qua pacing niet altijd even sterk en die hoofdrolspeelster irriteerde me vanaf seconde 1 al. Veel negatiefs maar zo slecht was de filmervaring nu ook weer niet, vooral teleurstellend. 2,5*.

Aardige film. Eerste helft heb ik me behoorlijk lopen vervelen omdat de opbouw veel te traag verliep. Ook weer de nodige jump scares, waarbij ik bij de eerste al niet schrok laat staan bij de zesde.

De hoofdrolspeelster en haar vriendin konden me ook absoluut niet bekoren maar Adria Arjona maakte veel goed, wat een ontzettend mooie vrouw is dat. Wat mij betreft hadden ze haar de hoofdrol gegeven.

Verder is heel het verhaal extreem ver gezocht en kun je het aantal plotholes niet op twee handen tellen, maar ik vermoed dat het ook niet echt de intentie was om er iets realistisch van te maken. Wanneer de film eenmaal op stoom komt is het zeker wel vermakelijk. Het deed me een beetje aan Dogville denken, eerst heel de film worden vernederd en verkracht en dan aan het einde komt de wraak, al is die film natuurlijk vele malen beter.

Verder ook weer een film die typisch is gesponsord door de tabaksindustrie. Want het roken moest natuurlijk zo goed mogelijk in beeld worden gebracht.

Regisseuse Zoë Kravitz debuteert met deze mysterieuze thriller die naar het einde toe een duidelijke boodschap draagt. Deze wordt echter niet bepaald subtiel gebracht en ligt er behoorlijk dik bovenop, maar gelukkig weet de opbouw redelijk te verhullen wat de uiteindelijke uitkomst moet bieden. Channing Tatum en Adria Arjona acteren bovendien uitstekend en overklassen de hoofdrolspeler (Naomi Ackle) met gemak. De aparte manier van knippen en het hoge tempo zorgen daarnaast voor interesse en daardoor aandacht van de kijker, maar eenmaal de onderste laag naar buiten komt ontbreekt het Kravitz aan lef. Het zou me trouwens niet verbazen als Kravitz goed naar het werk van Jordan Peele heeft gekeken, op een aantal punten valt dit namelijk (ondanks de andere boodschap) goed te vergelijken met Get Out.

saai, traag, geen opbouw, verhaal is er niet, of daar komt aan het einde vd film iets van naar boven. Maar het is nooit echt spannend, eng, of echt boeiend, neigt naar het absurde. Alles en iedereen blijft onderbelicht. Ook met het slotstuk... zit je met meer vragen dan je er achter had gedacht. Het had zoveel meer kunnen zijn !

2/10

Wat een vreselijke film, schrik ik niet van want vind Channing Tatum een vreselijke acteur. En heel de film een geleuter en gezaag, wat was ik blij dat deze onzin voorbij was....

Tja wat kunnen we hier nou eens van zeggen? De film probeert anderhalf uur net alsof te doen alsof er een hele spannende continue dreiging hangt gedurende 90+ minuten maar in feite is het een eindeloze drag en denk je aan het einde van wat was nou de point van deze film? Dat het continue mooi weer is en zo en alles is leuk en lang leve de lol helpt ook niet echt bij om echt een spannende sfeer te creëren want je denkt de hele tijd nu gaat er iets gebeuren! Maar nee dan volgt er daarna weer een dramatische jankscene en na een uur was ik het al behoorlijk beu en heb ik constant de tijd gecheckt hoelang ik nog moest met deze dramatische 'thriller' film. Een blik bekende acteurs opentrekken maakt nog geen goeie film ook natuurlijk en dit ging echt nergens heen. Echt heel saai.

Blink Twice

Frida is een coctailserveerster en op een dag onmoet ze tech-miljardair Slater King. Ze heeft een oogje op hem en tot haar verbazing blijkt de interesse wederzijds, want Slater vraagt haar mee naar zijn privé-eiland. Frida's vriendin en nog wat andere figuren die ze niet kent gaan ook mee. Eenmaal daar wordt er flink gezopen en gefeest, maar voor Frida voelt het eiland niet goed aan. Er klopt iets niet, alleen kan ze er nog niet precies de vinger op leggen.

Het verhaal van de film is op zich origineel bedacht, maar helaas valt de uitwerking wat tegen. Het begin sleept zich traag voort en buiten wat feesten, zwarte humor, drank en drugs gebeurt er niet veel. Af en toe krijg je een hint over wat er echt speelt op het eiland, maar eerlijk gezegd heb je dat al vrij snel door. De spanning wordt langzaam opgebouwd, maar omdat je al redelijk vroeg weet hoe de vork in de steel zit, zit je vooral te wachten op de climax. Die laat echter lang op zich wachten, al vond ik het einde op zich wel bevredigend.

Qua acteerwerk vond ik het ook niet heel indrukwekkend. Naomi Ackie sprong er voor mij positief uit, zij wist haar rol goed neer te zetten. Tatum daarentegen.. Ik weet niet of deze rol echt bij hem past. Ik heb hem zeker beter zien spelen in andere films.

Een nipte 3 sterren.

"What did I do?”
“Nothing.”
“Thank God!”
“No, no, no. I meant, you did... you did nothing. You did nothing for yourself. You did nothing for them. And, in my opinion, there's a real special place in Hell reserved for people that just choose to do nothing. Why do you think you chose to do nothing?”

Jeetje, leuker dan ik had verwacht dit. Ik had overigens niet echt goede hoop, hoewel er best wat positief bericht hier onder me staat wist ik niet of deze film me ging bevallen. Ik ben het helemaal eens met het feit dat we dit riedeltje wel kennen, het is allemaal ook niet echt vernieuwend ofzo en de uitkomst kon je misschien soms wel raden, de film is af en toe best apart en laten we het er maar op houden dat het soms wat vaag is. Toch wist de film me wel te interesseren, alles verloopt best natuurlijk en dat vond ik heel fijn aan deze film, er zit een snufje komedie aan wat ik ook wel kon waarderen, en zo is het geheel van ‘Blink Twice’ echt vermakelijk.

Het opent best vermakelijk, Frida is duidelijk een dame die het allemaal niet heel prettig heeft. Wat je overigens later in de film ook hoort zeggen door haar, dat ze eindelijk eens weer plezier heeft, misschien wel eindelijk eens wordt geaccepteerd? Wanneer ze naar haar werk moet om als serveerster te werken bij een bepaald feest van de beroemde Slater komt ze onder andere te laat al heb ik niet helemaal gevolgd waarom hun opeens ook in jurk mochten gaan om vervolgens de vloer op te te mogen, dat is me wel ontgaan. Enfin, eenmaal daar probeert ze in de buurt van Slater te komen die goed beveiligd is maar, door een stommigheid valt ze en ontmoet ze alsnog Slater, waar inderdaad duidelijk het vonkje overslaat op die twee. Daarna is het een beetje love spell, niet heel bijzonder trouwens en wellicht wat te simpel maar, als je het doel van Slater en zijn vrienden weet dan snap je ook wel dat het gewoon vrij makkelijk gaat, zeker omdat Frida al wel geïnteresseerd in hem was. Daardoor wordt zij samen met haar vriendin Jess uitgenodigd om met Slater en zijn “vrienden” naar zijn eiland te gaan.

Frida wordt best leuk geacteerd door Ackie, die het vooral samen met Shawkat best leuk weet te doen. Samen met de twee prachtige dames Arjona en Caribel weten ze er een best leuk avontuur van te maken op het eiland. Ook Channing Tatum deed het heel leuk als Slater, en toch wel de bad-guy van de film. Hele vermakelijke rol, en zoals ik al zei een hele leuke cast die eigenlijk in mijn ogen best onbekend zijn. Zoë Kravitz deed het overigens echt fantastisch met dit regie-debut. Ze weet er in het begin nog niet echt over te laten komen zoals ik graag wou, het was allemaal wat afstandelijk naar mijn mening maar, eenmaal op het eiland schiet de film los. En Zoë weet je eigenlijk door middel van verschillende filmstijlen, en vooral het decor toch door een film te leiden die afwisselt met veel verschillende spanningen, en die soms gewoon echt best eng wist te worden. Hoewel de werknemers op het eiland daar vooralsnog niet voor zorgden alleen omdat ze best eng lachten (met een slecht gebit) kan je het niet redden maar, vooral het kille sfeertje wat zo nu en dan wordt opgespeeld zorgt ervoor dat je eigenlijk best verslaafd naar de film kan kijken.

Best zonde trouwens dat de film zo rigoureus eindigt, wat eigenlijk vooral een beetje te makkelijk was. Allemaal ook wel weer een beetje vaag, dus waarschijnlijk dat ik daar dan gewoon niet zo heel veel mee kon. Maar, Zoë weet bijvoorbeeld wel weer echt te leveren wanneer Frida erachter komt wat er nou precies gaande is, dankzij het drinken van slangengif. Ook hoe Jess aan haar einde is gekomen etc. Dat stuk in de film was echt onwijs vet, ondanks de handelingen in de film die best schokkend waren, dan snap ik die disclaimer op het begin ook wel weer.

Ja, deze film kon ik wel echt waarderen. En dat had ik misschien helemaal niet verwacht toen ik deze film op had gezet (die ik trouwens op het begin zelfs uit wou zetten). Zoë mag in ieder geval best met meer van dit soort filmpjes komen, dan ga ik er eens echt klaar voor zitten. Deze was in het begin helemaal langs me heen gegaan namelijk, en kwam er volgens mij pas achter via een advertentie op de social media. Leuk maar zoals ik ook al wel aangaf in mijn mening, er zijn betere in dit genre die ik toch met vlagen nog spannender, grover en creepier vond. Al deed Zoë een leuke poging!

Aardige thriller, sterk geregisseerd door actrice Zoë Kravitz, die wel wat doet denken aan genregenoten als Get Out, Midsommar en Antebellum. Al wordt dat niveau hier helaas nergens gehaald. Voornaamste probleem is dat de opbouw veel spannender is dan de uiteindelijke payoff, die aan de nogal nietszeggende kant is. Met slimme montage en een leuke diverse cast (Christian Slater! Simon Rex!) komt Kravitz echter een heel eind. Jammer dat ze de oorspronkelijke titel van de film (Pussy Island) onder druk moest veranderen.

Redelijke thriller. Het verhaal is best aardig en zou zo een Peele of Shyamalan kunnen zijn. De uitwerking is wat wisselend, maar zeker niet slecht voor debutant Kravitz. Het eerste gedeelte is best sterk. De opbouw is goed en de film is boeiend en mysterieus. Kravitz houdt de kijker ook goed vast. Helaas komt de ontknoping wat te snel en daarna daalt het niveau. Daar had meer in kunnen zitten. Het acteerwerk is verder redelijk. Visueel ook goed geslaagd. Prima debuut. 3.5

Op zich wel een boeiende film die geheel draait rond de uitdrukking "vergeten en vergeven". Een uitdrukking die in het dagelijks leven voor velen moeilijk toe te passen is omdat emoties van haat of verdriet die vaak in de weg staan. In dat opzicht heb ik, naast de vergelijkbare films die hier al werden opgenoemd ook moeten denken aan The Matrix, de blauwe of de rode pil, weet je wel?

Blink twice wordt langzaam opgebouwd. Het duurt wel even vooraleer het mysterie of de eigenaardigheden van de grond komen. We zijn dan al heel wat (repetitief) gefeest voorbij. Ik begrijp dat sommigen het daarom als saai ervoeren. Ik vond het eerder onderhoudend en genoot wel van de vibes en de sfeer. Ook van het acteerwerk, niet oscarwaardig denk ik, maar toch meer dan degelijk. Prima camerawerk ook wel vond ik hoe bvb (de blikken van) Frida en Sarah in 1 beeld werden genomen.

Toch begrijp ik de beweegredenen van onze techneut niet zo goed. Als je zo rijk bent kan je alles krijgen wat je wil. Waarom dan op deze manier? Daarom hoef je vrouwen nog niet te drogeren? Het einde is de omgekeerde wereld, best wel met een zoete grappige touch. Ik weet alleen niet of het logisch is in de geest van de film.

Blink Twice is een bijzonder sterk regiedebuut van Zoë Kravitz. Het verhaal is mysterieus en de ontvouwing van het plot was schokkend en origineel tegelijk, ook al gaf Amazon in haar disclaimer al één en ander prijs nog voor de film goed en wel begonnen was. Het einde zit een beetje klungelig in elkaar: King botst lomp met zijn hoofd tegen een tafel en plots is Frida de grote baas van zijn imperium? Dat sloeg werkelijk nergens op. Mocht men wat meer denkwerk geïnvesteerd hebben in de slotakte, dan was het voor mij wellicht 4* geweest, hoewel de film traag op gang komt. Zelfs de feministische saus stoorde mij niet, want het was hier meer dan terecht.

Aardige film waarin een miljardair een serveerster uitnodigt op zijn privé-eiland. Alhoewel de film goed is opgebouwd, duurt het te lang voordat er echt iets gebeurd (het laatste gedeelte is dan ook het beste). Een mooie locatie en het ziet er allemaal goed uit. Ook een fijne cast in dit verder geslaagde regiedebuut van Zoë Kravitz.

Een naïeve serveerster valt voor een tech-miljardair en gaat in op zijn invitatie om haar vakantie door te brengen op zijn privé-eiland. Daar beleeft ze schijnbaar een zalige tijd onder invloed van drank en drugs totdat ze begint te beseffen dat er iets grondig mis is met de omgeving waar ze haar tijd doorbrengt.

"Blink Twice" begint als een saaie tv-film met glitter en vals sentiment en ontaardt vervolgens in een grotendeels sfeerloze groteske horror-thriller. Het plot, dat probeert te verrassen met twists, vervalt al snel in voorspelbaarheid en mist emotionele diepgang. De personages zijn oppervlakkig uitgewerkt en dan is er nog een ontknoping waar geen kat in gelooft. De moeite niet waard in mijn ogen, en dat was ook de mening van een aantal gefopte toeschouwers die de zaal voortijdig verlieten.

In mijn ogen was alleen de 'i'm sorry,' scene erg goed maar de rest oppervlakkig en ongeloofwaardig. Wel jammer want het onderwerp is behoorlijk serieus.

In de Bijbel is de slang het symbool van het kwaad. Hoe dik kan je deze symboliek er bovenop laten liggen..? Zucht DIK dus! In het Hof van Eden...nu voorgesteld als het tropische privé-eiland van een gecancelde tech-miljardair en waar hoe kan het ook anders een slangen-probleem heerst. Deze Slater King nodig de cocktailserveersters Frida en Jess uit om te komen feesten op dit paradijselijke eiland. Post Tinder-swindler en post-Epstein ingaan op een uitnodiging van deze miljardair lijkt me niet erg slim. Tja het draaide om geld, looks en feesten dus een sympathiek hoofdpersonage krijg je niet! Een meer Likeable-personge was zeker beter geweest. De film bezit denk ik ook een enorme tijdsduur. Rond de veertig minuten naar feestende, blowende, champagne drinkende en chillende meiden kijken, om dan pas te horen; “Er is wat mis met deze plek” is wel erg lang! En het is nu niet dat het als een verrassing komt en dan heb ik het nog niet eens over de spoilerende trigger warning die filmmaatschappij als waarschuwing voor de film plaatste. De grootste teleurstelling is echter de slotscène...Niet heel slecht ofzo, het zag er prima uit maar wil teveel met hoe het eruit ziet als modern worden gezien. Voor mij werkte dat in ieder geval niet in het het voordeel van de film!

Wij hebben ons prima vermaakt met dit polaroid gekleurde debuut van Zoë Kravitz. Altijd leuk om een kijkje te nemen achter de schermen bij de verveelde miljardairs. Er wordt goed gefeest in deze film, de shotjes en de MDMA vliegen door het beeld. Op een luchtige en humoristische manier kaart Blinke Twice het Me-too schandaal aan met natuurlijk verwijzingen naar Jeffrey Epstein en die geschifte rapper. Het eiland waar het gezelschap vertoeft is een hof van Eden, compleet met slangen die de schijnbare idylle willen verstoren.

Een nachtmerrie waar vergeten een cadeau is. Losjes gemonteerd, fraai verbeeld... het graaft allemaal niet heel diep maar wel een fijne film om even mee te pakken.

This place sucks

In de basis heeft Blink Twice een prima opzet. Het begint allemaal best aardig, met een fijne vibe, waarbij je merkt dat er onder het oppervlak iets broeit. Wat ik vooral jammer vond was dat de personages van Channing Tatum en kornuiten zo eendimensionaal en oppervlakkig bleven. Het verhaal is eigenlijk heel rechttoe, rechtaan en daarom is het jammer dat hier niet meer diepgang in werd aangebracht.

Als eenmaal duidelijk wordt hoe de vork in de steel zit – dit is overigens geen hogere wiskunde en zie je al van mijlenver aankomen – is de manier waarop wraak genomen wordt een beetje inspiratieloos. Men had hier goed los kunnen gaan door bijvoorbeeld in een soort Quentin Tarantino stijl een waar feestje van te maken, maar nu deed het mij allemaal vrij weinig. Daarnaast duurt de opbouw hiernaartoe ook net wat te lang.

De laatste scène vond ik wel weer tof, maar ik had graag meer van dit soort momenten gezien. Nu waren deze in de minderheid in combinatie met veel te veel ongeloofwaardigheden. De meest ver gezochte vond ik nog wel dat Frida eerder op het eiland was geweest zonder zich hier in eerste instantie iets van te kunnen herinneren. Ook al was hier een verklaring voor: dan nog vond ik dit te ongeloofwaardig overkomen.

2,5*

Ik ben toch redelijk teleurgesteld in dit regiedebuut van Zoë Kravitz. De film begint erg sterk met een mysterie dat vakkundig wordt opgebouwd. De sfeer is lekker luchtig met een onderliggend gevoel van narigheid. Alleen gaat het rond het middelpunt mis. Zoals bij veel dergelijke mystery-films voldoet de uiteindelijke verklaring van alle gebeurtenissen niet en blijf je met een leeg gevoel achter. "Was dat het?" vroeg ik me af toen de aftiteling tevoorschijn kwam.

3*

Deze thriller eens bekeken en vond hem niet mis. Door de waarschuwing in het begin is er al wel wat verklapt, maar desondanks was hij toch nog de moeite om gezien te hebben. De cast deed het prima en de film zag er goed uit. Verder was de speelduur goed, niet te lang en niet te kort.

Origineel verhaal met een goede opbouw gecombineerd met een paar echt leuke shots en sfeerrijke zomerse locaties. Daarbij overtuigende rollen en een verrassende climax die je niet ziet aankomen. Alleen de spanningskracht is wat aan de matige kant. 6,5/10

Met een miljardair die bekendstaat om zijn ontaarde feestjes op zijn privé eiland, is het moeilijk om niet even aan 'Little Saint James' op de Amerikaanse Maagdeneilanden te denken, maar Zoey Kravitz geeft Blink Twice gelukkig een eigen draai en smoel., en houden de vergelijkingen daar wel een beetje op.

Het is een prima debuut van Kravitz, en ze heeft een fijne cast verzameld hier. Blink Twice kijkt lekker weg, maar maakt helaas niet helemaal de indruk waar ik na de eerste hype toch een beetje op hoopte.

3,6*