Christmas Eve in Miller's Point (2024)

Een film zonder plot... Ik denk dat veel mensen dit een zooitje zullen noemen, maar ik was meteen thuis binnen het kerstfeestgedruis in dit huis vol verschillende types.

Het is alsof je erbij bent; kussende tantes bij binnenkomst, kinderen die kattenkwaad uithalen, hier en daar een gesprekje waar je de zin ervan of het einde niet eens hoort, ik hou ervan.

Er is véél muziek, korte weinigzeggende fragmenten, maar alles is mooi in beeld gebracht. En aan de aftiteling te zien hebben de makers veel lol gehad aan het geheel.

Waarschijnlijk kijk ik 'm volgend jaar weer.

Voordat men zich aan tafel zet om het kerstdiner te nuttigen, wordt er gezellig gebabbeld, worden de cadeautjes verdeeld en worden achter gesloten deuren serieuze familiezaken besproken. Dan volgt het copieuze diner en daarna babbelt men verder en neemt een slaapmutsje. In Christmas Eve in Millers Point viert een grote familie het kerstfeest.

De tragikomische film neemt niet de tijd om de personages grondig te introduceren. Samen met een aantal familieleden arriveert de kijker bij het huis van de materfamilias en stort zich samen met hen in de familiehectiek. De vertelstructuur is chaotisch. De film flitst van het ene personage naar het andere en van de ene gebeurtenis naar de andere. In het begin nogal warrig omdat je de familieleden nog niet goed herkent. In het verloop lukt dat beter en worden de hectiek en de chaos begrijpelijker. Veel personages, veel beweging, veel dialogen, veel gebeurtenisjes. Christmas Eve in Miller's Point is een levendige film. Mocht je de film ingaan met de verwachting een klassieke weeïge en kitscherige kerstfilm te gaan zien, dan word je teleurgesteld.

Christmas Eve in Miller's Point is behalve een dynamische film ook een fragmentarische film. De camera zweeft door het grote huis en vliegt van de ene kamer naar de andere. Neemt ergens een momentje polshoogte en zweeft weer verder. In elke kamer gebeurt wel iets. Een discussie, een ruzie, een stilzwijgen, een onderonsje, spelende kinderen. De film werpt de kijker midden in het familiefeest en geeft hem de opdracht zelf zijn houvast te vinden. Het helpt om in de fragmentarische opzet mee te gaan en aan de film niet teveel diepere betekenis toe te willen kennen. Laat het gewoon gebeuren.

Beleef plezier aan de momentjes, de dialogen en stel je tevreden met een korte blik in het leven van de personages. Soms ontwaar je een plotseling inzicht in een verleden. Soms leef je even mee met verdriet of blijdschap. Soms denk je te weten welke toekomst iemand tegemoet gaat. De film geeft vele aanzetjes en kleine provocaties maar biedt de kijker ook hier geen stevige ankers. Het kan alle kanten opgaan. De film heeft veel te vertellen zonder veel te vertellen.

Best leuk hoor, al die dialogen en gebeurtenisjes, maar op den duur wringt het wat. De waarde van het alles is immers moeilijk in te schatten omdat amper enige achtergrond aan de personages wordt toegekend. De film gaat zonder veel adempauzes voort zonder de kijker te trakteren op veel inhoudelijke diepte. De chaotische optelsom van personages, dialoog en gebeurtenissen die over de kijker wordt uitgestort, is over het algemeen vermakelijk. Op den duur bespeurde ik dat een lichte vorm van weerstand kwam opzetten. Ik kreeg behoefte de familie en haar besognes te verlaten. Gelukkig begreep regisseur en coauteur Tyler Taormina die behoefte ook, want kort daarna eindigde de film.

Christmas Eve in Miller's Point is een verrassende film. In die zin omdat het erg ongewoon leek en dat is het in zekere zin ook. De film legt de fases des leven uit verspreidt over vier generaties. Je ziet zonder extra narratieve aspecten wat plotjes met ieder zo zijn/haar pad. Erg interessant met name ook de manier van het cameragebruik. Heb me er ondanks dat het geen hoogvlieger is kostelijk mee vermaakt.