Les Femmes au Balcon (2024)

Noémie Merlant voor en achter de camera in een broeiende film waar verschillende genres samen komen. Met de kleuren erbij en de excentrieke figuren lijkt het op een oudere Almodóvar. Al snel heeft Merlant de kijker te pakken als de film begint. Een film vol mysterie die snel uit de hand loopt en alles behalve een romantische komedie is.

Je krijgt als kijker geen moment rust. De 3 hoofdrollen zijn absoluut de moeite. Alleen rijdt Merlant zich gaandeweg vast in het verhaal. Wat begint met een boeiend idee en leuke karakters, geraakt gaandeweg in de knoop. Merlant wil achterliggend een boodschap weergeven, wat op zich niet verkeerd is. Zeker niet als die belangrijk is. Maar die boodschap duwt het verhaal weg. Het resultaat is een zeer interessante film en ik hoop dat Merlant nog meer films maakt.

Ik plaats niet snel een reactie, maar bij deze wil ik dat wel even doen.

Wat een walgelijke film.

Mannen zijn kut is de boodschap.

Merlant faalt als schrijver, regisseur en een van de hoofdrolspelers in deze stuurloze zwartkomische farce over drie karikaturale vrouwen die een appartement delen en in de problemen raken door de dood van een buurman [François Cottrelle] en van de sexy overbuurman [Lucas Bravo]. Nicole [Sanda Codreanu] is de muizige auteur die seksuele fantasieën heeft over die hunky overbuurman, Ruby [Souheila Yacoub] een vrijgevochten camgirl (inclusief kleurrijk haar en dito make-up) en Elise [Noémie Merlant] een fotomodel die net een punt gezet heeft achter de relatie met Paul [Christopher Montenez]. Een hoop slecht uitgewerkte losse ideeën, gekrijs, overdreven acteerwerk, onzinnige verwijzingen naar Hitchcock en Fellini en een mislukte poging tot een feministisch vlugschrift.

Ik vond hem minder beroerd dan mijn vriendin, die sprak van ‘de slechtste film die ik in jaren heb gezien’.

Ik kon wel meegaan in haar kritiek. De keuzes die de personages maken zijn lang niet altijd logisch - ook niet binnen het verhaal en binnen hun karakters. Er wordt nogal veel gegild. De boodschap ligt er veel te dik bovenop. De slapstickhumor is eerder vervelend dan lachwekkend.

Maar toch heb ik me redelijk vermaakt en heb ik me nauwelijks geërgerd. Dat is al heel wat. Grappig vond ik het niet en eng ook niet, dus qua comedy en horror is de film wellicht minder geslaagd, maar er zat een prima tempo in.