The Demon Disorder (2024)

Van regisseur Steven Boyle zal je waarschijnlijk niet gehoord hebben, echter is de kans groot dat je weleens iets van hem heb gezien. Hij is namelijk geen onbekende in film, en ook niet in horror, furore maakte hij met make-upontwerpen en wezenseffecten voor films variërend van Love and Monsters (2020), Jungle (2017), What We Do in the Shadows (2014), The Hobbit:(2012) en Daybreakers (2009) Die laatste is van de The Spierig Broers en één van hen (Peter) deed hier de score.

De drie broers Jake, Phillip en Graham, zijn na de dood van hun vader George verder gegaan, maar niet zonder het trauma. Jake en Phillip blijven op de familieboerderij, Graham verlaat het ouderlijk huis, begint een garage en neemt een meisje genaamd Cole in dienst. Het zijn de bekende dingen over personages die hun trauma onder ogen moeten zien...visueel tot leven gebracht met horrorelementen

Tja en het is direct duidelijk dat Boyle zich meer op zijn gemak voelt als het gaat om het vervullen van de technische aspecten van de speciale effecten. En de meest van de tijd praktische effecten, het is dan ook het sterkste elementen van de film. Zeker in het derde bedrijf deinst hij niet terug voor de bloederige details, en dat met een beperkt budget

Helaas schiet de film uiteindelijk tekort in het leveren van een volledig samenhangende of meeslepende ervaring. De film wisselt ongemakkelijk tussen emotionele beats en horror. Daardoor lijkt het of iemand moeite had om te beslissen in welke genre ze een film wilden maken, het leverde een ​​inconsistente toon of tempo op. Tja, het lijdt onder problemen van debuutfilms maar hij slaagt door goede effecten de moeite waard te blijven. Let op ,de film eindigt met een scène halverwege de aftiteling, wat een open einde suggereert.

Een typische Australische horrordraak, met vreselijk acteren. Ik had het kunnen weten...