The Crow (2024)

Met de regisseur Sanders is deze Remake wel in goede handen .

Lijkt me . En skarsgard is ook geen kleine jongen .

Daar is hij dan bijna .., de remake waarvan je dacht en hoopte ,dat hij nooit zou komen. Er is maar één Crow.; Brandon Lee.

Trailer

Ik ben op voorhand niet tegen een remake, reboot, herinterpretatie van de strip of hoe je het project ook maar wilt duiden. Maar wel als ze hiermee aan komen zetten! Gatverdamme!

Ik ben gestopt met kijken van de trailer na een minuut .

Weer de halve film “ verraden “

Leve de teaser trailer !

Vanaf 5 juni 2024 in de bioscoop (WW Entertainment)

Wat heeft de regisseur gemaakt wat zo goed is dan?

Ik vond zijn twee vorige films prima actie /fantasy films! Geen klassiekers of iets dergelijks.maar absoluut de moeite waard .

Pff, cgi-bloed. Nah!

Er is maar één Crow film en dat is met Brandon Lee. Die is dan overleden tijdens The Crow onder mysterieuze omstandigheden. En dan ga je hier doodleuk een remake van maken, ik vind het schandalig en weet nog niet dat ik deze ga zien.

EDIT: vanaf 21 augustus 2024 in de bioscoop

Ziet er niet uit ! Bah.

Nou geweldige film, vind het ook niet echt een remake, OK het principe is het zelfde maar toch ander verhaal ik vond hem geweldig lekker hoor zo een avondje Opera

Ik vind dit wel een redelijke film.

Komt natuurlijk niet in de buurt van het origineel maar dat wisten we al.

Eerst zou Jason Mamoa deze rol gaan doen maar uiteindelijk is er toch gekozen voor Skaskård.... wie eigenlijk ook deze film naar een boven gemiddelde film trekt.

Hij zet zijn rol echt sterk neer.

Verder wijkt de film wel wat af van het origineel en dat is niet geheel ten goede.

Al met al...best goed.

Mee eens.

Zoals verwacht een afschuwelijk wanproduct.

Zou dit een remake moeten zijn van mijn geliefde favoriete film aller tijden?

Ik denk dat de makers het origineel niet eens hebben gezien. De hele essentie ontbreekt namelijk.

Ja er komt een Eric en een Shelly in voor en daar is alles mee gezegd.

Een parade van overdreven bloederige toestanden in een warrig verhaal kon mij voor geen seconde boeien.

Een regelrechte belediging voor iedereen die het origineel waardeert. Dit is niet alleen een teleurstelling; het is een regelrechte schandvlek op de filmgeschiedenis. Elke minuut van deze ramp is een marteling en een onmiskenbaar bewijs van hoe je een legendarisch verhaal volledig kunt verwoesten. bah.

Zou dit een remake moeten zijn van mijn geliefde favoriete film aller tijden?

Ik denk dat de makers het origineel niet eens hebben gezien. De hele essentie ontbreekt.

Ja er komt een Eric en een Shelly in voor en daar is alles mee gezegd.

Een circus van overdreven bloederige toestanden in een warrig verhaal konden mij voor geen seconde boeien.

Wat een vreselijk drama is dit.

Dit is niet alleen een teleurstelling; het is een regelrechte schandvlek op de filmgeschiedenis. Elke minuut van deze ramp is een marteling en een onmiskenbaar bewijs van hoe je een legendarisch verhaal volledig kunt verwoesten.

Oké film zeker geen top 3 deel van the crow reeks maar wel beter dan wicked prayer de film is langdradig en het duurt lang voor hij op gang komt er word meer aandacht besteed aan the love story dan aan The crow de relatie tussen de hoofdpersonages vond ik op geen enkel moment overtuigend .

De actie op het einde was wel heel goed Bill zijn look als Crow vond ik heel goed gedaan en stond Heel dicht bij the comic alleen jammer dat die look maar van korte duur is de soundtrack vond ik ook goed en vond ik de beste soundtrack sinds City of Angels een 3 voor de genoemde dingen om dat het the crow is en om dat ik wel een fan ben van Bill

Nee...

Het is een verfilming van de graphic novel. Een andere take op het verhaal.

Het is een andere visie dus. De Brandon Lee versie had wel veel meer een eigen smoel. Maar is verder ook een pauperfilm. Zijn dood heeft de film gehyped.

The Crow - Fast Forward review

Regisseur Rupert Sanders neemt de remake van de gotische klassieker op zich en maakt er vooral een ongefocust rommeltje van. Het duurt ten eerste bijzonder lang voordat we Bill Skarsgård als de echte Crow te zien krijgen en wordt het voornaamste gedeelte van het eerste uur opgemaakt aan een nietszeggende relatieontwikkeling. Dit betekent dat de actiescenes evenzeer lang op zich laten wachten, maar gelukkig worden ze door Sanders wel lekker bloederig en bruut vormgegeven. De volledige sequentie in de opera is mede hierdoor prettig memorabel en daar kan de film zichzelf nog enigszins positief herpakken. Skarsgård acteert bovendien erg sterk, maar zijn personage wordt amper geïntroduceerd en na enige tijd twijfel je als kijker of hij überhaupt wel de hoofdrol speelt. Het figuurtje van FKA Twigs wordt toch aanzienlijk verder uitgediept, maar zonder succes. De personages blijven namelijk saai, het eerste uur blijft evenzeer oninteressant en Sanders test veel te veel van je geduld om deze remake behapbaar te krijgen. Alle positieve punten gaan uit naar het laatste halfuur evenals het degelijke acteerwerk.

ik had er meer van verwacht eigenlijk. Hoofdrolspelers Bill en FKA zijn prima gecast op zich maar het verhaal.... was meer een aanleiding om de original met Brandon Lee weer eens te gaan kijken en vergelijken qua verhaallijn

Bespreking van The Crow 2024 - ikruikversemosterd:

"Alex Proyas en het internet hebben geen goed woord over voor The Crow 2024. Cynisch geld graaien, slechtste film van het jaar, uitgestorven bioscoopzalen… Het zuur heeft de kaartverkoop aangetast gezien de tegenvallende opbrengst. Voor mij alle reden om deze versie van The Crow (een “herinterpretatie” van de comic) zelf te gaan kijken.

Al was het maar om flink mijn kont tegen de kribbe te gooien. Even een tegenstem bieden aan de overweldigend kritische publiciteit. Zo slecht kon de remake toch niet zijn. Waarom zou iemand de nalatenschap van Brandon Lee bevuilen? Daar schiet niemand toch iets mee op?

*zucht* Man. Man. Man.

Die tegenstem gaat dus niet gebeuren, want The Crow 2024 is inderdaad een flop. Een verschrikkelijke, doodsaaie, levenloze, generieke, afschuwelijk traag vertelde flop over twee kirrende, nietszeggende, permanent boos kijkende en onoverwinnelijke emo-kids op wraaktocht en Danny Huston die ooit een vage deal met Satan sloot. Rupert Sanders probeert er nog iets van te maken maar verzuipt het toch al verwarrende script in gratuit geweld, bovennatuurlijk gestuntel en zogenaamde sfeerbeelden.

(Om je nog een idee te geven van het tekstniveau, neem deze parel: “What thea can you not drink? Reality.”)

De kritiek van Proyas en het internet is helaas terecht. The Crow 2024 is slecht. Heel erg slecht. Het verbaast mij niets als de romantisch bedoelde horror-fantasy binnenkort op Pathé Thuis verschijnt. Of beter nog, in een donker, verborgen hoekje van Netflix. Waar het thuishoort.

Wat een armoedige rotzooi. Beschamend."

Ik snap absoluut de slechte recensies niet. Ik denk dat er vanaf het begin logischerwijs een soort afkeer was van het publiek om nog een Crow film te maken.

Dat gezegd hebbende ben ik van mening dat je deze film totaal los moet zien van de eerste film. Het is een verfilming van de Novel, geen remake van de eerste film.

Na het zien van beide films kom ik tot de conclusie dat ik veel meer geïnteresseerd ben geraakt tijdens het kijken van deze Crow. Er wordt hier veel dieper in de relatie van de hoofdpersonen gedoken. Hierdoor voel je mee met zijn wraakgevoelens en tegelijk zijn ongeloof. In tegenstelling tot de film uit 94, daar moeten we, op basis van vage flashbacks, maar geloven dat het desbetreffende stel smoorverliefd op elkaar was.

Misschien heeft het te maken met tijd en technologie, maar betreft die kwestie (soundtrack, decor, productie, special fx etc) slaagt deze film er absoluut in om je als kijker volledig mee te slepen en je bij vlagen op het puntje van je stoel te laten zitten.

Het is deels begrijpelijk dat veel mensen hier hun jeugdsentiment gemoderniseerd zien worden, en hier misselijk van worden. Misschien zou ik hetzelfde hebben gereageerd als ik in de jaren 90 zou zijn opgegroeid.

Los van dat is dit gewoon een geweldig staaltje cinema, en iedereen die objectief zal kijken, zal er op z’n minst van kunnen genieten.

4 sterren

Helemaal zo slecht nog niet. Deze interpretatie van de gelijknamige comic van James O'Barr haalt het weliswaar niet bij de versie met Brandon Lee uit 1994, maar feitelijk hebben beide films afgezien van het basisgegeven weinig gemeen. De boel komt wat moeizaam op gang, maar eenmaal op stoom is dit een stijlvol in beeld gebrachte, bloederige wraakfilm die wat mij betreft grotendeels de juiste snaar raakt. Vooral de climax in het theater is bijzonder fijn.

Tientallen mensen uitmoorden tijdens een volledig uitverkocht opera-concert. Vervolgens op het hoofdpodium aan het voltallige publiek 2 afgehakte hoofden laten zien. Om daarna heel relaxed (zonder ook maar iemand in de buurt) buiten de trap af lopen naar de auto om rustig weg te rijden.


Ja, in films kan alles… ik weet t…

“The Crow” uit 1994 met Brandon Lee (ja de zoon van Bruce Lee) die tragisch tijdens de film opnamen om het leven kwam blijft voor mij een klassieker ondanks hij best wel gedateerd overkomt. In 1998 was daar dan een TV-Serie genaamd The Crow: Stairway to Heaven. En daarna nog 3 films en wel: “The Crow: City of Angels” 1996, “The Crow: Salvation” 2000 en “The Crow: Wicked Prayer” 2005 geen van alle kwam ook maar dichtbij de klasse van de eerste. En dan is er nu een nieuwe poging met “The Crow” uit 2024.

En wat vond ik er nou van:

Eric Draven gespeeld door Bill Skarsgård komt in het begin behoorlijk zwak over. En zijn geliefde Shelly Webster gespeeld door FKA Twigs en hij hadden weinig tot geen chemie. En dat is toch wel enigszins de ruggengraat van dit verhaal. Wat briljant gedaan is in de versie uit 1994. En dan hebben we de acteur Danny Huston die de Bad Guy speelt genaamd Vincent Roeg die in de eerste scene meteen uitlegt wie hij is. Tja, zo makkelijk weer en iets met een verbond met de duivel. En Eric Draven moet alles gaan doen om zijn geliefde te redden. De film begint pas echt op gang te komen in de laatste 20 minuten. Alles ervoor is eigenlijk Eric die moet wennen aan zijn nieuwe situatie en daar niet erg slim in is. Aanrader? Nee. Deze kan zo in het rijtje thuis van versies die niet in de schaduw van het originele kunnen staan.

"You might be wondering, "Why the leather?" It's because the bad guys can't see me bleed.”

Toen ik mijn account had aangemaakt in 2013, en vertelde dat ik nog best veel grote filmnamen moest zien, kreeg ik gelijk van een lid (ik ben zijn naam alweer vergeten) de opmerking om “The Crow” uit 1994 te kijken. Hier heb ik onwijs lang mee gewacht (volgens mij nog wel bijna tien jaar), en die film staat nu genoteerd als mijn 2000ste stem (en mening), en de film kreeg een speciaal plekje in mijn hart, niet alleen omdat hij dus genoteerd staat op zo'n bijzondere mijlpaal, ik vond het ook nog eens een onwijs gave film.

Toen ik zag dat deze film was aangekondigd (eigenlijk nog helemaal niet zo lang geleden), was ik eigenlijk best hyped. Eén van je favoriete films die een soort remake krijgt, dat mag toch eigenlijk niet fout gaan? Eigenlijk een vrij gevaarlijke gedachtegang aangezien ik al wel vaker heb gezien dat dit soort "nieuwe” films gewoon zwaar floppen maar goed, vertrouwen mag je hebben toch? En eigenlijk valt één ding erg goed op, en dat is toch wel dat Bill Skarsgård ook niet een beetje in de buurt komt van wat Brandon Lee op het beeld heeft gebracht.

Eigenlijk wat me direct opviel was hoe sloom deze film was, en nu ga ik best wel goed op een treurige love story, het depressieve gevoel waar de film in duikt en daarbij het acteerwerk van Bill Skarsgård is prima, alleen vind ik dat de film te lang hangt in die situatie. De film had veel eerder mogen buigen naar wat meer actie, wat ik in het originele deel juist echt een hele goede combinatie vind. Waar ook “The Crow” een depressieve rol kent maar, in mijn ogen meer actie dus ook meer vermaak. Hier zit je al gauw een uur te kijken, en te wachten voordat er ook maar iets gebeurde, en dat vond ik toch wel overdreven lang.

Wat de film dan wel weer direct goed doet zijn de vele gore scenes, alleen is die dramatische CGI wel datgene wat gewoon roet in het eten gooit, en zorgt er gewoon simpelweg voor dat de film eigenlijk nog verder zinkt in zijn niveau. Zet daar gewoon de onlogische dialogen maar ook het vooral zwakke verhaal tegen aan en dat maakt ook deze remake gewoon een flop.

Ik zag een trailers en promotieposters voor deze film en heb erg lang getwijfeld om hem in de bioscoop te gaan bekijken en had ik dat maar gedaan... Inmiddels is hij eruit, zag ik hem voorbijkomen deze avond en dacht ik, nou we gaan ons eraan wagen.

First of all, ik heb de oude the Crow niet gekeken, ik zie heel veel mensen op deze remake haten en loyaal zijn aan het oude deel. Kan ik enigszins begrijpen, je kan erover gaan klagen maar hee, alles wat tegenwoordig uitkomt zijn remakes, part 354 of verfilmingen. Dus je kan wel erover klagen maar dat gaat de hele filmindustrie niet veranderen.

Dat terzijde, WAT EEN FILM. Totaal niet wat ik er van had verwacht, maar ben echt ontzettend verrast. Voor mij is dit misschien wel de beste filmrelease van dit jaar. Alles wat in deze film zat klopte en paste precies in mijn straatje kwa genres. Mysterie, crime, sci-fi, ook humor hier en daar, het had alles!

Bill Skarsgard heeft zijn rol perfect gespeeld, er is niemand die het beter had kunnen spelen dan hem. Ik zag in sommige scenes ook de it blik in zijn ogen, ik hoop dat hij nog zoveel van dit soort films mag gaan spelen, echt een genot om naar te kijken.

FKA twigs die ik kende als de ex van Robert Pattinson (oa Twilight) heeft mij ook aangenaam verrast met haar acteerkwaliteiten (volgens mij was dit ook haar 1e filmdebut als hoofdrolspeelster?!)

De shots, de kwaliteit, de verhaallijnen, de humor in sommige moordscenes, the darkness (sommige shots deden me heel erg denken aan The Batman 2022 met, grappig genoeg, Robert Pattinson in de hoofdrol) en de soundtrack, het klopte gewoon allemaal!!

Dit was de perfecte film om in de bioscoop te kijken, echt voor het grote doek gemaakt en het heeft mij een nog grotere fan gemaakt van Bill dan ik al was!

4,5 ster van mij!

Redelijke wraakfilm. Het verhaal is aardig en wordt sfeervol uitgewerkt door Sanders. De film komt wat langzaam op gang maar houdt wel de aandacht. Wanneer de Crow eenmaal tot leven komt, wordt de kijker getrakteerd op een lekkere bikkelharde en gewelddadige wraakfilm. De hele sfeer en passende settings zijn erg sterk. Visueel zit de film fraai in elkaar. Lekker duister met een prima sluitende soundtrack. Ook het acteerwerk is dik in orde. Prima film. 3.5