Bob Trevino Likes It (2024)

Hoog IMDb-gemiddelde en de thumbnail van de trailer zegt winnaar van 13 publieksprijzen.

For Bob 1951-2021

Vanaf 7 augustus 2025 in de bioscoop (18K Film)

In de sneak gezien en ik moet zeggen dat de film na de pauze aan vaart wint, omdat het verhaal beter in elkaar steekt. De scènes met haar vader zijn wel gewoon te lang en dan kakt de film gewoon in, omdat je weet wat de uitkomst is. Prima en overtuigend spel van de acteurs, dit alles zorgt voor echt drama (waar ze de term komedie vandaan halen is mij een raadsel).

Aardige film over een jonge vrouw die haar vader online probeert op te zoeken. Een mooi hoofdpersonage die haar onzekerheden weet te overwinnen door een nieuwe vriendschap. Ook mooi neergezet door Barbie Ferreira. Het drama en het feelgood-sausje is echter wel erg dik aangezet. Net geen 3.5 sterren.

hartverwarmende film en veel beter dan ik bij de start van de film verwachtte.

Lily Trevino [Barbie Ferreira]is een eenzame twintiger met vader Robert/Bob [French Stewart] die geen enkele interesse toont in haar persoonlijke beslommeringen. Wanneer ze een Facebookaccount (zonder profielfoto) van Bob Trevino denkt ze dat ze daarmee op een andere manier met haar vader in contact kan blijven. Het blijkt echter te gaan om een andere Bob Trevino [John Leguizamo], een vijftiger die net als Lily behoefte heeft aan vriendschap, maar om hele andere redenen. Je waardering voor dit waargebeurde verhaal hangt voor een groot deel af van Ferreira, wiens neurotische, emotionele spel je ontwapenend of irritant kunt vinden. Leguizamo is zonder meer voortreffelijk in een voor hem zeldzame charmante, serieuze rol. De scène waarin Bob en zijn echtgenote [Rachel Bay Jones] het fotoalbum van hun zoon bekijken, is hartverscheurend.

Vanaf 7 augustus 2025 in de bioscoop (18K Film)

Film begint met een huilende mevrouw en eindigt met een huilende mevrouw. En toch vind ik 'm (ik; stoere man van inmiddels middelbare leeftijd) erg mooi.
Wat er tussen al dat gejank in zich afspeelt is bijzonder (mooi in beeld gebracht).

Ik ging met m'n vrouw mee en die had het weer als tip van een collega psychiatrisch verpleegkundige.

Er heeft zich in het leven van Lily Trevino nogal wat shit afgespeeld wat ze koeltjes uit de doeken doet bij de eerste sessie met een psychiater die er vervolgens zó van onder de indruk is dat zij zelf in huilen uitbarst. Het is voor een goed 'begrip' of beeld van de film misschien ook wel een pluspunt (hmmm) als je een beetje weet hebt van hoe een opgroeiend kind gemankeerd in het leven kan komen te staan door verwaarlozing, gebrek aan liefde of ergere dingen. Ik heb dat gelukkig zelf niet en wens het uiteraard ook niemand toe, maar ik ken het fenomeen van verhalen van mijn vrouw.
Goed, de film dan. Het berust op een soort misverstand waardoor Bob en Lily contact krijgen maar er ontstaat iets heel bijzonders. Niet persé mooi of romantisch of ..... maar wel bijzonder.
Vervolgens gebeuren er 'levensdingen' en treffen ze elkaar in het echt en..... nouja, ga 'm maar gewoon kijken.

En vrees niet: er wordt niet héél veel in gehuild hoor. Wel wat, maar ik kon het hebben en moet eerlijk zeggen dat ik ook wel een traantje gelaten heb.

Jammer dat de egocentrische vader van Lily zo'n grote rol heeft in het verhaal. Zijn voortdurende, irritante en weinig relevante aanwezigheid, verziekt de mooie relatie tussen Lily en Bob 2 dermate, dat mijn waardering daardoor wat lager uitvalt. Zonde, want bij vlagen is de film erg sterk en aangrijpend.