You Are So Not Invited to My Bat Mitzvah (2023)

Ook al is dit een kinderfilm, het is tevens een Happy Madison flick = lelijk, hysterisch en ordinair geschreeuw (vaak belerend) over een 11 jarige Amy Winehouse lookalike en haar vriendinnen die dik zijn en daarom heel grappig, of zo. Vader Sandler ploegt zich door dit gebeuren als een walvis op het strand.

Ik vraag me sowieso af of die Sunny Sandler uberhaubt ooit een film gemaakt zou hebben als het niet DE dochter van was.

Jaloers?

Die tijd heb ik gehad, dat laat ik aan de jeugd over.

Best een leuk filmpje... Tenminste, als je een tienermeisje bent dan. Een simpel verhaaltje over typische tienerprobleempjes zoals populariteit, verliefdheid, vriendschap, jaloezie, ruzies etcetera.... Niet zo boeiend dus. Ik had gehoopt dat Adam Sandler een iets grotere rol zou hebben maar het is voornamelijk zijn dochter die in beeld is. Qua humor valt het nog mee, het meeste is flauw maar er zitten toch wel wat grappige scènes in. Maar helaas is het niet genoeg voor een positieve beoordeling, ik zie liever gewoon Adam Sandler zonder z'n familie.

Niet super. De film is vooral nergens echt grappig, maar dat probeert de film wel te zijn. Dat werkt niet en mondt uit in veel flauwe stukken. De film duurt ook net iets te lang en kent echt nul verrassing. Anderzijds kijkt de film redelijk weg en het feelgoodsfeertje is best oké. Meer valt er eigenlijk ook niet over te zeggen. En dat zegt toch wel genoeg. 2,5*.

Opgroeien gaat soms van “au”. Simpel filmpje over verstoorde vriendschap wanneer je als puber kennismaakt met verliefdheid. Ik ben geen fan van Adam Sandler. Dus dat helpt ook al niet.

Opvallende tienerkomediefilm vanwege het feit dat het volledige gezin van Adam Sandler op is komen dagen en waartussen met name Sunny Sandler opvalt als hoofdrol. Verfrissend natuurlijk en zeer overtuigend geacteerd, maar ook Samantha Lorraine maakt indruk als tegenspeelster. De scenario's die zich binnen deze film afspelen zijn verder weinig origineel en vooral erg voorspelbaar, maar liefhebbers van wat makkelijker vermaak zullen zich er hoogstwaarschijnlijk niet aan storen. Persoonlijk vond ik dat de film behoorlijk "ver" ging met de negatief escalerende vriendschap die vooral met beperkte consequenties en groots gemak weer werd bijgepraat. In dat opzicht zal de Happy Madison-studio nooit van het moraal zijn. Een definitie waar weinig mis mee is, maar de filmproducties er wel van weerhoudt om echt uit te blinken. Regisseur Sammi Cohen brengt verder weinig in en op visueel vlak oogt de film wat eenvoudig, maar uiteindelijk kijkt het als geheel goed weg. Een typerende hapslikwegfilm die je de volgende dag weer vergeten bent.

Wel een mooie film. Heb een paar keer gelachen.