Warhorse One (2023)

Raar dat deze film zulke lage cijfers krijgt ik vond het een lekkere spannende actie oorlogs film !

Heerlijke actie-film.

Enige minpunt is de eindeloze US-propaganda.

Aardige actiefilm. Het verhaal is simpel en doet denken een Lone Survivor. De uitwerking is redelijk geslaagd. De film duurt alleen wat aan de lange kant, waardoor het op een gegeven moment wel genoeg is en de eentonigheid de overhand neemt. Verder prima hersenloos vermaak met redelijke actiescenes. Niet hoogstaand of origineel maar gewoon domweg knallen waarbij de tegenpartij het vizier nooit op scherp lijkt te hebben. Het acteerwerk viel niet tegen en Strong zit prima in zijn coole rol. Leuk tussendoortje. 3.0

Ik wilde iets meer vertellen maar daar heb ik geen zin in. Nee, dit was het niet. De natuurbeelden waren wel mooi maar had niets te maken met Afghanistan.

Zwakke b-film.

Vandaag bekeken op DVD en moet zeggen dat deze film mij wel vermaakt heeft.

We volgen in deze film de hoofdrol speler die helemaal alleen is in de wildernis op zoek naar eventueel overlevenden van een helikopter crash, maar al snel blijkt dat er niemand meer in leven is, alleen nog een 5 jarig meisje (Zoe) die hij meeneemt en voor gaat zorgen.

De film brengt veel schietpartijen, bijna geen gevechten helaas, soms wat eentonig en saai, maar toch kabbelt het een beetje voort met veel schietpartijen en achtervolgingen van de taliban, de gehele film is toch wel spanning aanwezig en je wilt toch weten hoe dit afloopt en een spannende toevoeging is ook dat hij voor het meisje moet zorgen en dicht bij hem moet houden.

Het laatste half uur speelt zich af in een soort dorpje waar alle slechteriken te vinden zijn en daar ook weer veel schietpartijen.

Het einde kan je wel raden en vind het ook een geslaagd einde!

Al met al een vermakelijke actie / oorlogsfilm met mooie beelden van de natuur / bossen, redelijk wat spanning, maar toch ook een tikkeltje aan de saaie kant.

Leuk om gezien te hebben!

Onderhouden actiefilm, prima mee vermaakt.

Zoe: You fell from the sky? Like an angel?

Mirko: I'm no angel.

Zoe: You're my angel.

Deze Actie / Drama film zag ik voorbijkomen op "Film 1" en ook is hij te zien op "Prime Video" en via de laatste streamingdienst heb ik de film gisteravond bekeken. "Warhorse One", mede geregisseerd door Johnny Strong die tevens de hoofdrolspeler is, is een oorlogsdrama dat zich richt op overleven, menselijkheid en de dunne scheidslijn tussen plicht en emotie in een vijandige omgeving, namelijk in Afghanistan in 2021 tijdens de Amerikaanse militaire terugtrekking.

Het verhaal volgt Navy SEAL Master Chief Richard Mirko (Johnny Strong), wiens helikopter tijdens een reddingsmissie wordt neergeschoten boven Afghanistan door Taliban troepen. Als enige overlevende moet hij door de wildernis in veiligheid zien te komen, met de vijand op de hielen. Zijn levensgevaarlijke toch krijgt een onverwachte wending, wanneer hij in een kapotgeschoten auto, tussen de lichamen van haar ouders, de 5-jarige Zoe (Athena Durner) vindt. Nu moet Richard niet alleen voor zijn eigen leven vechten, maar ook dat van het meisje.

Hoewel er betere oorlogsdrama's zijn die zich afspelen in Afghanistan, mocht deze film er ook best wezen. De film zet sterk in op de relatie tussen Mirko en Zoe en dat is ook het sterke punt. Het zwijgzame, bijna vaderlijke bondgenootschap dat ontstaat, geeft het verhaal een emotionele lading die verder gaat dan het standaard actie- of oorlogsgenre. Johnny Strong speelt zijn rol ingetogen en stoïcijns, waarbij zijn fysieke présence contrasteert met de kwetsbaarheid van het 5-jarige kind Zoe.

Visueel levert de film intense en soms rauwe beelden. De cinematografie benadrukt de eenzaamheid van het Afghaanse landschap met uitgestrekte vlaktes, dorre heuvels en schaduwen van dreiging in de verte. Ook wordt er regelmatig geschoten en deze actiescènes worden kort en explosief getoond, zonder daarbij te verzanden in spektakel om het spektakel. Dit houdt de spanning ook authentiek.

Toch kent "Warhorse One" ook zwakkere kanten. Zo duurt de film met circa 120 minuten eigenlijk iets te lang, kan de Taliban niet schieten, is het tempo bij vlagen traag en herhaalt de film bepaalde patronen (zoals het ontwijken van vijanden en het zoeken naar schuilplaatsen), waardoor de spanningsboog soms inzakt. Ook blijft de achtergrond van Zoe vrij summier uitgewerkt, waardoor zij voornamelijk symbool staat voor onschuld in oorlog, in plaats van een volledig uitgewerkt personage.

Wat de film echter overeind houdt, is zijn hart. Dit is geen standaard patriottische oorlogsfilm, maar eerder een vertelling over menselijkheid in een onmenselijke situatie. Het is de band tussen Mirko en Zoe die het verhaal draagt. Opvallend is dat de film een kleine cast heeft, juist om de focus te houden op de band tussen Mirko en Zoe. Veel bijrollen zijn functioneel en kort, vooral om de constante dreiging te tonen, terwijl het zwaartepunt bij Johnny Strong en Athena Durner ligt.

Johnny Strong als Master Chief Richard Mirko is zowel de stoere krijger als de onverwachte vaderfiguur en Athena Durner als Zoe vormt het hart van de film en is de reden dat Mirko zijn missie verandert in een persoonlijke overlevingstocht. Verder is Raj Kala als Ahmad Radam nog het benoemen waard, als de lokale tegenstander en vertegenwoordiger van het vijandige gevaar dat Mirko en Zoe bedreigt.

Al met als is "Warhorse One" een ingetogen en emotioneel oorlogsdrama dat meer draait om bescherming en menselijkheid dan om heroïsche militaire daden. De film is soms traag, maar wie zich laat meenemen in de sobere vertelstijl en de band tussen de hoofdpersonages, zal een film vinden die oprecht en authentiek aanvoelt.

Begin van de avond los met deze War Horse One die ik aanvankelijk klaarliggen had voor de oorlog meiweek maar niet aan toekwam. Dus dan nu maar even, en laat ik vast zeggen dat dit toch wel erg tegenviel.

Men nemen Johhny Strong die in Black Hawk Down ook al met het DEVGRU bijltje hakte en dat zeker niet onverdienstelijk deed in een bijrol als held der helden Randy Shughart. Het idee is er vervolgens opzich best wel met de gestrande operator die zich tijdens zijn tocht door vijandelijk gebied ontfermt over een vijfjarig meisje met een synopsis die tevens een beetje aan Lone Survivor doet denken. So far not so good maar vooral oké met een aantal visueel sterke momenten omtrent cinematografie en natuur, en een soundtrack die zo nu en dan enkele goede momenten heeft. Tevens ziet het er niet goedkoop uit en lijkt ansich een productie met een groot budget.

Pluspunt technisch zou je zeggen dat de film dus heel wat in kan zetten maar er wordt vervolgens net niets mee gedaan, mond het uit in één groot heroisch circus tegen een veel te standaard vijand wat uitmond in veel te veel clichématigheden. Dan heb ik het nog niet eens gehad over de vele niet echt logisch keuzes en ontwikkelingen. Zo is het allemaal veel te heroïsch en onrealistisch wat Mirko in de opening wil, zijn er ook veel te veel dingen veel te veel uitgesponnen zoals bijvoorbeeld al het intro waarin het verhaal van de zendelingen wordt verteld, en vind ik zo'n kind ook waanzinnig onrealistisch die nooit huilt, netjes in de pas loopt, geen enkel moment moeilijk doet en eigenlijk ook nog eens veel te slim is voor een 5 jarige. En hield het daar maar eens op, want waarom knip je eerst de tripwire van de claymore door om vervolgens het kind te laten zien hoe je hem weer 'uit' zet? Interessant doenerij. Vervolgens laat hij het kind rustig voor zich uitdartelen in dezelfde pas, laat hij het kind in de steek, belooft dat hij dat niet weer zal doen, laat het toch weer alleen met ontvoering als gevolg waarop hij als eenmansleger een heel dorp binnen moet. Tja...neef van Rambo ofzo?

En helaas houdt het daar nog steeds niet op met een soundtrack die ook nog eens veel te heroïsch is, een vijand die het kennelijk heel moeilijk vindt om raak te schieten, wordt hij in de aanloop finale neergestoken met zo'n pathetisch handje vol met bloed maar zien we nooit een wond of bloed op zijn rug, consistentie foutje? Is het beeld van de h**tb**rden die jagen op de 'infidel's' ook veel te cliché en standaard, en is de afloop met de redding veel te voorspelbaar, en vind ik het tevens een vreemde tactiek dat die de Seals zo open en bloot staan te schietend op hun vijand. Soort van merkwaardige onderstrepen dat zij beter zijn, rechtschapen, dat ze geen dekking hoeven zoeken en soort van onkwetsbaar zijn vanuit rechtvaardigheid ofzo.

En dan te bedenken dat Johnny Strong op zo'n beetje ieder vlak een vinger in de pap had of dat nu de regie, montage, het script of de soundtrack was wat wellicht allemaal niet zo slim is want het voegt allemaal bijzonder weinig toe en is in mijn ogen simpelweg onvoldoende.