Theater Camp (2023)

De afsluitende voorstelling is wel leuk. Voor de rest stelt deze film over een zomerkamp voor aankomende artiesten weinig voor. Het enthousiasme spat ervan af, maar dat is te weinig om je anderhalf uur lang te vermaken.

Goeie film over een theater kamp voor kinderen dat in financiële nood zit. Een mockumentary in de stijl van Christopher Guest. Het kamp en de personages komen overtuigend genoeg over. Vermakelijk en de lange finale is ook zeker leuk. Een geslaagd gezamenlijk regiedebuut van Molly Gordon en Nick Lieberman.

Bah. Ik krijg de kriebels van dit soort overdreven nichterige woke typetjes. Is niet aan mij besteed. Het verhaal boeit ook nog eens niet en de humor.... tja, ook niet mijn humor. En mockumentary is ook niet mijn ding. Waarom heb ik hier überhaupt naar zitten kijken? Ik hoopte op wat leuke humor maar dat viel dus enorm tegen.

Bijzondere komediefilm die om zeep wordt geholpen door de flauwe humor. Er lopen in Theater Camp te veel typetjes die simpelweg niet heel effectief zijn, ondanks het goede acteerwerk. Met name Ben Platt past perfect in dit geheel en balanceert zijn serieuze eigenschappen perfect met zijn melige trekjes. Helaas kan niet ieder castlid zo'n goede afweging maken als hij dat kan en vervallen daarom vooral in makkelijk gegein dat zeker niet geplaatst kan worden binnen de hyperrealistische stilering. De film wordt opgenomen alsof het een soort documentaire is en alhoewel dit best boeiend uitpakt, wil het toch niet heel veel meerwaarde bieden. Tot op zekere hoogte wordt er een duidelijke poging ondernomen om op filmisch vlak iets unieks te regisseren, maar uiteindelijk lijkt dit toch op een breed vriendengroepje dat graag met elkaar wat lol wilde trappen voor de camera.

Theater Camp is een Searchlight Pictures komedie. Een typische independent productie die binnen een vriendenkring is ontstaan zonder daarbij veel aandacht te hebben voor een eventueel geïnteresseerd kijkerspubliek. Theater Camp is een mockumentary met een zo goed als onbekende cast en met veel geïmproviseerde dialogen. Denk Mumblescore.

Geen film die je op het puntje van je stoel brengt, maar het scenario weet de aandacht redelijk vast te houden. In het zomerkamp werken de staf en de kinderen aan een musical ter ere van een comateuze vrouw. De repetities en inspanningen om de benodigde nummers tot stand te brengen leveren hier en daar grappige scènes op. Ook de pogingen om het kamp van de financiële ondergang te redden zijn hier en daar verbonden met grappige scènes die zonder veel onderling verband door elkaar lopen. De film heeft geen heuse rode draad maar bestaat uit parallel lopende verhaallijntjes die zich allemaal in het kamp afspelen.

De film genereert een energieke atmosfeer met veel dans, muziek, interactie en dialoog. Het is sympathieke chaos die redelijk goed vermaakt zonder dat je je als kijker erg betrokken voelt. Daarvoor zijn er net even teveel personages en net even teveel gebeurtenisjes. Er is geen personage dat veel laag heeft. Geen personage dat indruk maakt. Er is geen verhaallijn die er uitspringt of bijzonder emotioneert. Je kijkt naar een film waarin veel turbulentie plaatsvindt zonder dat die turbulentie veel indruk maakt. Theater Camp is best leuk maar ook erg nietszeggend.