Raging Grace (2023)

De definitie van Horror; De bedoeling om met een verhaal, de lezer of de toeschouwer als vorm van amusement angst aan te jagen. De film weet hierin niet te slagen! Ja, voor een Filipijnse immigrante zonder papieren en met een kind kan het zeer angstwekkend zijn. Maar als mij als kijker horror wordt belooft dan verwacht ik niet wat ik denk een autobiografische film moet voorstellen omdat Paris Zarcilla een Brits-Filippijnse filmmaker is

Als er een kans komt die ze niet kan weigeren: een goedbetaalde baan als verzorger om voor een bedlegerige oudere man te zorgen, meneer Garrett, gaat de nooit echt naar horror-dingen. Lange tijd is de film opgebouwd rond Joy die haar dochter Grace ter bescherming probeert te verbergen. Dat gegeven deed me ook erg denken aan de Zuid-Koreaanse horrorfilm Gwimot (2022)

Ook al plaats je persoonlijk drama in een gotische landhuis, het blijft persoonlijk drama. De focus lig op personages en niet bij wezens of duistere krachten. Zelfs de situatie levert niet veel angstaanjagends op! Met ergens een spaarzame schrikactie en een ietwat humeurige sfeer zijn de horrorelementen schaars. En nee oei, oei ongemakkelijke gesprekken tussen Joy en haar werkgever Katherine zijn niet eng! Tja als de film dan een rustig tempo bezit werkt dit ook niet mee!

Als vervolgens ook gebruik wordt gemaakt van de ouderwetse beeldverhouding van 4:3, weet je het eigenlijk al! Regisseur Paris Zarcilla is niet geïnteresseerd in het maken van horror, maar gebruikt de genreconventies om, oh zo modern, sociaal-realistische thema's te verpakken. Ondanks veel positieve recensies en een hoge waardering op IDMB laat het maar een onbevredigend gevoel achter.

Alhoewel regisseur Paris Zarcilla wel degelijk kaas heeft gegeten van een goede sfeer, valt Raging Grace toch vooral zwaar onder de middenmotor. In de basis een moeder en een onbegrijpelijk vervelende dochter die met veel te veel wegkomt, die intrekken bij mysterieuze mensen in een groot huis. Een degelijk concept om een spannende horrorfilm op te bouwen, maar die komt helaas nergens van de grond. Saaie personages die niet weten te beklijven en een verhaaltje dat veel te bekend overkomt om op te vallen. Naar de finale toe moet er dan een soort wending in komen, maar de doorgewinterde griezelliefhebber zal die vrijwel meteen doorhebben.