Zeevonk (2023)

Hele mooie film!

Sterk regiedebuut, veel gevoel in deze film!!

Zeer mooie (West)Vlaamse film!!!

Positief verrast over deze film.

Domien Huyghe zijn regie debuut, zeker en vast geslaagd.

Een film gemaakt met een duidelijke betekenis & veel gevoel.

Saar Rogiers (14 jaar) die Lena speelt in de film, heeft dit fantastisch gedaan!! (haar acteerdebuut).

Kippenvel, een lach & een traan bij deze film!

Een verdiende 3,5 sterren (dichtbij de 4).

Een familiefilm over de jonge Lena die haar vader verliest en op haar eigen manier hiermee om gaat. Domien Huyghe maakt hiermee zijn debuut. De film heeft het helaas niet om meteen een groot publiek te overtuigen vrees ik, maar is na een kijkbeurt wel beter dan verwacht. Mooie beelden en een ontroerend verhaal. Voor het einde is zo emotioneel en prachtig gedaan.

Mooie West-Vlaamse film over verdriet en rouw wanneer de vader van de tiener Lena het leven laat op zee. Zeer fijne setting daar in Oostende. Mooie filmlocatie, dat zagen we ook al met de brandweerserie Onder Vuur (Serie, 2021 - 2023),

Een aantal mooie debuten ook naast ervaren rotten als Valentijn Dhaenens, Sebastien De Waele en Hilde De Baerdemaeker. Weinig reclame voor de film. Ik zag hem destijds even in de bioscoop passeren, maar hij was al even snel uit de zalen. Jammer eigenlijk, want de film verdient wel beter.

Mooie combi tussen rouw en een soort avontuurlijk (jeugd)mysterie. Vrij sfeervol ook met een mooi einde. Mijn kinderen genoten ervan en ik eigenlijk ook.

Dit drama eens geprobeerd en was niet mis. Het verhaal was eenvoudig, maar stoorde niet. Goed geacteerd. Goed voor een keertje.

Begon me na verloop van tijd steeds meer te ergeren aan het egoïstische gedrag van de hoofdrolspeelster. Het verlies was voor iedereen vervelend maar haar mening was het belangrijkst.

Het is waar: de zee ontneemt levens, ook van deze die zielsveel van haar houden....

Toch wel een gevoelige film deze "Zeevonk" die het verdriet om het tragisch verlies van een vader mengt met de fantasierijke gedachten van een jong meisje, dat daarin de troost en de geruststelling vindt en haar vader nog meer op de troon zet.

Domien Huyghe zet hier een zeer degelijke film neer dat het klassieke patroon van verdrietverwerking enigszins ontwijkt. Maakt hem bijzonder en belofte inhoudend voor de toekomst wat het werk van deze filmmaker betreft.