Eileen (2023)

Interessante film.

Een film die ik maar gewoon heb opgezet zonder dat ik er veel over wist. Dat is denk ik de beste manier om deze film te kijken. Een aantal van deze acteurs zijn redelijk bekend en spelen vaak goede rollen dus dat is mooi meegenomen.

De sfeer in deze film doet me denken aan het huis van mijn oma. Ik kan het niet anders beschrijven. Het is redelijk oubollig, het speelt zich ook af in 1964. Er gebeurt niet zo heel veel in deze film maar uiteindelijk komt er een hele sterke twist in voor die je niet zit aankomen en waardoor je compleet anders naar de personages gaat kijken. De sfeer is goed en de acteurs zijn erg goed maar psychologisch is deze film heel erg sterk. Deze film laat je wel even nadenken over mensen en hoe ze zich presenteren maar toch in staat zijn tot dingen die je niet zou verwachten. Zeer sterk.

Aanrader.

Psychodrama dat zich gaandeweg ontwikkelt tot een thriller. Prima, ingetogen hoofdrol van Thomasin McKenzie.

na een vol uur gekeken te hebben en dat niets interessants gebeurt,heb ik de moet opgegeven.

en dronken vader, een flirt met de dokter en dat was het dan.

lekker laten liggen dit prul

Eileen vertelt over het ontwaken van een muurbloempje. Een coming of age over de titulaire Eileen die in de gevangenis werkt, een buitenbeentje is en dagdromend door het leven gaat. Een film met een eigen smoel. Regisseur William Oldroyd werkt met sterke contrasten. Aan de ene kant is er de harde dagelijkse werkelijkheid waarin Eileen bivakkeert. Aan de andere kant wordt ruimte gegeven aan de fantasieën van Eileen, die heel naturel zijn ingebed in het verhaal zodat nooit helemaal duidelijk is of ze misschien toch (een beetje) echt zijn.

Als de nieuwe psychologe Rebecca in de gevangenis haar intrede doet, veranderen de dingen voor Eileen. Rebecca is elegant en welbespraakt. Een heel ander type dan de mensen uit Eileen’s omgeving. Bovendien heeft Rebecca oprechte aandacht voor Eileen die dat niet is gewend. Het schudt iets in haar wakker. Rebecca is voor haar een soort godin die geheel in tegenstelling tot Eileen wel iets heeft bereikt en serieus wordt genomen. Eileen trekt zich aan haar op, wordt zelfverzekerder en dreigt warempel tot een mooie zwaan uit te groeien.

Een vriendschap ontstaat. Een ongelijkwaardige vriendschap. Ondanks dat beide dames blijkbaar veel vreugde uit de vriendschap halen, voelt het allemaal nooit heel vanzelfsprekend aan. Langzaam sluipt dan ook het gevoel de film binnen dat het ergens fout zal gaan. Dat gevoel wordt niet allen ingegeven door de ongelijkwaardigheid in de vriendschap die met een snufje suspense is omringd, maar uiteraard ook door de genreaanduiding van de film. De film is immers een thriller.

Best een aangename thriller, waarin de thrillerelementen overigens pas laat in de film een plaats innemen. Spannend maar ook ietwat onbevredigend. Het verhaal wordt niet mooi afgerond. Er blijven wat open eindjes liggen, die de kijker met zijn eigen fantasie mag invullen. Dat feit zal niet iedere kijker aanspreken.

De film heeft een goede bezetting. Anne Hathaway speelt de rol van Rebecca en doet dat zelfbewust en verleidelijk. Thomasin McKenzie laat in haar rol van Eileen indrukwekkend acteerwerk zien. Ze weet haar evolutie van schuchter muurbloempje naar zelfverzekerde vrouw erg goed te volvoeren. Tot slot nog even de mooie fotografie noemen en concluderen dat de film een sfeervolle en redelijk spannende beleving was.

Redelijk drama met wat thriller elementen. Het verhaal zit best aardig in elkaar en kent een onverwachte twist in het laatste kwart, dat wat voor spanning zorgt. Of dat helemaal een juiste combinatie is met de sterke eerste drie kwart, is maar de vraag. Het eerste deel is namelijk erg goed. De chemie tussen beide hoofdrolspeelsters is van hoog niveau waarbij McKenzie niet onderdoet van Hathaway. Richting het einde verandert het drama in een soort thriller wat eigenlijk weinig toevoegt. Visueel zit de film goed in elkaar. 3.5

Het troosteloze leven van Eileen Dunlop [Thomasin McKenzie] bestaat uit een ondankbaar baantje bij een gevangenis en de zorg voor haar drankzuchtige, onberekenbare en vooral ondankbare vader [Shea Whigham], de in diskrediet geraakte voormalige sheriff. De komst van gevangenispsycholoog Rebecca St.-John [Anne Hathaway], een vrijgevochten vrouw, brengt daar verandering in. Eileen en Rebecca raken bevriend en hun gesprekken brengen Eileens toch al levendige fantasie op hol. Begint als een ietwat excentriek, maar vrij conventioneel coming-of-agedrama, krijgt na een uur een onverwachte wending die te maken heeft met Lee Polk [Sam Nivola], een tiener die vastzit wegens de moord op zijn vader en geeft Marin Ireland (als Lees moeder) de kans om de film te stelen in een opmerkelijke scène, het hoogtepunt uit dit zonderlinge drama.

Een moderne film-noir van de hand van regisseur William Oldroyd die eerder scoorde met Lady Macbeth waarin een schitterende Florence Pugh het begin van haar carrière op indrukwekkende manier aankondigde. Eileen is een wat andere film met in de titelrol Thomasin McKenzie naast femme fatale Anne Hathaway. McKenzie speelt een rol die we van haar gewoon zijn, vooral Hathaway valt wel op, ook al is het niet haar beste rol.

De film bouwt iets te traag op. We worden geteased naar meer, maar niet voldoende. Gelukkig zijn er wel voldoende mooie shots en is het samenspel tussen McKenzie en Hathaway niet slecht. Pas na een goed uur begint het wat open te bloeien. De aandacht wordt wel getrokken, maar het blijft iets te voorspelbaar en de echte big bang blijft helaas uit. Eileen zal wat onder de radar blijven, maar liefhebbers van het genre zullen hier wel van genieten. Al is het jammer dat het niet meer is geworden dan dit.

Goeie film over een jonge vrouw die voor haar alcoholische vader zorgt en werkt in een gevangenis. Langzaam en goed opgebouwd met een hoofdpersonage dat weet te boeien (prima neergezet door Thomasin McKenzie). Sfeervol in beeld gebracht allemaal en de film heeft zeker wat noir-achtige trekjes, maar dan net anders. Het einde komt helaas wel erg plotseling.

Hathaway zet een psychologe neer die de aandacht van McKenzie trekt. De film geeft goed weer hoe belangrijk t is om "gezien" te worden. Lee werd niet gezien, Rebecca niet en Eileen ook niet. De impact van ouders op hun kinderen zijn groot. Het uiterlijk vertoon van Rebecca beïnvloedt Eileen in die mate dat vrouw zijn haar nooit geleerd is en zij er heel veel voor over heeft om uiteindelijk de aandacht te krijgen die ze wil....ze wil gezien worden. Uitdieping van personen had beter gekund. 1 a 2 blootscenes hadden het geheel krachtiger gemaakt en het diepe geheim van mw. Polk had gewoon uitgesproken moeten worden. De onverwachte dagdroomstops tillen film naar een hoger niveau. 3,2*

Oninteressant project met onbenullige hoofdrollen, ondanks het goede acteerwerk van zowel Thomasin McKenzie als Anne Hathaway. Eileen zwelgt in het aanmaken van excentrieke figuren die onbegrijpelijke acties verrichten, iets waar de naïviteit van de hoofdrol een goed voorbeeld van is. Meedoen met zware acties zonder een begrijpelijke aanleiding en jezelf zo in de problemen werken, waar de kijker door de afstandelijke gang van zaken ook niet veel sympathie voor kan opbrengen. Naar de finale toe worden de zaken iets duisterder, maar daarmee niet veel boeiender helaas. Gecombineerd met de levenloze stilering van regisseur William Oldroyd leek er aan Eileen geregeld geen einde te komen. Raadselachtig hoe deze grote namen zich hiervoor hebben laten vangen.