Mickey 17 (2025)

Vanaf 28 maart 2024 in de bioscoop (Warner Bros. Pictures)

Een nieuwe film van Bong Joon Ho is altijd wel iets om naar uit te kijken, en zeker als het een Sci-Fi is.

EDIT: uitgesteld (nieuwe datum TBA)

Release is naar 2025 verplaatst.

Mickey 17 van Bong Joon-Ho krijgt officiële releasedatum - nl.ign.com

Hmm, meestal een slecht teken als een film zolang wordt uitgesteld. Daarnaast wordt het ook nog in januari uitgebracht, nou niet de maand waarin studios hun beste films uitbrengen.

Slechte voortekenen, maar het blijft een Bong Joon Ho film, dus nog steeds erg benieuwd naar.

Jammer dat er nog geen trailer beschikbaar is van deze film.

EDIT: vanaf 30 januari 2025 in de bioscoop

De trailer is er. Erg leuk!

https://www.youtube.com/watch?v=osYpGSz_0i4

Als ik de trailer zie vrees ik dat deze film een 2de Borderlands gaat worden...

Hopelijk is de film zelf (veel) beter...

Ik weet niet of ik de enige ben. Maar persoonlijk ben ik er een beetje klaar mee dat bijna alle films de afgelopen tijd leuk, komisch, grappig moeten zijn. Wat is er gebeurd met de echte zware films waar het woord leuk of grappig ver van verwijderd is? Ga het maar eens na, bij bijna iedere film komt in de synopsis of in de recensies de zin: een (tragi)komische kijk op... of een luchtige benadering van...

En ook bij deze film zie ik dat dat weer het geval is. Wanneer komen er weer eens films die ronduit zwaar durven te zijn of ronduit naar, waarbij je met een knoop in je maag de zaal verlaat maar wel denkt: wauw! Zelfs in Nosferatu die gewoon 100% duister kon en moest zijn, moest er een Willem Dafoe rond lopen die het toch wat "lucht" gaf. Kap daar eens mee!

Terug naar deze film. Ik ga er met een open blik in en zal deze "leuke" sciencefictionfilm een kans geven. En intussen kijk ik uit naar het moment dat studio's weer eens een film op de markt brengen die echte, oprechte indruk maakt en waar je nachten van wakker ligt. Want dat zijn de echte films waar het om hoort te gaan.

‘Skunk’ gaf me vorig jaar exact het gevoel dat je beschrijft.

Om te ontsnappen aan geldeiser Darius Blank [Ian Hanmore] hebben Mickey [Robert Pattinson] en Timo [Steven Yuen] zich aangemeld voor een ruimtereis naar een planeet waar voormalig Presidentskandidaat Kenneth Marshall [Mark Ruffalo] hoopt een kolonie te starten. Mickey heeft zich vrijwillig aangemeld als ‘expendable’ zonder de taakomschrijving te lezen. Niet handig, want het betekent dat hij gebruikt wordt voor levensgevaarlijke missies en experimenten en dat hij inmiddels al 15 keer opnieuw is ‘geprint’ met zijn kennis en bewustzijn intact. De problemen ontstaat wanneer hij opnieuw wordt geprint terwijl hij op wonderbaarlijke wijze nog leeft. Als Joon Ho Robocop (een duidelijke inspiratiebron) had bestudeerd dan had hij begrepen dat satire en komedie twee heel verschillende dingen zijn. De zwartkomische humor slaat de plank volledig mis, Pattinsons manier van praten is storend, Ruffalo ziet er bespottelijk uit met zijn clichématige verwitte tanden en zelfs Toni Collette (als Marshalls echtgenote) bakt er helemaal niets van met haar overdreven acteerwerk. Tim Key als een man in een duivenkostuum is het beste voorbeeld van de krampachtige, klungelige manier waarop Joon Ho komedie gebruikt om alle satirische elementen te verwoesten in deze flagrante mislukking.

Van Parasite naar Mickey 17 is het ook ongeveer 17 stappen terug in kwaliteit. Het is een beetje een infantiel boeltje geworden, zowel qua sfeer als verhaal. De kinderfilm vibe gaat ook niet weg op het moment dat er wat gewelddadigs gebeurt. Op zich allemaal leuk bedacht maar de uitvoering is matig.

Wat een lange zit was dit, eerste uur ging nog wel maar ging steeds meer vervelen. Dieptepunt was de communicatie dmv de vertaler met de moeder beest.

Oef, nee niveau Parasite is dit niet. Mickey 17 is vooral een wilde alle kanten op vliegende puinhoop die op sommige vlakken best goed gelukt is maar elders volkomen uit de bocht schiet.

De toon van de film is erg luchtig en een beetje komisch, hoewel de film ons een dystopisch toekomstbeeld laat zien. Ook de toon van het acteren van Pattinson sluit daarop aan. Het heeft een effect dat de film soms aanvoelt als een kinderfilm voor volwassenen. Waar de film het ergst misloopt is juist iets waar Parasite zo goed in was. Met name de dictatoriale baas van Niflheim en zijn vrouw en hun verhouding naar de nieuwe maatschappij toe zijn duidelijk bedoelt als een satirisch gegeven. En ook een beetje gebaseerd op Trump (ik weet dat Bong Joon-Ho dat ontkent, maar de manier waarop Mark Ruffalo hem speelt laat duidelijk zien op wie hij het in ieder geval baseerde). Dat satirische deel is soms grappig, maar gewoon niet zo scherp en die laag in de film werkte niet goed voor me. Sowieso werkt de film een stuk minder als je er meer van wil maken dan een soms amusante tamelijk silly science fiction film.

Van wat ik gezien heb de minste film van Bong-Joon Ho.

Het eerste deel vond ik zeker de moeite, het hele concept van expendables. Maar daarna wordt het allemaal nogal erg politiek getint en begint het ook lang te duren.

Op zich niet verkeerd, maar de ongelooflijke overdaad aan voice over maakte veel kapot. Jammer.

Na het zien van de trailer viel deze film mij zwaar tegen. Ik had het idee dat je twee uur naar een proloog zit te kijken.

Zoals je uit de titel haalt gaat Nicky 16 keer dood. Dan komt Nicky 17, en kort daarna ook 18 (ook geen spoiler want dat is te zien in de trailer). Met de trailer heb je eigenlijk de hele film in 2 minuten gezien.

Behalve dan dat ie in de film Mickey heet.

Mwoh. Film weet nooit echt te ontbranden. Vol aardige ideeën maar matig en weinig origineel in de uitwerking. Visueel valt er ook niet veel te beleven. De voice-over is wat vervelend, acteerwerk over de breedte niet heel bijzonder en vooral de humor slaagt niet. De film lijkt eerder voor kinderen gemaakt (wat dacht Ruffalo te doen met deze vertolking?) dan daadwerkelijk satire of laat staan een pakkende film. Vakkundig gemaakt en het tempo is nog wel oké waardoor die 139 minuten (dat zijn er sowieso te veel) op zich nog soepel zijn uit te zitten maar dat is het wel. 2,5*.

Hmm, lijkt niet bij iedereen aan te slaan? Gisteren in een volle IMAX zaal gezien, er werd veel gelachen. Visueel ziet het er prachtig uit en zoals wel vaker met Bong Joon Ho weet je niet welke kant het verhaal op gaat. Heb mij er dan ook goed mee vermaakt.

Een film van reggisseur Bong Joon Ho?

Kon het werkelijk niet geloven toen ik de film zag, in vergelijking met het geweldige Parasite.

Na afloop vroeg ik me eigen af, waarnaar ik aan het kijken was. Kinderachtige onzin.

Wat vond ik dit een slechte film.

Gauw vergeten dus.

1*

Ik begrijp dat deze niet voor iedereen zal aanslaan. Ik ben wel te spreken over de film. Zeker wat het hele concept betreft rond de expendables en later de multiples. Mickey wordt beschouwd als een proefkonijn, als een experiment zonder enige waarde. Hij wordt gezien als een ding, een object, als van alles wat, behalve dan een mens. Laat staan dat hij emoties heeft of je er überhaupt rekening mee hoeft te houden.

Sowieso een sterk eerste uur. Het tweede uur neemt de volgende moreel ethische dimensie aan. Ook interessant, maar 1x Pattinson - het leek eerder een Jim Carrey versie uit Dumb & dumber - was al genoeg voor mij.

Die beesten, tja, wat daar van te denken? Ik kreeg wel een nieuwe imperialistische indruk van de mensheid, net zoals je dat ervoer bij Avatar bvb. CGI vond ik daar niet geweldig, al vond ik het in het algemeen wel mooi gedaan. Geen slechte film, maar wel de idee dat er nog veel meer uit te halen viel. Veel voice-over ook, ik hou er wel van, maar hier misschien in overdaad aanwezig.

Een film die ook de humor tracht op te zoeken, niet in het minst met een clowneske Ruffalo. Ook hier eerder een karikatuur dan uiteindelijk geslaagd of serieus.

Van deze film had ik meer verwacht. Vond het een erg lange zit. Idee is natuurlijk grappig dat je door een 3d printer gemaakt kunt worden..... Maar tijdens de reis van 4 jaar wordt hij dus een keer of 17 opnieuw geprint? Maar dan wordt hij gemiddeld dus om de 3 maanden opnieuw geprint. Leek aanvankelijk wel op het dagelijks gebeurde. Vooral omdat de wetenschappers die het uitvoerde niet geinteresseerd leken. Rare dialogen. Wil je een depressief gevoel overhouden aan een film dan moet je deze kijken.

Puike film maar hij zal niet blijven hangen en verdwijnen in de schaduw van meesterwerken als Mother en Parasite.

Mickey 17 - Fast Forward review

Nja, wat moet je hiervan zeggen. Ik had geen trailer gezien, en wist totaal niet waar ik in stapte. Achteraf de trailer bekeken en de trailer doet de film veel leuker en spannender lijken dan hij in feite is.

Het begint met "Mickey" die gewoon een zeer irritante voice-over heeft, die het hele ding een beetje kinderachtig maakt. Vervolgens komen Mark Ruffalo & zijn vrouw in beeld, en dan denk je, zit ik nu naar de Hunger Games te kijken? Zeer irritante personages.

De film weet op geen enkel vlak spanning te brengen, alles is matig en zeer braafjes. Lijkt wel alsof alles PG-13 moest zijn. Het praten met de "aliens" maakt het nog een stapje erger.

Jammer, want dit had potentieel om iets nieuws te worden, het hele idee van expandables die erop uitgaan om te testen of leven haalbaar is voor de mensheid. Zoveel mogelijkheden om dingen in beeld te plaatsen, maar helaas, het was een zeer lange zit van 2u, waar ik meermaals hoopte dat het zou omslaan, maar het ging helaas van kwaad naar erger...

Deze deed me denken aan Enemy Mine, Galaxy Quest en Mars Attacks. Maar waar Enemy Mine het allemaal serieus nam en de andere twee juist een parodie/komedie waren, slaat Mickey 17 wat mij betreft de plank mis door het beide te willen zijn. Het absurde zit 'm vooral in een Trump-like Mark Ruffalo, die ik niet kon uitstaan in deze rol.

Pattinson daarentegen was goed, maar hij was pas echt uit de verf gekomen als de film een enkel serieuze intentie had. Best jammer, want visueel ziet het er allemaal erg goed uit.

Helemaal niets voor mij.

Rare film, sleepte helemaal niet mee.

Jammer ik had zeer hoge verwachtingen van deze film, maar uiteindelijk kwam ik van een koude kermis thuis.

De regisseur en schrijveers hadden zo te zien zwaar last van Trump derangement syndrome (TDS).