Fijn Weekend (2023)

Eerlijk gezegd vond ik deze wel meevallen, best goed te doen. De 1½u. was in ieder geval zo voorbij

Karthaus, Zweerman, Greidanus en co-ster Steef de Bot zijn de belangrijkste verantwoordelijken van dit ogenschijnlijk bij elkaar geïmproviseerde misbaksel volgens oubollig recept. Een familie komt bij elkaar voor een bijzonder weekend waarin ze hun eer betonen aan hun broer/zwager Olivier [Ludwig Bindervoet] door de door hem bedacht Ol-lympics te houden. Er is een ongevraagde en ongewenste gast [Kay Greidanus], een dementerende vader [Aus Greidanus] en uiteraard zijn er daar de nodige echtelijke ruzies voordat het allemaal weer netjes goed komt bij het uitstrooien van de as. Origineel is anders. Leuk ook.

In de Nederlandse film "Fijn Weekend" komt een groep vrienden bijeen om te rouwen om een overleden vriend. Films die zich met dit thema bezighouden, spelen zich vaak in een tragische atmosfeer af. In Fijn Weekend gaat men op een luchtige wijze met dit thema om. Althans dat probeert de vriendengroep door in het weekenduitje dezelfde leuke dingen te doen die men het jaar ervoor deed toen de vriend nog onder hen was.

De film is een komedie. De situaties die zich voordoen hebben een komische en luchthartige insteek. Maar ja, hoe leuk kan een weekend zijn als dat weekend in het teken staat van een afscheid. Het is lastig voor de vrienden om de normale leuke dingen te doen terwijl die niet met de werkelijkheid te verenigen zijn. De komedie is voornamelijk aan dit dilemma ontleend. Een uitstekende bron voor (tragi)komische hoogstandjes, zou je zeggen. En dat valt tegen. Tragikomedie is pas effectief als er enige diepgang in de personages is bewerkstelligd. Die moeite is niet genomen. De personages zijn helaas nogal (haha) karikaturaal vormgegeven. Er is geen heuse inleving. Geen heuse beleving. Er valt derhalve niet veel te lachen.

Er valt evenmin veel te treuren. Weliswaar doen zich treurige momenten voor, maar die zijn er minder dan de leuk bedoelde momenten. De film wil duidelijk niet erg ingaan op morele kwesties of op de treurnis die bij rouw komt kijken. De film wil eigenlijk alleen maar plezieren. Prima hoor. Als het de keuze is om niet de diepte van de zielen van rouwende mensen op te zoeken, maar slechts te willen zorgen voor vermaak, is dat ok. Het lijkt me dan echter wel zaak om in dat geval een vermakelijke film te produceren. Fijn Weekend is dat niet. Fijn Weekend is een middelmatige komedie en een nog middelmatiger drama.

Af en toe tenenkrommende film met in de hoofdrollen: de schlemiel, de patser en de dwaler. Hoe een familie zichzelf corrumpeert. Het incident bij de brommer aan het eind zegt daarover genoeg.