HollyBlood (2022)

Tienerhorror.

De opening doet echter een hele andere film beloven, en die film had ik stiekem liever gezien dan wat uiteindelijk volgt. Lekker bloederig en direct geopend, wel off-screen alleen. Daarmee wordt al duidelijk gemaakt dat de fundamenten voor lelijke wonden er niet waren. Dat maakt de rest van de film net zo duidelijk.

Alleen blijft de film na de opening vooral een komedie. Vampieren spelen in de achtergrond een bijrol, maar toch lijkt het eerder te gaan om de relatie tussen de hoofdpersonages. De rode draad is een soort moordmysterie, maar veel focus ligt er niet op. Pas richting het laatste halfuur komt de film op het vlak van horror weer langzaam tot leven.

Ondanks dat de toonzetting vlot is en de setting entertainend genoeg weet te zijn, slaat het gewoon niet al te best aan. De horror is serieus zwak en de personages niet echt grappig genoeg om te werken. Er wordt veel met armpjes gemaaid en de stembanden klinken regelmatig luid, maar uiteindelijk blijft HollyBlood een ietwat tamme film die best vermaakt maar weinig indruk achterlaat.

Los vampiros son mágicos.

Hm.

Beduidend minder dan een Day Shift en niet heel eng. Eerder lachopwekkend. (Wat heet logisch te zijn omdat het genre komedie is/aangeeft.)

Dat had Twilight misschien ook moeten zijn, maar ik houd wel van de elementen uit die films.

Niet zoveel ervaring met Spanje verder, maar ik meen dat ik wel een paar tot wat betere films gezien heb uit dat land.

Als komedie vooral flauw qua opzet en op gebied van horror stelt dit werkje helemaal niks voor. Alleen bij de openingsscène zou je nog denken dat er wat horrorelementen gaan voorbijkomen, maar dan heb je het eigenlijk al ver gehad. Buiten een harde vervormde stem en wat make-up moet je niet meer verwachten. Op zich nog geen probleem want de film wil toch wel scoren met zijn komische toestanden. Helaas valt dit ook wel tegen. De gedachte bij de Franse film Amélie was ook niet ver weg bij het zien van de actrice Isa Montalbán met haar kapsel. 3/10