The Swimmers (2022)

IJzersterk drama. Het waargebeurde verhaal wordt uitstekend uitgewerkt door Hosaini en komt goed binnen bij de kijker. Het is ongelooflijk dat alles echt gebeurd is. Hosaini houdt goed de balans in het midden en overdrijft niet qua drama en focust zich met name op de band tussen de twee zussen. Het acteerwerk van de twee hoofdrolspeelsters is ook dik in orde. Visueel weet de film ook te overtuigen met een aantal fraai in beeld gebrachte momenten. Top drama! 4.5

Dit waargebeurde drama is een ode aan het doorzettingsvermogen van een tiener en haar iets oudere zuster, die de voortdurende dreiging van een burgeroorlog ontvluchten om na een helse tocht de draad min of meer weer op te pakken. De film genereert hier en daar huiveringwekkende beelden, die de gaten in mijn voorstellingsvermogen over de lotgevallen van vluchtelingen opvullen. Een topfilm over echte toppers.

De zusjes Issa als de zusjes Mardini - ongegeneerd vrolijk en luchtig onbevangen ondanks de toch ernstig moeilijke omstandigheden waarin ze hun leventje moeten leiden. Maar toch ook heel doelgericht, want er zal gezwommen worden, en niet zomaar, maar op de Olympische Spelen. En ja, dat is dus allemaal ook gewoon echt zo gebeurd, inclusief de ongelofelijke avonturen onderweg daar naartoe.

Hoe het dan toch nog kan bestaan dat sommige groeperingen hun op niets gebaseerde vreemdelingenhaat laten doorslaan is me gewoon echt niet duidelijk. Maak dan eens kennis met wat vluchtelingen, luister naar hun verhaal.

Ik kom op professioneel vlak af en toe in aanraking met vluchtelingen(verhalen). Schrijnende en wraakroepende situaties soms zoals we die ook in de film zagen met die gewetenloze op geld beluste smokkelaars die kwetsbare mensen op overvolle gammele bootjes de zee opsturen. Sommigen hebben veel over of hebben gewoonweg geen keuze als ze in Europa veiliger oorden willen opzoeken.

Extra pigment van de film is het verhaal van het jongste zusje Mardini dat wil deelnemen aan de Olympische Spelen. Wat een doorzettingsvermogen! Het brengt de boodschap om nooit je dromen op te bergen, maar dat wil niet zeggen dat iedereen zijn doel bereikt.

Ondanks de zwaardere thema's toch ook wat een feel good gehalte voor dit waargebeurd relaas. Fijn om gezien te hebben.

Het echte verhaal van de zusjes Mardini is zeker aansprekend en ik had daarom ook liever een wat meer documentair gefilmd verhaal gezien dan deze in mijn ogen toch wel emoporno.

Het moet echt uit je getrokken worden bij vlagen, is toch echt niet nodig zou je zeggen bij zo'n toch al schrijnend gebeuren.

Voorts heb ik werkelijk geen idee waarom ze geregeld Engels met elkaar praten, slaat werkelijk nergens op en is erg storend.

Het waargebeurde verhaal van Syrische zusjes en topzwemsters Yusra [Nathalie Issa] en Sara Mardini [Manal Issa], die in 2015 na lang aandringen bij hun vader [Ali Suliman], proberen te vluchten naar Duitsland, in de hoop dat ze daar beroep kunnen doen op gezinshereniging om hun gezin in veiligheid te brengen. Ze krijgen hulp van hun neef [Ahmed Malek] en deze film volgt hun loodzware en levensgevaarlijke tocht richting de vrijheid, alsmede wat ze na aankomst moesten doorstaan om verder te kunnen met hun leven. Yusra koestert nog een droom: namens Syrië meedoen aan de Olympische Spelen in Rio. Het feit dat de twee hoofdrolspelers ook in werkelijkheid zussen zijn verhoogt de authenticiteit en El Hoasini houdt zich wijselijk aan een niet-sentimentele, realistische vertelwijze waardoor de personages nooit overschaduwd worden door de onderliggende vluchtelingvraagstukken die als een zwaard van Damocles boven Yusra, Sara en hun lotgenoten hangen. Yusra’s kwalificatiewedstrijd in Syrië is een onvergetelijk moment.

Meeslepend, waargebeurd verhaal over de zussen Yusra en Sarah Mardini, die in 2015 hun geboorteland Syrië tijdens de burgeroorlog ontvluchtten. Zeer goed gespeeld door de zussen Nathalie en Manal Issa en bijzonder overtuigend in beeld gebracht. Veel aandacht gaat terecht uit naar de barre tocht die de zussen moesten ondernemen om uiteindelijk Duitsland te bereiken. Dit gedeelte vormt absoluut het hoogtepunt van de film en is vaak ijzingwekkend spannend. Maar ook de delen voor en na de reis zijn eersteklas. Mooi verhaal, mooie film.

Interessant. Ik heb de vluchtelingenproblematiek natuurlijk wel meegekregen, en ik heb ook die afschuwelijke foto van dat aangespoelde jongetje gezien, maar een film helpt vaak om een duidelijker beeld te krijgen van hoe gevaarlijk zo'n boottocht kan zijn. En verder draait het natuurlijk om de zwemcapaciteiten van de hoofdpersone, die ook voor een interessante verhaallijn zorgen. De film vervlecht verder die twee thema's, vluchten en zwemmen, kundig. Opmerkelijk overigens dat de echte Yusra Mardini er knapper uitziet dan de actrice die haar speelt. Het is vaak andersom. 3*.

Ik keek eergisteren nog een aflevering van Rudi Vranckx in Libanon en hoe de mensen er wonen in armoede. Een land in crisis net als Syrië. Eigenlijk wist ik niet dat deze film over vluchtelingen ging. Ik ga altijd blanco een film in dus ja ik wist het zal wel iets met zwemmen te maken hebben.The Swimmers is een pakkend verhaal en buiten de Olympische droom die een paar enkelingen misschien hebben, komt het ongetwijfeld veel vaker voor. Het is allemaal erg voor die mensen natuurlijk dat hun land geen enkele verantwoordelijkheid neemt, ook al hebben ze daar wellicht niet eens de middelen voor. Europa heeft ook de middelen niet voor al die mensen op te vangen. In feite is vluchten een soort van je verantwoordelijkheid voor je land her op te bouwen opgeven. Desalniettemin wel respect voor mensen die het aandurven om naar een vreemd land toe te komen zonder te weten wat er daar met hen zal gebeuren. Het is allemaal wat dubbel. Het gewone volk is zoals gewoonlijk de dupe van politieke beslissingen/oorlogen/muntdevaluatie... Ik zag dat Yusra ook zeer goed Duits spreekt in een interview dus als ze willen integreren heb ik er allemaal geen probleem mee. Onverwachts één van de betere films die ik de afgelopen tijd gezien heb en ik denk dat het veel mensen misschien verdraagzamer zal maken tegenover vluchtelingen.

Twee Syrische zusjes zijn begenadigde zwemsters met een droom. De droom om hun land op de Olympische Spelen te mogen vertegenwoordigen. De situatie in Syrië is hun echter niet goedgezind. De gevolgen van de woedende burgeroorlog zijn overal zichtbaar en lijken de verwezenlijking van de droom ondoenlijk te maken. Tijd voor zoetigheid en gemoraliseer, is op voorhamd mijn verwachting. Maar nee, dat valt, op wat zoetigheid aan het einde na, reuze mee.

De film is redelijk vrij van gemoraliseer, maar ontziet de kijker niet. The Swimmers laat heel onomwonden de gevaarlijke situatie in Syrië zien. Daartoe maakt regisseur en schrijver Sally El Hosaini gebruikt van contrasten als zij het dagelijkse en relatief vredige leven van de twee zusjes soms abrupt penetreert met oorlogsgeweld. In die contrasten zit de duidelijke reden verstopt waarom mensen soms geen andere keus hebben dan hun geliefde thuis te verlaten.

De film laat zien wat het betekent om huis en haard te verlaten en op de vlucht te slaan met alle gevaren van dien terwijl ook nog eens een onzekere toekomst in het verschiet ligt. De ontberingen, het gemis van familie en de steeds maar weer oprijzende twijfel over de juistheid van het gekozen pad zullen zelfs de meest steenharde kijker niet koud laten. Bovendien is de vlucht een spannende belevenis, ondanks dat de uitkomst bij mij al bekend was. Het betreft immers een op waarheid gebaseerde geschiedenis en die had ik sprongsgewijs al een beetje doorgenomen.

Het laatste deel van de film is het minst aantrekkelijke deel. Een aanzienlijke feelgood factor neemt daarin bezit van de film. En hoewel de waarheid daarmee waarschijnlijk geen geweld wordt aangedaan, is The Swimmers opeens een andere film. Een film die niet onderdoet voor een willekeurige feelgood film. Een film met platte dialogen en clichématig gedrag. Een film waarin Kitsch en Pathos warm worden onthaald. Niet per se oneerbiedig bedoeld overigens, maar gewoon iets dat ik constateer. Stel je trouwens voor dat de dialogen en het gedrag gewoon de letterlijke vertalingen van het gebeuren zijn. Dat zou ook kunnen. Wie ben ik dan om daar kritiek op te hebben. Maar toch. De film had een waardiger afloop verdiend. .

Dit waargebeurde verhaal eens bekeken en vond het wel een aanrader. Ze hebben toch een ongelooflijke tocht gemaakt. De lange speelduur stoorde zeker niet en de cast deed het ook uitstekend.

Fantastische mooie, maar eigenlijk ook gruwelijke film, dat deze ellende voor vele mensen nog altijd verder duurt. En eigenlijk weten we, dat deze vluchtelingencrisis alleen maar nog erger zal worden, omdat er geen echte oplossing is. En dan gaat de bevolkingsaangroei van Afrika nog eens exploderen, en we weten allemaal dat door de klimaatverandering het door de hitte alleen al bijna onleefbaar gaat zijn en er nog meer mensen gaan vluchten...

Voor Yusra werd uiteindelijk haar droom verwezenlijkt. En ook dat gedeelte van de film is mooi, zeker met wat vooraf ging in gedachte.

En wat vooraf ging is een regelrecht drama. Een topprobleem voor Europa dat een eensgezinde aanpak over de grenzen heen vereist, wetende dat door de gekende wereldproblematiek, de toestand niet gunstig is.

Indrukwekkende beelden in de zeescènes met de mens met de dood voor ogen en in de avontuurlijke en wanhopige tocht, waar zwendelaars, aftroggelaars, eigenlijk moordenaars gewetenloos groot geld uit de situatie slaan.

Yusra en haar zus haalden het. Velen geraken nooit ter bestemming...

Aanbevelenswaardige film.

Emo porn is dit natuurlijk verre van. Was het dat maar wat meer. Juist in een verhaal als dit. Maar The Swimmers blijft eigenlijk opvallend luchtig, ondanks de ontberingen onderweg en het schrijnende verhaal. Het voelt echt een beetje als een film voor Z@ppbios of Spangas af en toe. Op die manier beoordelend is het ook best een aardige film hoor. Maar er zit met een verhaal als dit echt meer in, met name in de tweede helft gaat het wat snel allemaal. En ik miste de echte beelden een beetje van de race zelf die op YouTube snel te vinden zijn.

3,0