Falcon Lake (2022)

Slowburner/coming of age drama. Het is allemaal best goed maar er gebeurt toch te weinig wat mij betreft. De personages zijn te stil om mij echt mee te krijgen.

3*

Bijzondere film. Maar ik vond er niet veel aan. Het zal allemaal kunstig, diep, filosofisch, inspirerend en intelligent gemaakt zijn. Maar ik vond er niks aan. Ondanks het wel fraaie einde. Bijna niet door te komen deze film. Saai met hoofdletters. Ik ben het met de lyrische liefhebbers van deze film hier eens dat er best veel gebeurt. Heel subtiel en onderhuids, maar het raakt maar niet.

Falcon Lake is een soort film die ik enorm hard weet te appreciëren. Het is geen film met een groots of ingewikkeld plot, maar eentje die geweldig onder de huid kan kruipen. Vanaf het begin hangt er een soort van donkere sfeer over de film die nooit verdwijnt. De spookachtige soundtrack draagt hier natuurlijk goed aan bij, maar ook de bij momenten naargeestige setting van het meer is een pluspunt. Neem daar nog eens het urban legend verhaal van de geest die door Chloé wordt verspreid en als resultaat krijg je een heerlijk stukje ervaringscinema.

Op het einde lijkt het me wel vrij duidelijk wat er juist aan de hand is. Bas was tijdens een zomervakantie verdronken in het meer en de ouders en het broertje komen terug naar de plaats waar het gebeurd is en Chloé voelt de aanwezigheid van Bas. Het einde ligt ook mooi in het verlengde van de rest van de film. Zonder veel toeters of bellen wordt het op een erg kille manier duidelijk gemaakt wat er gebeurd is met wat knuffels op de plaats des onheils en Bas die achterblijft bij de auto, terwijl het gezin bij het meer staat.

Ook de acteerprestaties van Joseph Engel en Sara Montpetit zijn erg sterk. De band tussen die 2 die steeds sterker en sterker wordt, is erg knap in beeld gebracht. Het lijkt alsof zij alleen zijn aan het meer, want de ouders komen amper in beeld en in de andere jongens lijkt Chloé niet veel interesse te hebben.

Aangename verrassing deze Falcon Lake, want de naam kende ik niet en was hem per toeval tegengekomen. Altijd fijn om een film te zien waar de sfeer en beleving centraal staan.

4*

Dit is een film die je niet snel vergeet. Wat de film vooral bijzonder maakt is hoe een coming of age-verhaal met een prettig lome zomerse sfeer regelmatig is geschoten als een horrorfilm. Ik vond de symboliek ook vrij goed gedaan hier. Ik kan het altijd wel waarderen als het niet voelt alsof dat er te dik bovenop ligt en ook echt past bij het verhaal en de setting. De taalbarrière en leeftijdsverschillen worden ook goed gebruikt om een afstand te creëren tussen Bastien en de rest.

We volgen de film echt vanuit zijn perspectief, waarbij Chloe op een wat mysterieuze en ongrijpbare manier wordt neergezet. Vooral Engel vond ik ook echt goed spelen. Het moment waarop Bastien liegt en zegt dat hij seks heeft gehad met Chloe vond ik zo'n teleurstellende beslissing van hem. Dat is het moment waarop hij zijn onschuld verliest en haar echt kwijt is. De cinematografie en muziek is ook echt prachtig in deze film.