Unhuman (2022)

Dikke tegenvaller, voor eentje uit de 'Blumhouse' familie, al zat er al wel vaker troep tussen. Ik kon hier echt niks mee, zowel op horror als humor vlak, voelde ik er niks van. Kwam echt ook zeer amateuristisch en nietszeggends over. Misschien leuk voor een 12jarige fzo.

Dunstan keert terug.

Wie een beetje liefhebber is van deze naam zal wel weten waar hij mee is begonnen. Dat waren alleen hele andere films dan deze film. Ik kan het altijd wel begrijpen wanneer regisseurs een beetje de uithoeken van het desbetreffende genre willen verkennen, maar Unhuman pakt wat mij betreft eerder flauw dan treffend uit.

De meningen over de uitkomst van de film zullen vast verdeeld zijn, ik zal me maar moeten aansluiten bij de meerderheid die het maar een flauw gebeuren vond. Met zombies werken is moeilijk en dat kan ik begrijpen, maar de film was zowel voor als na de wending niet interessant te noemen, dus voor mij valt er weinig aan te veranderen. Ik vond de inleiding, die erg kort duurt, stukken interessanter te noemen.

Verder is een serieuze remmer toch wel het acteerwerk. De personages hebben allemaal zeker een eigen persoonlijkheid, alleen geen talent. Wadsworth en Mikel zijn de enige twee die er redelijk uitkomen, maar zo'n Tju is echt te triest voor woorden. Het helpt een film nooit vooruit wanneer personages compleet houterig zijn, en niet eens door de invulling, gewoon door de prestatie.

Wel kan ik de combinatie van kleuren en snelle editing waarderen, die zeker in de eerste helft effect weet te hebben. Een echte flow kan er alleen nooit mee mogelijk gemaakt worden, maar het zorgt er wel voor dat het de indruk geeft dat er duidelijk over is nagedacht. Dunstan zit echt wel op de juist plek binnen de filmwereld, alleen zie ik liever dat hij gewoon de juiste concepten uitkiest. Dit was me simpelweg te flauw. Zowel qua humor als horror weinig indrukwekkend, maar qua regie net aan genoeg voor een 2,0*.

Tamme samenwerking van Epix en Blumhouse Televisie (volgens mij nu de derde) De slogan van de film "The dead will have this club for breakfast" is direct de indicatie waar dit plot naartoe wil.(mocht het nog niet duidelijk zijn is er altijd nog aan het einde de Breakfast Club-voice-over) Verschillende scholieren van de middelbare school blijken meer met elkaar gemeen hebben dan ze dachten. Die personages zijn vooral de bekende stereotypen; Aziatische meisje, cheerleader, pestkop dikke jongen, nerd enz. Dat zou geen probleem zijn als de film genoeg spanning opleverde, maar de film werkt nooit helemaal als horrorfilm. De zombies of eigenlijk onmenselijke zijn niet bijzonder interessant, er zijn geen wonden en verval te zien en hun aanvallen zijn nogal eentonig uitgevoerd. Dit komt misschien ook omdat men heb gekozen voor een twist. De film is gemaakt voor de televisie dus de aanvalsscènes zijn relatief bloedeloos, hoewel er wel één effectieve keelbijtscène was! Regisseur Marcus Dunstan (The Collector,The Collection,The Neighbor) laat wel weer zien dat hij best goed is. Met veel retrostijl rood/blauw/groen licht en gesplitste schermen. Tja of de film beter had gewerkt als het niet gemaakt was voor een streamingdienst is de vraag...de makers hadden in ieder geval wat wreder en brutaler kunnen uitpakken maar zoals het er nu uitziet, zit het anti-pestbericht de horror erg in de weg.