Stars at Noon (2022)

Gedeelde winnaar van de 'Grand Prix' op Cannes. Niet te verwarren met de Gouden Palm.

Nieuwe A24 release, van niemand minder dan Claire Denis.

Trailer geplaatst!

Wat een slechte film was dit. Sowieso niet kijken als je allergisch bent voor mensen met mondmaskers. Het slaat ook nergens op want het verhaal zou zich moeten afspelen in 1984. Het blijft lang onduidelijk wat die "journaliste" daar doet, wat er is gebeurd, wat ze nou eigenlijk wil en waarom ze met jan en alleman het bed in duikt. Het werd mij ook nooit duidelijk wat die Britse zakenman daar nou eigenlijk doet, waarom ze hem willen hebben en waarom ze hem nooit oppakken terwijl ze continue op de hoogte zijn waar hij uithangt. Mocht het zo zijn dat ze hem pas kunnen oppakken in Costa Rica dan is het mij volstrekt onduidelijk waarom ze die auto dan in brand staken waarmee ze naar Costa Rica wilden gaan rijden we ze uiteindelijk toch doen. Echt een waardeloze film or verfilming van het boek. Had ik al gezegd dat het een slechte film was? Wat een slechte film.

Trish [Margaret Qualley] is een freelance journalist die sinds het verschijnen van haar artikel over de gruwelijke misdaden aldaar haar leven niet zeker is. Ze overleeft vooral door zich te prostitueren, onder andere aan Daniel [Joe Alwyn], die iets te maken heeft met een oliemaatschappij. Qualley is de eerste 50 minuten vooral bezig met zich aan en uit te kleden in een doodsaaie opeenvolging van nutteloze seksscènes, maar ook daarna gebeurt er amper iets interessants. Danny Ramirez brengt leven in de brouwerij als een sinistere politieagent, maar ook daarna is het vooral veel seks. Pas in het laatste uur probeert Denis het predicaat ‘thriller’ alsnog te verdienen. Tevergeefs, bovendien is de kans groot dat je tegen die tijd allang in slaap bent gesukkeld. Ook in Cannes zijn ze niet vies van vriendjespolitiek. Dat is de enige geloofwaardige verklaring voor het feit dat Denis voor dit slaapmiddel De Grote Prijs is ontvangst moet nemen.

Vanaf 8 juni 2023 in de bioscoop (September Film Distribution)

Broeierig drama over een Amerikaanse jonge vrouw, die vastzit in het hedendaagse Nicaragua en bij gebrek aan middelen zichzelf prostitueert om te overleven. Haar problemen worden nog vergroot door een intieme relatie met een Britse zakenman, die ook de nodige moeilijkheden heeft. Een vage film die het vooral moet hebben van de erotische scènes.

Denis verfilmde een boek en het heeft ervan weg dat ze iets wilde maken in de lijn van Antonioni's The Passenger. We hebben een journaliste die betaling seks heeft in een in een burgeroorlog verkerend Nicaragua. Maar ze gaat wat voelen voor een Britse zakenman die duistere doelen heeft. Het is een film die vrijwel nergens werkt. Ik zag niet alles van Denis maar gaf nooit minder dan een 3.5*. Dat illustreert wel hoe diep de val is die ze hier maakt. Het eerste dat misgaat zijn de twee zeer matige hoofdacteurs. Margaret Qualley illustreert dat door een aantal huilscenes die zo slecht zijn dat ze bijna lachwekkend worden. Joe Alwyn heeft de uitstraling van een zak aardappelen en is een miscast als iemand die een soort aantrekkelijk mysterie moet uitstralen (een soort aantrekkelijke slechtheid). Ander groot issue zit erin dat de Denis de conclusie moet hebben getrokken in de montagekamer dat het allemaal niet zoveel was en ze probeert duidelijk in de montage er nog iets van te maken. Dat lukt niet. Juist de montage is een zwakke plek. Een van de interessante kanten aan het verhaal is achterhalen wat nou de drijfveer is van Qualley. De film raakt daar maar heel kortstondig aan en laat daar veel liggen. Het verhaal werd ook nergens geloofwaardig. Hoe vaak bijfiguren in het laatste kwart ineens weer opduiken is onbedoeld grappig.

Bij vlagen die je terug wat Denis wel kan. Bijvoorbeeld in een seksscene in het begin die verbeeld wordt met bewegingen van plastic om kleding heen en vooral een dansscene tegen het einde van de film die echt wonderschoon is. Opvallend is de bijrol van een van de Safdie broers. De film knapt zowaar op omdat een veel betere acteur is da Qualley en Alwyn.

Dat dit de grand prix won is een gotspe. Ik heb nu 11 films uit de cannescompetitie van 2022 gezien. Dit was veruit de slechtste en de palmwinnaar is (op grote afstand) de één na slechtste. Kunnen de juryleden voortaan ver uit de buurt van jury's blijven?

Met al die mobieltjes lijkt dat me zeer sterk...

Geeft al aan hoe slecht de film is.

Het boek speelt in 1984. De film verplaatst het verhaal naar het heden.

Ik deel de meningen vd anderen hier.

Ohwiegotta.

Een mooi voorbeeld van hoe verschillend je naar een film kan kijken. Zo eensgezind als mijn voorgangers elk denkbaar aspect afkraken, zo enthousiast ben ik over de film. Denis weet precies de juiste sfeer van verwarring en dreiging neer te zetten, met Qualley als stuurloos dobberende hoofdpersoon en net-niet-helemaal hulpeloos slachtoffer middenin. Prettig ambigue allemaal, en daardoor overtuigend. Fijn ook dat het einde niet helemaal uitgelegd wordt.

Zoals zowat alle films van Denis ook hier weer een prettige soundtrack van de hand van Tindersticks - nergens overheersend, maar ondersteunend aan de sfeerzetting en het narratief. Ook dat is erg prettig, en een opvallend contrast met de waan van de dag waarbij het soms lijkt alsof je naar een playlist zit te kijken in plaats van een film.

Eigenlijk het enige wat me echt niet bevalt aan de film is precies dat wat starbright boy als positief noemt - de scene met het ingepakte uniform vind ik gewoon slecht, en Safdie is wat mij betreft ernstig miscast, nergens ook maar in de verte overtuigend als CIA agent, al komt dat misschien omdat hij nogal lijkt op iemand die ik ken.

Wellicht de enige kritiek waar ik iets in herken is de keuze om het onderliggende boek te verplaatsen naar de huidige tijd - als je daar niet doorheen kijken wilt of kunt dan zijn er talloze punten om je aan te irriteren. Voor mij geen issue, ik zie het motief van de film meer als een sfeertekening dan als een documentaire over ware gebeurtenissen. Wel een aanzet om het boek eens te gaan lezen.

Vaag plot. Wel lekkere sfeer en mooie herkenbare beelden uit midden Amerika.

Er zijn films en magnifieke sfeerreportages. Stars At Noon is van de laatste categorie en op de een of andere manier deed deze me denken aan ... Lost In Translation, maar dan volledig ontdaan van z'n onschuld. Niets is wat het lijkt en alles ademt onheil en dreiging, waarbij de uitbraak van Covid helemaal past in de nachtmerrie-achtige situering. Het verhaal wordt op zeer minimalistische wijze uit de doeken gedaan, helemaal volgens de kunst van het weglaten. Desalniettemin schuilt er een enorme zeggingskracht in de naakt-scenes en de beeldtaal via de camera spreekt eveneens boekdelen. Net als het hoofdpersonage Trish Johnson krijgt de kijker uitermate weinig informatie, waarmee alles raadselachtig blijft.

Trish Johnson (een schitterende Margaret Qualley) is volledig op zichzelf geworpen en houdt zich staande in een vreemd en corrupt land; ze verkoopt haar lichaam voor dollars zodat ze uiteindelijk haar vrijheid (retourticket naar de VS) denkt te kunnen kopen. Ze ontmoet Daniel Dehaven (een voor mij onbekende Joe Alwyn) een Brit met een nog dieper verborgen verhaal. Trish klampt zich bijna wanhopig aan hem vast, al speelt ze het tegenstrijdig nonchalant. En Daniel is in wezen net zo desperaat, opzoek naar houvast. Uit hun veelvuldige zweterig broeierige seks ( dat doet denken aan Une Liaison Pornographique) ontstaat een geloofwaardige liefde, of is het angst om verlaten te worden en alleen verder te moeten, of … schuilt er toch een adder onder het gras?

Samen vluchten ze het land uit, om via Costa Rica of Panama de vrijheid te bereiken. Maar als El Condor Pasa klinkt en vervolgens een man in een rood shirt als een vogel Trish uitgeleide doet dan wankelt de gehele (liefdes)geschiedenis ineens en doemt de gedachte op van een vooropgezet plan, waarbij Trish als lokaas is misbruikt.

Oorspronkelijk zou Robert Pattinson de rol van Daniel vertolken, waardoor de film wellicht nog net wat meer allure had gekregen. Desalniettemin een schitterende film!

O ja, de muzikale ondersteuning van Tindersticks is subliem !