Barbie (2023)

Begint heel plezant; hoe de Barbies en Kens in Barbieland leven, maar eens ze in onze wereld aankomen wordt het vlakker. Best leuk om eens gezien te hebben.

Who rules the world?
Al die Man-Vrouw aanklachten hadden toch niet gehoeven? Al was "I am Kenough." wel een leuke. Mantel i.p.v. Mattel had ook zomaar gekund.

Na 10 minuten vroeg ik me af of het zou wennen, al dat roze en die felle kleuren? Antwoord: Nee, al is het deel van de humor. Het hele gegeven heeft wel iets, maar het is tegelijk ook helemaal niets voor mij. Het verbaast me wel hoe hoog deze nog scoort, zelfs 88% en 83% op rotten tomatoes, warempel. Bij aanvang dacht ik nog "dit kan zijn momenten nog wel hebben", maar naarmate de film vorderde stapelden de ergernissen en irritaties zich steeds meer op. Muzikaal ook pure bagger. Ik vond het allemaal toch al te dolletjes. Oh Oh Cherso.

Poppetje gezien, kastje dicht.

Pfft.

Een paar jaar geleden serieus gehypet, maar ik zie het niet. Het begint nog wel frivool, met wat lichtvoetige typetjes en satire. Na een minuut of 20, als het eigenlijk echt begint, wordt de film al snel een stuk slechter. De boodschap is zeer duidelijk. Kan ook moeilijk anders, want ze wordt bijna door je strot geduwd. Het levert alleen geen goede film op. De personages komen niet van de grond - America Ferrera spant daarbij de kroon, wat een suf bijrolletje. En het blijft ook allemaal wat in een rondje draaien, getuige de vrij late emancipatie van Ken en het slotakkoord, inclusief muzikale bijdrage van die immer hijgerige Billie Eilish, dat maar blijft aanslepen. Hier en daar zit er toch nog wat zelfbewuste humor in, zoals de knipoog naar de fiscale avonturen van die Barbie-uitvindster, maar ik ken dat hele mens niet dus is het ook maar beetje schouderophalend kijken en bijleren. In een aantal meningen op deze site valt te lezen dat de vormgeving zo mooi is. Dat deze Barbiefilm een roze poppenkast is, is wel het minste wat je ervan mag verwachten, toch? Teleurstellend.

1,5

Zaterdagavond aan de slag met deze Barbie die ik toch vooral wilde proberen vanuit een bepaalde nieuwsgierigheid, aangezien de film bekend is, in de prijzen viel en veel discussie bracht. En laat ik vast zeggen dat dit toch wel een erg moeizame zit was met een boodschap waarvan ik zou iets heb wat moet ik ermee...

Zonder enige twijfel kan gezegd worden dat het idee/concept wellicht erg origineel is en out of the box, het kan creatief en kleurrijk genoemd worden, en sommige dingen zijn best wel leuk bedacht. Voeg daar op het oog een prima cast aan toe in zowaar een enkele grap die leuk is zoals de reactie op Barbie haar platvoeten, en dat het verder eventueel als platform gebruikt wordt om de nodige maatschappelijke dingetjes aan te kaarten wat op zich niet verkeerd is. Minpunten treft het geheel dan toch vooral in de aanwezigheid van Will Ferrell die soms maar vaker niet op iets leuks te betrappen valt, is de slapstick in het Mattel hoofdkwartier op het sneue en flauwe af, net als het meeste karikaturale gedrag. Dat schijnt dan satire te zijn, tja smaken verschillen zullen we dan maar zeggen, net als de wat braaf aanvoelende kleine dingetjes over anders zijn, buitensluiting en andere minderheden in de vorm van Allan en Weird Barbie. Het is de politieke correctheid ten top waar we dat heus wel begrijpen maar de gemiddelde in het dagelijks leven toch gewoon aan mee doet, want zo zijn mensen nu eenmaal. Iedereen doet bewust of onbewust mee aan roddelen of pesten.

Maar goed, bleef het daar eens bij, maar nee, men vind het nodig om veel verder te gaan en het nog meer op de spits te drijven omtrent de patriarchale samenleving en daarmee iets dat mij snel de neus uitkomt. Nu moet ik eerlijk zeggen dat dit onderwerp voor mij nog nooit een issue geweest is, ik ben geen slachtoffer maar ik zal ook nooit een vrouw achterstellen, dat wil natuurlijk niet zeggen dat er geen andere mensen zijn die een bepaalde gerechtigheid willen en mogen op dat vlak. Maar waar de film dan vervolgens toch heen wil met een tweeledig beeld dat we ons meten met een verkeerde schoonheidsideal, en dat de wereld ook nog eens fout is omdat deze door mannen geregeerd wordt, is me toch snel teveel. Want wat dat schoonheidsideaal betreft, hoe zit het dan met Facebook, Insta of weet welke acteur of actrice in Hollywood? Ryan Gosling met zijn veel te mooie koppie en sixpack? Zullen wij dan allemaal als mannen ook maar gaan protesteren omdat dat een schoonheidsideaal is waar wij compleet op kapot lopen? Het is totale onzin omdat alles op een pop te schuiven, en waarom had de speech van Ruth niet meteen in het begin gekund want dan waren we van al die poespas af geweest, want zoals ze zegt het is een pop en meer niet.

Oh boohoo, de wereld is boos want de wereld is van de mannen met hun macho energie aldus het patriarchale concept. Het probleem is de mannenwereld en hoe gaan we dat oplossen? Juist, we maken er een vrouwenwereld van waar Ken een bij figuur is en er verloren bijloopt. En wat heeft Barbie dan geleerd met haar coupe? Waar houdt in dit geval de satire op en waar begint dan eindelijk de boodschap? Want dit kolderiek beeld waar hij zich maar moet schikken wat Barbie wil helpt de zaak niet verder. Om bij het laatste issue uit te komen van deze film waar Gloria tegen de CEO van Mattel uitroept waarom Barbie niet gewoon een Barbie kan zijn, een vrouw een vrouw, een vrouw een moeder, en niet alles hoeft te zijn. Uhm, zit daar nu niet juist het knelpunt? Wie legt een ander op dat ie alles moet zijn? Ik ben 47, ik heb geen kinderen, geen relatie en ik wens ook niet heel veel op dat vlak, maar er wordt mij weleens gevraagd en gezegd dat ik nu eens wat moet gaan ondernemen, er iets van moet maken, omdat het anders niet goedkomt. En dan haal ik mijn schouders op, want ik bepaal wat ik wil, en hoe, niemand bepaald waar ik aan moet voldoen. Het is niet de buitenwereld die ons wil conformeren, dat zijn wij zelf dat wij aan die roep willen voldoen, bang dat we er anders niet bij horen.

En zo verzuipend wat mij betreft deze Barbie film in teveel thema's die onvoldoende onderbouwd worden, noch uitgewerkt worden naar een goede boodschap en is de film naar mijn inzicht toch vooral zoals de wereld nu eenmaal is. Namelijk zoveel mensen en zoveel meningen, en dat bij veel zaken de waarheid dichter in het midden ligt dan we eigenlijk willen horen. Daarom wat mij betreft geen voldoende voor deze rommelige en te lange film.