Tethered (2022)

Het is een begin.

Robinette wilde zichzelf graag als nieuw talent introduceren aan de horrorwereld. Tethered is een erg typerende horrorfilm voor de regisseurs die zichzelf maar al te graag willen laten zien door een vervreemdende, maar sfeervolle horrorfilm neer te zetten. Daarbij komt Robinette wel ergens, maar niet ver genoeg.

Het is een stille, onheilspellende film geworden die eigenlijk niet eens zo heel veel leunt op de horrorelementen. We volgen namelijk een blinde jongen die moet overleven in een onwerkelijke situatie. Daar haalt de film de kracht vandaan, want de setting is bizar genoeg om de kijker even geboeid te houden. Verder nodig zijn een onbekende dreiging en een chemie tussen de jongen en een jager.

Ondanks dat het acteerwerk niet eens verkeerd is en de chemie best weet te werken, heeft de film het probleem dat het te weinig dreiging uit de omgeving kan persen. Visueel ziet het er allemaal erg rauw uit. De natuur wordt zo levenloos mogelijk in beeld gebracht, en toch heeft dat soms een bepaalde charme. Authentiek voelt de film namelijk wel aan en qua sfeerzetting wordt dat zeker benut.

Toch jammer dat wanneer het dan op horror aan moet komen er weinig te beleven is. Vooral omdat Robinette er niet in slaagt om een passende dreiging te laten ontstaan. Bedreigend komt de film dan ook nooit over. Tevens is de finale erg teleurstellend, eigenlijk de voornaamste redenatie dat deze film geen voldoende krijgt vanuit mijn hoek. Vond de uiteindelijke onthulling van het wezen nogal een afknapper.

Het heeft ergens potentie, maar verder ontbreekt het Tethered aan de daadwerkelijke durf om met de horror uit te halen. De opbouw weet voor onbepaalde tijd best goed te werken, maar eenmaal de film langzaam door zijn kracht heen tapt begint het effect er steeds meer vanaf te wateren. Degelijk acteerwerk daarbij ten spijt, maar ik zie Robinette in de toekomst nog wel met iets komen dat boven het niveau uitsteekt.