De slapeloze Auden heeft haar hele schoolcarrière aan het studeren gewijd en wilde steeds indruk maken op haar moeder Victoria. Nu ze is afgestudeerd reist ze naar het kuststadje Colby om de band weer aan te halen met haar vader Robert en stiefmoeder Heidi. Zonder al te veel verwachtingen mengt ze er zich in het dagdagelijkse leven en ontmoet ze Eli. Ook hij lijdt aan slapeloosheid.
De film kwam wat moeizaam op gang en het was echt voorspelbaar aan alle kanten. Het is vooral dat de jongelui aanstekelijk acteren en het acceptabel maken om naar te kijken, want het plot was verder matig en veel bijrollen voelen toch onderbelicht aan. Gelooft bijvoorbeeld iemand nou echt dat de hoofdrolspeelster dikke vrienden is geworden met die drie meiden? Verder scheelt het dat zo'n zomers dorpje altijd een mooie locatie is om films te laten plaatsvinden.
Middle of the road meuk. Niet slecht, maar nergens laat het ook een blijvende indruk achter.
Het was wel een mooie film. Alleen is het 'moeilijk' te denken dat het acteren is. Maar als auden leerde fietsen, dacht ik: "ze kan in het echt fietsen". Maar ik dacht ook aan mijn eigen tijd toen ikzelf leerde fietsen.
Lief filmpje met een schattige Pasarow die het maar te stellen heeft met een stel apparaten als ouders. Sowieso al een miskleun in de casting om MacDowell daarvoor te laten opdraven, die was al twintig jaar te oud om weg te komen met een rol als oma. En die droeftoeter die haar pa moet voorstellen, waar hebben ze die gevonden.
Soit, met haar kameraden heeft ze het beter. Een gezellig stel, en daar gaat de film over. Meer moet dat ook niet zijn, en hoe het afloopt is dan ook al van tevoren gekend. Doet dat ergens aan af? welnee, want de kleuren zijn fris en er is een fijn muziekje bij.
Aardig bakvisfilmpje over een tiener die voor het eerst verliefdheid ervaart. De film raakt zowat alle clichés aan die er zijn, maar echt hinderlijk is dat niet, mede door de charmante hoofdpersonages. Doet terugdenken aan de tijd dat je zelf voor het eerst vlinders in je buik voelde.
Heerlijk en luchtig romantisch drama, dat wat braaf en clichématig in elkaar zit, maar uiterst prettig wegkijkt. Niet in de laatste plaats door de leuke en prima acterende jonge cast. Niet het gebruikelijke platte gebral, maar een groep jongeren die elkaar kennen en het leven in hun stadje aangenaam maken. Emma Pasarow kende ik niet, maar ze speelt prachtig de introverte en zoekende Auden en geeft het verhaal een mooie positieve boost. Aanrader als je van het genre houdt.