Slash/Back (2022)

Meh.

Niet bepaald bijzondere variant op het aliengenre. Een film die een beetje een mix vormt tussen volwassenenhorror en kinderfilm. Een combinatie die alleen niet echt goed samengaat, want de horror wordt er nogal kinderachtig mee, maar eigenlijk is de film wat te grafisch om nog door de jonge jeugd getrokken te worden.

Problematische van de film is dat de kinderen vrijwel compleet talentloos zijn. Niemand kan echt enthousiaste dialogen oplezen waardoor de film constant ongeïnteresseerd en gevoelloos overkomt. Dat de film vervolgens tot leven komt eenmaal het gevaar naar boven komt drijven is dan eerder te danken aan het plot, want de kinderen lijken er gewoon geen zin in te hebben.

Vervolgens begint de film nog redelijk mysterieus. De kinderen zijn dom, de alien is vreemd en al bij al loopt het nog wel vlotjes door. Moet zeggen dat ik het wel aangenaam vond om al die misvormde dingen te zien. Super creatief is het niet, maar regisseuse Innuksuk zoekt het op z'n minst in een aparte hoek en dat kan ik wel waarderen. Het zorgt ervoor dat de film alvast een heel stuk beter te slikken valt.

Verder loopt de film langzaam voort en werkt zich toe naar een finale die aardig wegkijkt maar weinig boeiend is. Ik vond de locatiekeuze wel wat authentieks hebben. Gefilmd in 2019 op Baffin Island, het geeft een wat triestige maar treffende sfeer. Genoeg gevaar dat vanuit zo'n plaatsje kan komen uiteraard. De film is makkelijk door te komen en omtrent genoeg horror, maar het levenloze acteerwerk evenals te weinig visuele inspanning maken er toch een wat matige film van.

Ondergewaardeerde film wat mij betreft; lijkt het bij critics beter te doen dan bij het grote publiek. Erg tof om zo’n genrewerkje van een inheemse filmmaker te zien, met een kleinere Inuit gemeenschap als setting, en dan specifiek een groepje jongeren dat daarin opgroeit, in de spagaat tussen hun traditionele cultuur, en Insta en Netflix dat daar evenzeer is doorgedrongen als hier. Shadowed heeft volkomen gelijk dat de kinderen niet altijd even goed acteren, maar dat kon ik de film graag vergeven. Best Freaky, bij vlagen.

Attack the Block meets The Thing, met een vleugje The Goonies?

‎Pang Power: Nyla Innuksuk’s Inuit super squad • Journal • A Letterboxd Magazine

3,5*

Het is leuk om een echte inuit film te zien die genre elementen heeft. Je merkt wel dat de acteurs niet veel ervaring hebben en ergens rond de 75% van de film is het verhaal wel op. Wat rest is dan een soort achtervolgingsfilm in een mini dorpje. Echt spannend vond ik het niet. De effecten waren prima in orde moet ik zeggen en de acteer prestaties zijn ook wel prima. Gewoon prima te doen dus.

What kind of phones you guys have?

Leuk, vlot en met veel enthousiasme gemaakt - en een heel stuk origineler dan de meeste drab die we uit Hollywood krijgen tegenwoordig. De cast is onbekend maar acteert fijn naturel, geen sterallures of overdreven gedoe hier. Authentieke kinders uit een klein dorp, die bezig zijn met de dingen waar alle kinders mee bezig zijn. En nog wat aliens en zo, vanzelf.

Mooie en overtuigende beelden van het dorp en de omgeving, en ook de dieren komen overtuigend over - meer dan met het gebruikelijke CGI geweld waardoor we zover van de realiteit af lijken te raken, eigenlijk. Ook de aliens zijn verrassend origineel en creatief. Jammer dat het geweer af en toe wat teveel Hollywood is en meer schoten afvuurt dan mechanisch haalbaar. Toch doet dat nauwelijks af van het plezier dat er van de hele productie af straalt.

Meer van dit soort films, wat mij betreft.

De gunfactor heeft deze film zeker. Ik moest een beetje aan Attack the Block denken door de manier waarop een alien invasion-film op een originele manier wordt verteld met in dit geval een Inuit-setting en een groep meisjes in de hoofdrol. Al die culturele details zijn geinig, en dat dorpje en de schitterende omgeving waar alles zich afspeelt is echt heel tof. Een groot deel van de film zien we iedereen gewoon een beetje verveeld rondhangen. Op de achtergrond zie je ook wat hints van depressieve volwassenen die naar de fles grijpen.

Het is wel heel duidelijk dat dit een B-film is. De acteurs weten niet altijd even goed raad met hun teksten, waardoor bepaalde momenten van humor, spanning en licht drama hun impact behoorlijk missen. Echt goede actiescènes of gore bevat de film ook niet. De special effects zijn overigens nog niet eens zo slecht. Dat komt ook deels doordat de ontwerpen van de monsters een slimme wat verontrustende variant op mensen en dieren zijn. Er is duidelijk wat inspiratie bij The Thing opgedaan.

De pacing had overigens wel wat beter gekund. Ik vond al die scènes waarin je de kinderen verveeld ziet rondhangen weliswaar best leuk, maar iets meer van een spanningsboog had de film best goed kunnen doen. Ze doorgronden bijvoorbeeld wel erg snel wat de monsters precies doen en hoe ze die te slim af kunnen zijn. Daardoor mis je een beetje het moment van voldoening als de vriendengroep bijvoorbeeld ontdekt dat de monsters hun eigen bloed ruiken.