Rodéo (2022)

Een vreemd en onbevredigend einde. Jammer want voor de rest kon het er best mee door. De cast speelt wel oké.

Tiener Julia [Julie Ledru] ontsnapt aan haar troosteloze bestaan als ze op een motorfiets kan rijden en schroomt niet om motorfietsen te stelen van nietsvermoedende particulier verkopers. Dan komt ze in contact met zogenaamde ‘Asfaltbandieten’ die brommers bijstellen, opvoeren en met winst doorverkopen en zich verder vermaken met het uithalen van halsbrekende toeren. Julia probeert aansluiting te vinden, maar haar wantrouwige houding en discriminatie vanwege haar zigeunerbloed maken het moeilijk om acceptatie te vinden. Een knappe prestatie van Ledru, maar haar personage is weinig sympathiek en er is onvoldoende sprake van enige karakterontwikkeling waardoor dit zich met horten en stoten voortsleept naar de ontknoping.

Veel motoren en testosteron, en daar is Julie Ledru, die een prima acteerprestatie neerzet als badass Julia. Je weet al vrij snel dat zij een moeilijk leven heeft en dat ze niet meer welkom is bij haar familie, zonder precies te weten wat er is gebeurd. Dit is ook niet relevant, het gaat om het nu. Haar liefde voor het motorrijden is haar leven. De film is snel en hard, net als de motoren. Het einde van de film vond ik helaas wel een domper terwijl de rest van de film behoorlijk goed is.

Gepassioneerd voor motoren maar helaas ook met oneerlijke praktijken.

En dan is er ook dat jonge meisje dat absoluut haar voet wil zetten naast die harde kerels, maar ook onder dat volkje bestaat er zoiets als naijver, jaloersheid, vooroordelen en haat.

Als schets van het het milieu viel de film wel enigszins mee, maar het slot stelde erg teleur en kon ik eigenlijk niet goed plaatsen.