Deep Water (2022)

Redelijke film over een getrouwde man en vrouw waarvan de vrouw ook met andere mannen flirt. Na een hiaat van twee decennia gaat Adriane Lyne verder waar hij is opgehouden. En dat levert deze licht erotische relatie-thriller op die goed begint aangezien je je afvraagt hoe hun relatie in elkaar zit. Echter is het plot aan de magere kant en wordt de film op een gegeven moment wat eentonig. Uiteraard is het geen straf om naar Ana de Armas te kijken in een sexy rol. Een kleine 3.0 sterren.

De film is saai, langdradig en er zit voor een thriller weinig spanning in. Af en toe wat komedie tussendoor en het verhaal is niet al te best. Het acteerwerk was mager.

Maar wat maakt dat allemaal uit als Anna de Armas iedere scene van het scherm spat... geen donder! Geweldige film!

Ongeloofwaardig en niet heel spannend. Maar mooi geschoten en vooral dankzij Ana de Armas toch fijn om te kijken. Ook Affleck is sterk.

Had er toch iets meer van verwacht.

De eerste helft van de film is de psychologische oorlogsvoering tussen Affleck en de Armas erg sterk. Ze spelen hun rol beiden erg goed en weten ook precies hoe ze onder elkaars huid kunnen komen. Hun relatie is erg toxisch en onuitstaanbaar, maar toch kunnen ze ook niet zonder elkaar. Er worden wat zaadjes geplant en er zijn veel bijrollen, maar nergens komt het echt tot uiting en met veel opzetjes wordt gewoon te weinig gedaan. Dat is jammer, want de film wil niet echt tot een goede climax komen. Er vindt een gestage opbouw plaats, maar gaat ook net zo gestaag weer naar beneden waardoor je wat underwhelmed die aftiteling in rolt. Het neemt net even teveel een loop met de geloofwaardigheid van beide kanten dat je onmogelijk kan voorstellen dat die 2 nog samen zijn. Zij brengt echt letterlijk elke kerel mee naar huis en het is zo overduidelijk dat hij mensen vermoordt, het kan wel wat subtieler allemaal.

Het had wat dat betreft iets beter die spanning van het eerste uur vast kunnen vasthouden en de mysterie wat beter kunnen bewaren.
De eerste film van Lyne in 20 jaar tijd is wat dat betreft een niet meer dan oké streamingfilm die geen blijvende indruk achterlaat.

3,0*

Deze keer ben ik het is eens met de filmcritici en vind ze nog vrij mild zijn voor dit gedrocht. Wat een uiterst flauwe, saaie en eigenlijk nietszeggende film was me dit sech. Erotische thriller, say what? Pure waste of time.

Affleck speelt graag met zijn meisjes in films , eerder leverde dat met Gigli(en Jen Lopez) een kleine ramp op, in dat opzicht valt Deep Water dan weer enigszins mee. Deze zwoel bedoelde thriller(handelsmerk van regisseur Lyne), gebaseerd op het verhaal van Patrica Highsmith(we herkennen een beetje Talented Mr. Ripley, maar die film was beter), heeft als belangrijkste troef dat de vraag of Affleck nou wel of niet de moordenaar is lekker lang onbeantwoord blijft. Als een klein half uur voor de eindtitels dan uiteindelijk de onthulling volgt, ben je toch teleurgesteld over de verdere afwikkeling. Kijkt allemaal redelijk weg, maar helemaal goed voelt het niet, deze film. Ach met zo een bloedmooie maar irritant sletterige filmvrouw als De Armas aan zijn zijde kun je Ben eigenlijk al vanaf het begin niets kwalijk nemen mocht hij daadwerkelijk over lijken gaan, iedere zichzelf respecterende echtgenoot zal zich wel in enige mate in hem kunnen verplaatsen, want Ana maakt het wel erg ongeloofwaardig bont. Al met al zeker niet het beste wat Lyne ons heeft geschonken, te onbevredigend door het te veel bij suggestie te laten, maar qua stijl zit het bij hem altijd wel goed en dat compenseert dan tot een kleine voldoende.

De ingrediënten zijn aanwezig voor een aardige thriller, maar het verhaal komt slechts haperend uit de verf. Ben Affleck, toch al niet de meest begenadigde acteur, wordt letterlijk en figuurlijke ondersteboven gespeeld door Ana de Armas, die met haar sensuele uitstraling in haar eentje de film nog enigszins wat niveau meegeeft. Zonder het boek van Patrica Highsmith gelezen te hebben, denk ik dat er sprake is van een gemiste kans.

Verfilming van het gelijknamige boek van Patricia Highsmith waarin Vic [Ben Affleck], de steenrijke ontwerper van een chip die gebruikt wordt voor droneaanvallen, de vermoedelijke minnaar [Brendan Miller] van zijn flirterige vrouw Melinda [Ana de Armas] intimideert door hem te vertellen dat hij een eerdere minnaar met eigen handen om het leven heeft gebracht. Melinda blijft Vics jaloezie aanwakkeren, bovendien maken ze kennis met een schrijver [Tracy Letts] die vermoedt dat Vic wel degelijk verantwoordelijk is voor een tot op heden onopgeloste moord. Afflecks rol roept te nadrukkelijke herinneringen op aan Gone Girl en Ana de Arnas is te vulgair waardoor je als kijker geen moment twijfelt of zij overspelig is of niets. Lyne giet er nog een overbodig laagje saus overheen en er is een vergezochte ontknoping. Het boek is zonder enige twijfel beter, maar Grace Jenkins (die de rol van dochtertje Trixie speelt) verdient bonuspunten voor haar karaokeversie van Leo Sayers 70s-klassieker “You Make Me Feel Like Dancing”.

Thriller? Mystery? Dat vond ik beide wel meevallen. Toch keek deze film boeiend weg, voornamelijk omdat de vraag een beetje bleef spelen over het hoe en wat. Interessant plot en een paar goede acteurs/actrices waardoor dit neergezet werd. De kleine Trix moeten we zeker niet buiten beschouwing laten. Wat een geluksvogel die Vic, in meerdere opzichten. De finale keuze van Melinda was ook geen verrassing. Ik heb met plezier naar deze film gekeken.

Even een ander soort filmpje meepakken tijdens de horrorchallenge. De film heeft een zeer lange aanloop en heeft op vlak van mysterie of onderhuidse spanning weinig te bieden. Ook heel wat toevalligheden duiken op wat de film ongeloofwaardig maakt, bv. wanneer Vic in het bos ( groot bos ! ) het lijk volledig in de rivier wil onderdompelen ontmoet hij wel heel toevallig Don Wilson die al in het begin zijn vermoedens had. Wel goed gespeeld door Ana en Ben. Waren zij ook even een koppel in het echte leven door toedoen van deze filmproductie ? Helaas een 4/10

Redelijke thriller die helaas om zeep wordt geholpen door het einde. Het verhaal is best aardig en de uitwerking is in eerste instantie goed. De spanning wordt lekker opgebouwd en de film kent een continue broeierige sfeer. Het kat en muisspel lijkt naar een mooie climax toe te werken, maar helaas komt de kijker behoorlijk bedrogen uit aan het einde dat ronduit uit toevalligheden en vreemde keuzes bestaat en waarbij de geloofwaardigheid ver te zoeken is. Jammer. Het acteerwerk is verder dik in orde. 3.0

Niets bijzonder, en blijft maar duren, word echt saai en vervelend en absoluut ongeloofwaardig...

Visueel nog wel mooi en Ana de Armas mag gewoon uren in beeld zonder dat ik me verveel, maar dat is het dan ook. Een enorm duffe film. Als je dan iets als een erotische thriller wil zijn dan doe je iets niet goed. Geen moment sensueel of spannend. De Armas is ook wat vlakjes en Affleck is helemaal doods in zijn spel en tussen hen gaat het ook nooit leven. 1,5*.

Flets.

Deep Water mist suspense. Dat is natuurlijk dodelijk voor een zwoel bedoelde thriller. Ben Affleck is saai als altijd, tegenspeelster Ana De Armas vind ik ook niet best. Veel meer dan wat uitdagend rond turen zit er niet in. Regisseur Adrian Lyne kan weinig persoonlijkheid aan z'n film meegeven. Enkele scènes voelen knullig aan en de relatie waar het om draait blijft vlak, onlogisch en vervelend om naar te kijken.

2

Intellithriller, waarbij de Armas en Affleck elkaar goed partij geven. De symboliek van het sexuele gedrag van slakken i.c.m de Armas' rol van continue aandacht op dat vlak is goed gekozen. Uiteindelijk zijn zij in een staat van een psychosociale stoornis die afstoot en aantrekt. De aandacht die ze van haar man verlangt wordt uiteindelijk op een onverwachte wijze vorm gegeven, zodat ze voor hem kiest.