Northern Comfort (2023)

Soms grappig, vaker erg flauw. Het is me een raadsel waarom deze film in het filmhuis (Utrecht, Slachtstraat) draait.

Sarah [Lydia Leonard], Edward [Timothy Spall] en Alfons [Sverrir Gudnason] hebben een cursus afgerond die ze moet helpen hun vliegangst te overwinnen. Ter afsluiting vliegen ze onder begeleiding van de onervaren cursusleider Charles [Simon Manyonda] van Londen naar IJsland en weer terug. De heenvlucht verloopt bepaald niet vlekkeloos, bovendien blijkt de retourvlucht zoveel vertraging te hebben dat de deelnemers een nacht moeten doorbrengen in een ‘luxe hotel’. Het scenario heeft alle ingrediënten voor een ouderwetse screwball comedy, maar ook wat smakeloze grappen over dickpics en PTSS, maar het Sigurðsson slaat de plank volledig mis waardoor zelfs de beste grappen totaal niet uit de verf komen.

Zwakke film die ik alleen maar meepikte omdat hij Ijslands was. En misschien ook een beetje omdat Timothy Spall meedoet. Het begon echter niet slecht. Het gehele stuk vóór de landing was best aangenaam. Altijd wel leuk om mensen te observeren met panische angsten. Hun irrationele gedrag z'n gelaatsuitdrukkingen zijn interessant om te volgen.

Nadien verwatert de film compleet. Niet meer grappig en zelfs ronduit vervelend. Gelukkig duren dit soort films nooit echt lang waardoor je het wel overleeft.

Een niemendalletje voor Spall die zo veel meer in zijn mars heeft.

Zwak.

Vreemd, klein filmpje dat aanvankelijk ietwat grijs begint, maar wel nog de deur wagenwijd open laat voor een leuk vervolg. Alleen blijkt het begin nog het beste gedeelte te zijn. Ja, het laatste half uur is luid en dwaas en er gebeuren een aantal (vergezochte) zaken. Het is alleen niet grappig en geen enkel personage komt uit de verf. Ik was blij toen het gedaan was.

2