Spider-Man: Across the Spider-Verse (2023)

Ik heb ze hier ook gemist, dus I don't care. Maar ik weet wel dat het erin zit, want de games doen dit ook.

Zojuist deze film,in de bioscoop gezien.

Na afloop is het wel even bijkomen.

Want dit vervolg is teken technisch een hoogstandje.

En op vele momenten, een waar kunstwerk.

Maar, de film is wel ontzettend druk,en chaotisch.

Maar chaotisch op een zeer knappe wijze.

Voor mensen,die niet van drukke films houden.

Zullen hier mogelijk,minder enthousiast over zijn.

Maar wat betreft het animatie werk,is deze film nog beter,als de eerste film,en echt next level in animatie techniek gemaakt.

En de film muziek, werkelijk steengoed en sluit naadloos aan.

De instrumentale muziek is zeer hip en sterk.

Ook de muziek van onder andere Post Malone springt eruit, echt prachtig.

Een buitengewoon geweldige Marvel film weer.

Kijkers van Spider-Man: Across the Spider-Verse hebben moeite verstaan van de dialoog - nl.ign.com

Echt helemaal fantastisch, verwachtingen overtroffen. Alleen bij het einde wel een domper dat je maar even moet wachten hoe het afloopt. Verder een top ervaring.

Het is inderdaad super gemakkelijk om te missen, maar het zit er wel degelijk in, klopt. Trans kids, ik vind het eigenlijk gewoon ziek. How about gewoon "protect the people." voor wie doen ze het eigenlijk? Want voor de idioten die altijd lopen te bitchen op alles kijken de hele film wellicht niet eens.

Dit soort onzin heeft geen plaats deze films. Maar goed, gelukkig is dit ook het enige "woke" in de hele film, wat eigenlijk best wel verassend is.

Waarom is Spider-Man de populairste superheld? - Veronica Superguide

Martin Scorsese heeft wel eens gezegd dat superheldenfilms "not cinema" zijn. Iedereen die deze Spider-Verse films heeft gezien kan het alleen maar met hem oneens zijn. Natuurlijk zijn er slechte superheldenfilms, maar slechte films heb je overal en in elk genre. Deze Spider-Verse films zijn absolute voltreffers. De personages zijn interessant, de actiescenes zijn waanzinnig, het script zit ingenieus in elkaar en de animatie is grensverleggend.

Er is een goede balans tussen actie, humor en drama, en de stemacteurs zijn perfect gecast. Enige nadeel is dat het verhaal abrupt ophoudt. Gelukkig hoeven we maar tot maart 2024 te wachten op deel 3. Mocht Beyond deze trilogie perfect afsluiten, dan zou deze trilogie best wel eens in hetzelfde rijtje kunnen worden gezet als een aantal andere befaamde filmtrilogieën. Laat Scorsese het maar niet horen .

Off topic berichten verwijderd. En voor de onnodige 'woke' discussies ga je best naar wokemeter.nl Hier terug over de film graag.

Gwen [Hailee Steinfeld] is doelwit van een zoektocht die wordt geleid door haar eigen vader [Shea Whigham], omdat ze als Spider-Woman verantwoordelijk wordt gehouden voor de dood van Peter Parker. Miles Morales [Shameik Moore] probeert New York te redden uit de klauwen van superschurk Spot [Jason Schwartzman]. Veel meer van het verhaal van dit vervolg op Spider-Man: Into The Spider-Verse heb ik niet meegekregen omdat ik al snel murw was gebeukt door de buitengewoon schreeuwerige animatie en dito soundtrack. De barrage aan verschrikkelijke grappen en woordspelingen is minstens net zo irritant. Ik denk dat ik gedurende de helft van de speelduur met gesloten ogen in de bioscoopzaal heb gezeten. Niet dat ik iets heb gemist trouwens, want dit blijkt slechts bedoeld te zijn als aanloop naar deel 3. Ik durf nog niet met zekerheid te zeggen of dit lang de slechtste sequel aller tijden zal zijn. Gebakken lucht van het ergste soort en een ware uitputtingsslag voor ogen en oren. Maar ik heb hem overleefd! Nu deel 3 nog...

Alleen provement voor Amerikanen dus. Net zoals bij Tenet. I don't care Verbaas me sowieso tijdens het kijken van films dat ze het zonder ondertiteling doen. Helft van de tijd zijn acteurs niet te verstaan. Moet er niet aan denken zo'n Marlon Brando in the Godfather zonder ondertiteling te moeten kijken.

Maar ik heb eigenlijk op een hoop gebakken lucht na niet gelezen wat de film nou slechter maakt dan deel 1 volgens jou. Al jouw kritiekpunten zijn ook op deel 1 van toepassing. En waarom zou je dan deel 3 willen zien? Die zal herleiden brengen als deel 1 en 2. Heel vaag deze review.

Sterker nog, naar eigen zeggen heeft hij "gedurende de helft van de speelduur met gesloten ogen in de bioscoopzaal heb gezeten". Neigt dat niet naar een ongeldige stem?

Grapje...

Waarom moet er ook zo nodig een animatie van worden gemaakt.als we dat nou met alles gaan doen......zie het al voor me,een animatie van the exorcist.of nog erger een animatie van jaws.ik hou van de spiderman films,maar deze is puur geld verspilling.

De stijl is uiteraard dezelfde als die van het eerste deel, Spider-Man: Into the Spider-Verse, dus overweldigend voor de zintuigen (de bioscoop waarschuwt mensen die gevoelig zijn voor epilepsie) waarbij de typische stijl van de comic tot psychedelische kunst wordt verheven. Vroeg in de film wordt in een scene in een museum opgemerkt dat hedendaagse kunst een commentaar op kunst is en tegelijkertijd zelf kunst is: op dezelfde manier is de film zowel een commentaar op de Spider-Man- en andere comics als een Spider-Man-film en in die zin een superverhaal (metaverhaal) over superhelden die zich aldus boven het genre verheft. De film verwijst aldoor naar de superhelden-comics en hun clichés, waaronder de typische cynische humor met veel woordspelingen waarmee het laat zien zichzelf niet te serieus te nemen, maar ook naar het hedendaagse leven van onszelf zoals dat er tijdens het werk van een superheld de telefoon gaat en moet worden opgenomen of dat mensen naar India gaan om zichzelf te vinden. Het levert aldus ook satirisch commentaar op de huidige maatschappij waarmee de film ook serieus en intelligent is.

Het concept van het multiversum wordt gebruikt om de (postmoderne) boodschap van het simulacrum uit te dragen: het origineel verdwijnt in een eindeloze reeks kopieën of variaties en zo ook is er geen ‘ware ik’ maar zijn wij verschillende versies van onszelf tegelijk. En geen ervan is perfect: Spiderman zou zo populair zijn geworden omdat de jongen die de superkracht krijgt een gewone jongen is (niet een alien zoals Superman of een rijk, knap, volmaakt mens zoals bij Batman) die ook als Spiderman veelvuldig faalt, zodat we ons er zelf in kunnen herkennen, er veel te lachen valt en de les is dat we onze onvolmaaktheid moeten accepteren omdat juist de teleurstellingen ons maken wie we zijn. Daarbij benadrukt de film ook de typische problemen van de jongere: de eenzaamheid, je ware of andere ik niet kunnen tonen of delen, de angst er niet bij te horen omdat je anders bent, etc. Dat wordt in zekere zin verholpen doordat er eindeloos veel Spidermans in de eindeloos veel universums zijn, maar uiteindelijk blijkt de hoofdpersoon en z’n vriendin een ‘anomalie’ die er daarom toch weer niet bij horen maar wel elkaar vinden in hun anders zijn: waar in het eerste deel het multiversum moest worden gered van instorting, zijn er nu gaten in de universums – Spiderman vindt in de film zijn ‘nemesis’ in Spot die gaten kan maken in de universums – waardoor ‘anomaliën’ optreden doordat wezens in een verkeerd universum terecht komen. De film gaat zo ook over je thuis vinden of wellicht overal je thuis kunnen vinden. Waar de andere Spidermans het ‘web’ van de universums bijeen willen houden waardoor bepaalde kwade zaken moeten gebeuren (het goede heeft ook het kwade nodig: om een universum te redden moet je een geliefde opofferen), wil de hoofdperoon op in wezen christelijke wijze dit ‘algoritme’ (de calculus van de utiltaristische ethiek) breken om wereld en geliefde te redden omdat je immers moet geloven dat alles mogelijk is (met het risico dat het web uiteenrafelt).

Aldus is de film zowel serieus als vermakelijk, zowel intelligent als creatief en zowel realistisch als psychedelisch. Wel duurt de film erg lang terwijl het verhaal binnen die tijd niet eens helemaal wordt verteld: de film eindigt abrupt bij een cliffhanger waarbij de echte strijd nog moet worden gevoerd (in deel 3). Het is tekenend voor de creatieve overdaad en past misschien bij het idee van een comic als serie stripverhalen, maar als film vind ik het onbevredigend dat de film halverwege eindigt. Daarvoor haal ik er een halve ster af.

Psst, geheimpje, er zijn al tientallen jaren Spider-Man cartoons en animatiefilms. Niet zo gek, het was ooit een comic.

Maar kijk het gewoon niet, kunnen de miljoenen mensen die dit heel tof vinden er lekker van blijven genieten.

Yes en voor de animatie was er zelfs nog de strips.maar die vond ik dik ok.

Dus........... wat is het probleem?

de strip die geen animatie had moeten worden.vanuit het oogpunt van nostalgie,en vooral vanuit respect.de speelfilms zijn prima,en die voegen iets toe.soms kan het ook goed gaan ,zoals bij the flintstones.maar daar groeide je dan mee op.om nu nog spiderman cartoons te gaan maken... voor wat wie wat en hoe

Probleem in dit geval is dat animatie dichter bij comics ligt dan live action verfilmingen. Dus eigenlijk snijdt je argument geen hout. De Spider-Man cartoon was waar de populariteit op het tv scherm mee begon in de jaren 90. Pas daarna zijn er live action films gemaakt.

U of jij heb het aldoor over problemen.ik zie het probleem niet.je moet niet denken met je gehaaide gedraai de wedstrijd te winnen

?

Dan moet ik eerst de boel bekijken maar afgaande op de trailer pas ik. Een mens kan maar zoveel woke hebben.

Aldoor? Ik reageer voor het eerst op jou haha. Wedstrijd winnen? Ben je dronken of zo? Reageer maar gewoon niet meer haha. Het slaat nergens op wat je allemaal zegt.

Ik denk dat het wel mee valt met dat politiek activisme. Wel verwijst de film aldoor bewust naar kwesties die in de huidige maatschappij spelen (zoals ik schreef in mijn recensie: "Het levert aldus ook satirisch commentaar op de huidige maatschappij ") waaronder woke, maar dat is nog geen politiek activisme. Nu is de film ook zeker woke: nota bene de hoofdpersoon is zwart (of eigenlijk: half zwart en half latino)! En dat is zeker bewust: sterker, de film maakt hier grappen over waarmee het woke ook weer belachelijk maakt. Kortom, de film is woke maar op ironische wijze en ik zie geen politiek activisme.

Erg sterk vervolg op een van de grote verrassingen van 2018. Met de dikke soundtrack en fenomenale animatie een audiovisueel feestje, maar zoals IH88 aangeeft heeft Across The Spider verse ook een sterk script die het lot en de levens lijnen van deze Spideys over het multi-verse voelbaar maakt, zonder in een onsamenhangend verhaal te verzanden.

Tel daar de sterke voice casting bij op, en ik kan niet wachten tot deel 3.

4,2*

Ja, de soundtrack was ik vergeten te benoemen. Echt geweldig. Ook de manier waarop de wereld van Gwen Stacy verschilt van die van Miles is weergaloos gedaan. De scene op het laatst tussen Gwen Stacy en haar vader.... Om van te watertanden zo mooi. Net zoals de scene met New York ondersteboven.

Het eerste deel was best de moeite, dus met veel zin naar dit vervolg. En wat een belevenis. Het tempo ligt lekker hoog en je wordt meteen meegesleurd in een indrukwekkende rit. De film doet alles waar de MCU niet in slaagt en geeft die franchise meer dan ooit een uppercut. Op alle vlakken trouwens, want het is ook geen standaard good guy vs bad guy. Ook de soundtrack viel meteen op en zorgt ook voor de nodige sfeer.

De multiverse, in welke vorm ook, kwam al aan bod in de MCU maar werd al wat ingehaald door Everything everywhere all at once. En deze Spider-Verse doet er nog een schepje boven op. Daar staat Doctor Strange dan in een nogal flauw aftreksel. Benieuwd hoe The Flash het gaat doen, maar ik vrees er toch voor. De personages zijn best wel interessant met een mooi evenwicht tussen Gwen en Miles.

De film mag dan wel teren op de bekende Spider-Man die om de zoveel jaar terug komt in de filmwereld. Maar verder doet het wel wat origineler. De film vindt een mooie balans tussen diepgang en entertainment, tussen originele figuren en herkenbare nostalgie, met humor die werkt en zowel visueel als muzikaal anders dan wat je gewoonlijk ziet in de superheldenfilms.

Iets minder dan deel 1. Meer is niet altijd beter. Waar het origineel op een lekker tempo zit en niet te lang duurt, is deze film gewoon overdaad aan plotjes, personages en tekenstijlen. De speelduur van 2,5 uur is nergens voor nodig kijkend naar het verhaal, laat staan een derde deel. Een eclectisch geheel aan animatiestijlen die vaak totaal niet matchen. Toch 3,5* omdat er heel vaak echt oogstrelende scènes en plaatjes tussen zitten, en het toch wel lekker wegkijkt. Al moet ik daar zelfs een klein beetje cynisch zijn: op een gegeven moment kennen we de skyline van New York en Spidey die tussen de elevated subway rondslingert wel een beetje.

De film is gebanned in UAE, KSA wegens de trans-flag in de film.