Dog (2022)

Dog is precies het soort film dat ik nodig heb in deze coronatijden.

Na lekkere ranzige lol te hebben gehad met Jackass Forever vorige week, was het nu de beurt aan Channing Tatum met een onbezorgde road trip film. In Dog moet hij samen met de hond Lulu 2000km overbruggen om bij de uitvaart van het voormalige baasje van Lulu terecht te komen, tevens de oude strijdmakker van Tatum. Zowel Tatum als de hond hebben beide traumatische ervaringen opgelopen bij gevechten in Pakistan. Dit zorgt in de film voor een (op het oog) grote mismatch tussen de twee, maar langzamerhand komen ze dichter naar elkaar en leert Tatum van de mensen die op zijn kant komen hoe hij met een (getraumatiseerde) hond om moet gaan.

Dog biedt weinig verrassingen, verloopt van begin tot eind zoals je het verwacht en gooit het vooral op de band die Tatum en hond opbouwen. Dit is allemaal geen enkel probleem, want soms wil je dat een film je in een lekker snoezelige comfortzone terecht laat komen. Niks is mooier dan naar een film te kijken waarin een oprechte band tussen mens en dier wordt opgebouwd.

Laat de film hiermee een permanente indruk achter? Nee, maar het zal voor mij wel een film blijven die ik op een deprimerende zondagmiddag kan opzetten en lekker weg kan laten zwijmelen over de band tussen mens en dier.

3,5*

Ja, dit was echt wel een aangename film om te kijken, maar je moet je alleen niet ergeren aan een enorm voorspelbaar, uitgekauwd verhaal want je kan de film wel van A tot Z invullen. We volgen een getraumatiseerde oorlogsveteraan die een getraumatiseerde hond die in de zelfde oorlog diende af moet leveren bij de uitvaart van zijn overleden baasje, 2000 kilometer verderop. De hond is onhandelbaar sinds de terugkomst en zal daarom na de uitvaart worden ingeslapen.

Hoofdrolspeler Channing Tatum (die een prima rol vertolkt) speelt Briggs kan geheel niet met de hond overweg, maar leert onderweg steeds meer over de hond en hoe hij ermee om moet gaan. Nu ik dit typ denk ik wel, pfff wat een clichématige zooi. Maar de uitwerking is gewoon fris en vermakelijk. De film kent naast prachtige beelden van de Amerikaanse westkust ook diverse leuke road trip momenten. Neem het stel waar Briggs gevangen word genomen, maar die eigenlijk vriendelijke mensen zijn of de andere veteraan die hem leert waarom Lulu de hond zo reageert. Het kijkt gewoon goed weg. Sowieso vind ik films waarin een mens met een dier een band krijgt altijd mooi, omdat dieren zo puur zijn. Een hond is nooit kwaadaardig, tenzij 'ie zo opgevoed is.

Ik werd wel vrolijk van de film in een week waarin Europa hevig van slag is door een uitgebroken oorlog. Gelukkig is er dan dit soort luchtig vermaak als afleiding.

3,5*

Dog

Het verbaasd me dat deze film geclassificeerd staat als ''komedie'' en geen drama/komedie. Ik vond het namelijk meer een drama met hier en daar een vleugje komedie. En zo ging ik er ook in, denkende dat ik een pure komedie zou zijn.

Het verhaal was leuk en vooral mooi. 2 oorlogsverteranen die dealen met de ''aftermath''. De steeds beter wordende band tussen de hond Lulu en Briggs werd mooi in beeld gebracht en zoals eerder gezegd er zaten grappige momenten tussen. Hier dan daar vond ik het een klein beetje saai. Elk stukje film had wel een doel, maar soms pakte het me niet altijd en ebt mijn aandacht langzaam weg.

Gelukkig laat de film je met een glimlach achter.

(slechts) 3 sterren.

Mooie film ,zeker het kijken waard .Maar wel heel cliché , stoere Amerikaanse uitspraken .Beetje heldhaftige

taal .

Het verhaal geloof ik wel , leuke film om te kijken en het ontroerd op sommige momenten wel. Maar

het ligt er zo dik bovenop, dat je het als een dikke roze glacé koek toch door je strot laat glijden.

Onze zondag was zeker niet verpest .

De dood van Channing Tatums eigen hond was de inspiratiebron voor dit voorspelbare, maar onderhoudende psychologische drama waarin voormalige Airborne Ranger Jackson Briggs [Channing Tatum] zijn baantje bij een eetcafé het liefst vandaag nog op zou willen geven voor een militaire missie. Aangezien hij in dienst hersenletsel heeft opgelopen kan hij zich alleen aanmelden met een aanbeveling van één van zijn meerderen. Captain Jones [Luke Forbes] heeft grote twijfels maar biedt Jackson een kans. De ouders van de recent overleden Airborne Ranger Ray Rodriguez hebben gevraagd of de hond Lulu, de K9 die jarenlang zijn metgezel en beschermeling was, eregast kan zijn op de begrafenis van hun zoon. Daarvoor moet Jackson een lange reis afleggen naar Arizona. Tatum beschikt over voldoende charisma en acteertalent om de aandacht vast te houden maar Carolin, die tevens het scenario schreef, kan niet goed uit de voeten met de zware onderliggende thema’s waardoor het vrij luchtig en oppervlakkig blijft. Ethan Suplee voorziet één en ander van meer diepgang als een veteraan die ervaring heeft met getraumatiseerde honden en er is een ontroerend einde.

Dog beviel me beter dan verwacht. Het is een sympathieke feelgood roadmovie die niet zo over the top sentimenteel wordt als veel van zijn genregenoten. Tatum doet het leuk en komt vrij spontaan over, en de redelijk absurde situaties die zich voordoen zorgen voor de nodige humor terwijl ze tonen dat "Dog" zichzelf niet te hoog inschat. Een korreltje zout dient hier en daar te worden toegevoegd, maar dat doet weinig af aan het vermaak.

Goeie film waarin een ex-militair de hond van een overleden collega moet begeleiden. Zoals het een goeie roadmovie betaamt, gebeurd er genoeg onderweg. Een aantal vermakelijke momenten, maar de nadruk ligt hier toch net wat meer op drama. De interactie tussen Channing Tatum en de hond komt geloofwaardig over.

Deze roadmovie eens geprobeerd en was wel aangenaam verrast. Het einde was niet super verrassend, maar voor de rest was het wel dik in orde.

De cast deed het ook goed en kwam overtuigd over. De langere speelduur stoorde ook niet. Vond het wel een aanrader.

Tegenvallend.

Niemand acteert met overtuiging, ook de drie honden die Lulu spelen niet. Voor het grootste deel van de film staan de honden aan of uit: of ze bijten, blaffen en tieren of ze liggen voor pampus zielig uit hun ogen te kijken. Ik krijg bijna het vermoeden dat de Mechelse Herder misschien niet het juiste hondenras is om ze te leren in een film te acteren. Maar de tegenspeler van de hond doet het niet veel beter en komt niet geloofwaardig over. Het komedie element kan ook niet overtuigen en ontstijgt nergens het niveau van 'flauwe humor'. Wat overblijft is een wat zwak verhaal dat een road movie moet voorstellen. Ik houd van hondenfilms, ik houd van films die zich afspelen in deze streken van Noord Amerika en ik houd van road movies. Maar deze film kon me dus niet bekoren.

Ik denk dat deze film alleen aan te raden is aan absolute fervente hondenliefhebbers (en bij voorkeur van Mechelse Herders) en dat je je moet instellen op een B film met weinig nuance. Voor de rest van ons eigenlijk niet meer dan 2 sterren. Naar het einde wordt de film beter iets beter en het einde was (hoewel voorspelbaar en sentimenteel) wel okay. Vooruit, 2,5 ster.