8-Bit Christmas (2021)

Erg vermakelijke film en de eerste topper in deze (voor mij althans) kerstperiode.
Deze film ervaarde ik als Stranger Things meets The Goldbergs during christmas. Ik was zelfs verbaasd hoeveel specifieke jaren tachtig gebeurtenissen al bij The Goldbergs voorbij zijn gekomen (illegale Cabbage Patch Kid verkoop, Roller Rink, shopping mall als familie-uitje). Ondanks deze herhaling werkt het en kon ik me helemaal verplaatsen in Jake. Vooral omdat een Nintendo in dezelfde leeftijd op mijn (weliswaar Sinterklaas-) lijstje stond. Het sfeertje is lekker en de acteurs zijn erg goed, met name Winslow Fegley als Jake Doyle. De jaren tachtig hadden wat mij betreft wat meer aanwezig mogen zijn in subtiele verwijzingen en sfeer, maar desondanks vond ik dit een heerlijk filmpje die waarschijnlijk volgend jaar weer op het lijstje staat.

Zoete kerstfilm om de komende tijd mee af te trappen. Viel mij reuze mee!

Niet al te grappig en niet echt boeiend ook. De laatste 15 minuten maken nog iets goed, maar al met al een saaie bedoening.

Fijne warme, grappige en nostalgische kerstfilm met een vader die terugblikt bij zijn dochter op zijn jeugd eind jaren 80, toen hij een NES (Nintendo Entertainment System) wilde hebben en hier grote moeite voor moest doen. De hoofdrolspeler hier is Neill Patrick Harris, een acteur die ik altijd graag zie al zal geen enkele rol van hem meer zo memorabel worden als die van Barney Stinson in How I Met Your Mother. Maar hij is altijd grappig, gevat en energiek. Zijn jongere versie van hem doet het ook best leuk in de film. Het is een trend van de laatste jaren dat films of series die zich afspelen in de 80's enorm populair zijn en 8-Bit Christmas lift leuk mee.

Een hoop verwijzingen naar die periode, allemaal best herkenbaar als je het zelf ook mee hebt gemaakt. Een spelcomputer was toen ook nog vrij nieuw en de heilige graal voor elk kind. Ik heb me er prima mee vermaakt. Niet erg origineel of verrassend, wel leuk gemaakt met het hart op de juiste plaats. En met een prima boodschap ook op het eind, dat hij zijn NES wel heeft gekregen, maar met zelf verdiend geld na een hele zomer werken Vreemd dat deze film onder 3,00 sterren scoort, want er weinig of niks mis mee.

3,5*

Toch meer een uitloper van een trend die 10 jaar geleden begon. De jaren '90 zijn tegenwoordig in opkomst.

Ja, het is een jaartje of 10 al inderdaad. Begon ook al met films als Hot Tub Time Machine en uiteraard vooral met Stranger Things.

Welke 90's hype is er nu dan? Kan me eerlijk gezegd niet veel films of series van nu uit het hoofd bedenken.

Vermakelijk.

De finale is wat de film eigenlijk weet te redden van een onvoldoende, want die maakt de kritiek goed waar ik de rest van de film zo mee zat. Voor een film die zich afspeelt tijdens de kerst en het notabene in de titel heeft staan voelt het eerder aan als een jeugdavontuur in een sneeuwrijke omgeving. Een echte kerstsfeer straalt er nauwelijks vanaf.

8-Bit Christmas is een soort herhaling van de jaren' 80 maar dan moderner en vlotter. Uiteraard hoef je van een dergelijke film als deze niet te verwachten dat het heel stilistisch gaat worden. Dowse regisseert redelijk op afstand en laat het verhaal zelf eerder het woord doen dan de invulling. Binnen het verhaal zijn er weinig echte verrassingen, maar wel een vlot verloop met een meer dan goede cast.

Degelijk acteerwerk van zowel de kinderen als de volwassenen. Leuk om ook David Cross weer te zien. Als acteur in flauwe producties verschenen waardoor hij waarschijnlijk geen hoofdrollen meer gaat bemachtigen, maar zodra hij er is zijn al z'n scenes eigenlijk leuk. Ook van de overige leden goed acteerwerk. Geen baanbrekende prestaties, maar wel enthousiast uitgesproken dialogen.

Ik vond het echter wel jammer dat voor een film die zich tijdens de jaren' 80 afspeelt nauwelijks een echt sfeertje hangt. Als ze het niet letterlijk hadden genoemd had ik niet snel gedacht dat dit 30 jaar terug was. Had waarschijnlijk zelfs het feit dat de eerste Nintendo pas uitkwam tijdens de periode van de film over het hoofd gezien. Ook aan de montage en het camerawerk had wat geschroefd kunnen worden. Mocht iets sneller zijn, iets gelikter.

Verder voelt de finale wat misplaatst aan in vergelijking met de rest van de film omdat het sentiment daar een stuk hoger ligt, maar ik voelde wel een echt kerstgevoel. Toch maakte het me ook wat verdrietig, want de film laat een periode zien waarin er werd verlangd naar een nieuw stukje technologie. In de toekomst, als alles al zo futuristisch is, zal dat verlangen er waarschijnlijk niet meer zijn. Had zelf graag nog een kerst meegemaakt tijdens de 80s, want nu zullen we deze niet snel meer krijgen zoals hier (echt magisch) denk ik zo. Verder een vermakelijk kinderavontuurtje dat doet wat het moet doen. Niet briljant, maar wel geschikt als familietussendoortje.

Films die opzichtig op je nostalgiegevoelens spelen zijn vaak niet al te sterk of authentiek. Toen ik die Nintendo in perfecte staat in de kast van Jake zijn ouderlijke huis zag staan dacht ik dat dit ook weer zo'n film zou zijn die niet overtuigt in de 80's details en vooral aan makkelijke namedropping zou doen, maar het tegendeel blijkt al snel waar. De scriptschrijver komt uit hetzelfde plaatsje als Jake en is ongeveer even oud, dus zijn eigen jeugd moet wel een inspiratie voor deze film hebben gevormd. Dat zie je er ook echt aan af.

Het verhaal wordt enigszins in de stijl van A Christmas Story gepresenteerd, met een aanvankelijk wat lusteloos overkomende Neil Patrick Harris. Maar de film wordt echt beter en beter, en vooral erg leuk is hoe alles echt door de ogen van een kind wordt bekeken. Hoewel ik wat jonger ben dan Jake in deze film vond ik een hoop toch nog best herkenbaar, was het niet uit mijn eigen jeugd dan wel uit vergelijkbare films uit de jaren tachtig. Vond de film echt een heel fijn knus en avontuurlijk sfeertje hebben, met kindacteurs die nooit echt weten te ergeren. Ze vormen een best leuk stel samen.

Het gegeven dat je alles vanuit de ogen van een kind bekijkt levert soms ook mooie humor op. Ik moest wel echt lachen toen die Nintendo nog even overdreven explodeerde nadat deze overreden werd. Vond de rol van Zahn als vader aanvankelijk wat flauw, maar langzaamaan begon ik hem steeds meer te waarderen, zeker tijdens het onverwacht sterke ontroerende einde, voor mij misschien wel het hoogtepunt van de film. David Cross heeft ook een mooie en best warme bijrol.

Voor nu hou ik het op 3.0* ruim, met een goede kans op hoger in de toekomst. Ik zie mezelf deze zowaar nog eens opzetten in de toekomst. De originaliteitsprijs zal deze film niet winnen, en de lat ligt ook wel laag, maar ik vond dit echt een van de leukere live action-kerstfilms die ik in tijden heb gezien, als mijn geheugen me niet in de steek laat.

8-Bit Christmas is zo'n fijn avontuur voor kinderen die wanhopig op jacht zijn naar een Nintendo voor kerst.Dit is zo'n typische film die ik als kind fantastisch zou hebben gevonden en dat ik er later veel sentiment aan over heb gehouden. Het acontuur wordt lekker overdreven in beeld gebracht en vooral erg goed vanuit het perspectief van Jake. Er zit een soort van Wonder years achtige voice-over in de film die het net even wat leuker maakt. Ik vind het alleen jammer dat het extreem zoete einde ietwat uit de lucht komt vallen, ik heb nou niet het idee dat Jake een dusdanige ontwikkeling heeft doorgemaakt dat hij de ware boodschap van kerst weet te waarderen. Maar stiekem doet het ook wel weer wat met je. Een film die met de kerst zeker opgezet kan worden als je kinderen hebt. Die hebben wel behoefte aan dit soort luchtige kerstfilms, aangezien je tegenwoordig verzuipt in de zoetsappige meuk.

3,0*

Ik zie er juist een heel ander publiek in. Kinderen van nu weten geen eens wat een NES is of wat 8-bit betekent. Of überhaupt moeite moeten doen om iets te krijgen, want tegenwoordig reiken ouders ze alles aan. Deze film is toch echt voor de mensen van eind 20 en ouder die het nostalgische gevoel van toen wel herkennen. De film is wel geschikt voor alle leeftijden, maar de inhoud zal niet iedereen aanspreken.

Daar valt zeker wat voor te zeggen. Maar die dochter vertolkt de rol prima voor hoe je ook met je eigen kids hiermee om zou gaan. Voor haar een vreemd voorwerp, maar papa kan er mooie verhalen over vertellen. Zo creëer je een band tussen vader en dochter. Wat dat betreft is het voor zowel ons, maar ook kids die naar iets verlangen zeker wel een film met een goede boodschap.

De film is een duidelijke en moderne hervertelling van A Christmas Story. Dit met een pestkop en de wens om op alle mogelijke manieren een stuk specifiek speelgoed voor Kerstmis te krijgen. In het begin van de film zegt de volwassen Jake tegen zijn dochter dat hij haar het verhaal zal vertellen over hoe hij aan zijn Nintendo is gekomen. Dit is waarschijnlijk een verwijzing naar zijn serie How I Met Your Mother. De jonge Jake draagt een Chicago Bears-wintermuts. De Chicago Bears wonnen de Super Bowl in 1986. Dit ruim twee jaar voordat deze film zich afspeelde. “Original Appalachian Artworks” wordt richting het einde van de film gecrediteerd. Original Appalachian Artworks Inc. is gevestigd in Cleveland, GA, en heeft in totaal 53 medewerkers. Dit is het bedrijf dat de Cabbage Patch-poppen heeft geproduceerd, en op de markt heeft gebracht wat in de film te zien zijn. Hasbro nam de rechten over om Cabbage Patch-poppen in 1988 te produceren, nadat Coleco het faillissement van Chapter 11 had aangevraagd. Ze bleven de poppen met verschillende gimmicks maken, waaronder de poppen die kazoo’s speelden. In 2001 verwierf een voormalige Coleco-marketingexpert de licentierechten van “Original Appalachian Artworks”, en verkocht ze aan de retailer Toys “R” Us. In 1984 verwierf Mattel de licentierechten op de poppen van “Original Appalachian Artworks.” Hun eerste Cabbage Patch-poppen kwamen in 1985 in de winkels. Enkele van de meer populaire poppen die uitkwamen onder de naam Cabbage Patch Kids, waren de “Birthday Kids”, “Splash ‘n’ Tan Kids” en “Pretty Crimp and Curl.” Alvorens Neil Patrick Harris begon met filmen, moest hij eerst 14 dagen in quarantaine. Elke dag plaatste hij een grappige video waarin hij te kennen gaf hoe hij de dagen doorkwam. De tweeling in de film wordt vertolkt door Brielle Rankins en Braelyn Rankins. In het echte leven zijn ze echter geen tweeling, maar broers en zussen die feitelijk een jaar van elkaar zijn gescheiden. De moeder van Jake Doyle wordt vertolkt door Juni Diane Raphael. In de Showtime-serie Black Monday gaat het personage van Raphael’s echte echtgenoot Paul Scheer tot het uiterste om zijn kinderen een Nintendo te bezorgen. Het huis van de rijke Timmy Keane bevindt zich aan Wells Hill Ave in Toronto, Canada. Het script van Kevin Jakubowski verscheen op de Black List van 2019. De eerste Nintendo-thuisconsole die in de Verenigde Staten werd uitgebracht, stond simpelweg beter bekend als de “Nintendo.” Tegenwoordig verwijzen retro-gamers naar deze console als de NES voor Nintendo Entertainment System. In Japan stond het bekend als de Famicom for Family Computer. Op de doos voor het Nintendo Entertainment System in de film staat het woord “video game set” gedrukt. Vanwege de videogamecrash in 1983 heeft Nintendo de woorden “video game” niet op de console vermeld. In plaats daarvan had het systeem de woorden “action set” erop gedrukt. Deze werd op de markt gebracht, en was vergelijkbaar met een VHS-videorecorder. Het NES-vechtspel dat door Tammy Hodges en Timmy Keane wordt gespeelt bestaat niet, en werd speciaal voor de film verzonnen. De game is een mash-up van “Street Fighter 2” en “Mortal Kombat.” Deze games bestonden nog niet in het jaar waarin de film zich afspeelt. Ondanks dat de NES de rode draad van deze film is, verschijnt er geen enkele game die door Nintendo is ontwikkeld. Zelfs niet de games die Nintendo op de kaart hebben gezet zoals “Donkey Kong” en “Super Mario Bros.”

De film spreekt boekdelen over de generatie van de jaren '80. Aangezien ik persoonlijk tot deze categorie behoor, heb ik mij persoonlijk erg vermaakt met deze Kerstfilm. Het is leuk, grappig, onderhoudend, bevat een creatief verhaal en geeft kinderen een belangrijke les mee. Wat mij betreft zeker voor herhaling vatbaar.

3,0 *

Leuk. Ik kreeg ook nooit een (Super) Nintendo . Later ook nooit een Playstation 2. Waren zware tijden.

Wees er blij mee.ik heb het ook zo gehad,resultaat is wel sneller tevreden zijn,nu wil ik zelfs de mobiel telefoon niet,vind een pc genoeg.als een mobiel alleen maar het resultaat heeft dat mensen niet meer met elkaar praten,en naar elkaar omkijken,dan vind ik het hele apparaat een verwerpelijk rot ding.