Wanneer de gepensioneerde hartchirurg Ben Givens te horen krijgt dat hij terminale kanker heeft, neemt hij zijn geliefde hond mee terug naar zijn ouderlijk huis in Oost-Washington. Hij is vastbesloten om zijn leven te beëindigen op zijn eigen voorwaarden. Ben's reis neemt echter een onverwachte wending en wordt al snel een avontuur waartegen hij zichzelf met kenmerkend stoïcisme, humor en vastberadenheid bevecht.
Goeie film over een bejaarde man die kanker heeft en met zijn hond gaat wandelen in de bergen. Een mooie, ingetogen film met ook een fijne rol van Tom Skerritt wiens personage je hier langzaam leert kennen. De film heeft een rustig tempo en bevat een aantal prachtige plaatjes van het landschap. Zeker niet te licht van toon, maar ook niet sentimenteel.
Sowieso zijn de plaatjes van het landschap waarin Skerritt terecht komt oogverblindend mooi, en prima toepasselijk met het herfstige weer buiten de deur. Hijzelf zet ook weer eens een mooi complex karakter neer, zo iemand die niet veel zegt maar af en toe wel verrassend uit de hoek komt, en zo steeds meer en dieper ingekleurd wordt. Mooi werk, en een prima gevonden einde.
Skerritt is ondertussen alweer 89, en er is wel wat tijd verstreken sinds zijn ouwe-rot karakter in de eerste Top Gun. Maar hij is zijn vak nog niet verleerd, dat laat hij hier wel even zien. Leuke hond ook - ik moet maar even niet zo veel films met zulke honden er in zien, straks heb ik er zelf ineens een.
Rustig en ingetogen drama. Het verhaal is niet heel bijzonder maar wordt wel redelijk uitgewerkt door Chiro, die het niet te dramatisch maakt, maar wel de kijker mee laat voelen met de worstelende gevoelens van de hoofdpersoon, die sterk wordt neergezet door Skerritt. Er gebeurt niet zo heel veel, maar toch blijft de film boeien tot het einde. Helaas is het typisch Amerikaans einde voorspelbaar. Visueel erg fraai met prachtige beelden. 3.0/3.5