Haut et Fort (2021)

Vanaf 11 augustus 2022 in de bioscoop (Cinéart)

Allicht vanwege de generatiekloof heb ik helemaal niets met hiphop. Maar hiphop in Marokko, dat maakte mij nieuwsgierig. Ik moet zeggen dat ik behoorlijk verrast ben door deze film. Het is een aansprekend verhaal over jongeren (die zichzelf spelen), die in een traditierijke, conservatieve omgeving geleerd worden om via rapmuziek lucht te geven aan hun gevoelens en frustraties. Het levert boeiende teksten op. Het is overigens niet de eerste keer dat de Marokkaanse regisseur Nabil Ayouh mij aangenaam weet te verrassen.

Voormalig rapper Anas [Anas Basbousi] werkt nu op ‘The Positive School’, een cultureel centrum in Casablanca waar beginnende tieners worden uitgedaagd om hun liefde voor hiphop om te zetten in een middel om hun eigen ideeën, ervaringen en gevoelens uit te drukken. Hiphop staat echter haaks op de conservatie normen en waarden van de omgeving waarin deze jongeren opgroeien en dat zorgt voor de nodige voorspelbare spanningen en conflicten. De groepsdiscussies en persoonlijke gesprekken voelen authentiek aan, mede doordat Ayouch er uitstekend is geslaagd van de jonge acteurs een hechte groep te maken, maar aangezien ik geen Arabisch versta kan ik de creativiteit, de effectiviteit en de kwaliteit van de vele raps onmogelijk op waarde schatten. Dit lijkt mij bij uitstek een film die beter beoordeeld (en wellicht beter gewaardeerd) kan worden door mensen die de Arabische taal wél machtig zijn.

Ik zou graag een reactie willen lezen van iemand die het Arabisch machtig is.