Together (2021)

Intense film waarmee je de covid crisis weer herbeleeft. Bijzonder gefilmd, met acteurs die soms in de camera praten en soms weer niet. Verhaal en de issues rondom de relatie tussen de twee hoofdrolspelers pakken soms wel, maar soms ook niet. Veel gepraat, veel steady shots.

Ik heb het wel gehad met al dat covid gedoe.

Je zou verwachten dat er wat tijd moet verstrijken voor je met enig inzicht kunt schrijven over de gevolgen die de COVID-crisis heeft en heeft gehad op de maatschappij als geheel, op mensen individueel en op familierelaties. Scenarist Dennis Kelly presteert het echter om midden in de crisis met een scenario te komen dat een opeenstapeling is van rake observaties en ook nog een perfecte mix van tragiek en komedie is. James McAvoy en Sharon Horgan schitteren in deze ontleding van het gezinsleven tijdens de lockdown in Londen. Soms overheerst optimisme en humor, op andere momenten overheerst de wanhoop, maar de emoties zijn altijd herkenbaar en uitstekend verwoord en gespeeld. De acteurs spreken de kijker rechtstreeks toe en de film speelt zich volledig af in de woning van de twee hoofdpersonen waardoor het wat toneelmatig aanvoelt, maar gezien de kwaliteit van het scenario en het spel mag dat geen bezwaar zijn.

Alsof dat covid gedoe nog niet erg genoeg is met dat gezaag iedere dag en de dictatuur en dergelijke meer en dan dit bekijken bweuk, vroeger stop gezet, azo zagen zeg dat die heel den tijd doen, no thx..

Zou er ook een film komen over de vaccinatie crisis?

Ze praten in de camera, het gaat over covid en hij praat met z'n mond vol. Niks voor mij

Twee mensen die 90 minuten lang tegen de camera en elkaar lopen te 'ranten', het is werkelijk waar niet om aan te gluren. Maar goed, misschien wat dat de bedoeling ook, maar dat maakt de film nog niet minder vervelend. Categorie Drama klopt 100%.

Aardige film over een koppel die elkaar niet kunnen uitstaan en in lockdown moeten vanwege de covid pandemie. Bijna een toneelstuk (één locatie en slechts 3 acteurs). En qua acteerwerk ook vrij theatraal. Een aantal lange takes en James McAvoy en Sharon Horgan zijn goed op elkaar ingespeeld. Het wordt wel een beetje eentonig.

Er zijn al aardig wat films over de pandemie ondertussen, maar dit is tot zover wel met afstand de beste. Sowieso is het narratief pijnlijk raak getroffen - relatiegedoe, overlijdende familieleden, de twijfel over hoe het nu alles voorbij is dan verder moet. Niet makkelijk om te kijken, terwijl ik kijk komt er een heleboel bij me boven, en word ik ook weer eens herinnerd aan de woede en ergernis over de houding van sommige voormalige vrienden en kennissen - de anti-deugmensen, zeg maar. Wellicht beter te omschrijven als de mensen die niet deugen, waar een schroefje van weg is, die het padje voorgoed kwijt zijn.

De keuze om zowat de volledige dialoog recht in de 4e wand te spugen werkt wonderwel goed - alsof je op bezoek bent bij een bevriend stel dat je al een hele tijd niet gezien hebt. Perfect passend bij dit onderwerp, en ongekend knap gedaan. McAvoy en Horgan doen dat vervolgens ook nog eens best goed, en overtuigen als een stel wat inderdaad wat te lang op elkaars lip woont. Eentonig vond ik het nergens, en de speelduur vloog voorbij. Wel moet ik zeggen dat het einde me niet erg goed lag, al is het wellicht onvermijdelijk om zo’n einde te kiezen.