Andra Sidan (2020)

Ik heb teveel van dit soort films gezien om door deze film dan ook maar enigszins verrast te worden. Veel te trage opbouw, standaard plot en dan is het ineens afgelopen omdat mevrouw zegt dat het ettertje van haar is. Tja, met het resultaat dat je nog niets weet over de achtergrond. Vandaar dat ik na het zien van deze misser alweer met weemoed terugdenk aan Poltergeist (1982).

Ach dit was niet eens zo slechte Zweedse horrorfilm, het zag er nog best netjes uit als het gaat om het neerzetten van een griezelige sfeer maar het is gewoon dezelfde film die je al 30 keer eerder hebt gezien. Het is gewoon dat je constant weet dat je het allemaal eerder hebt gezien in populaire horrorfilms uit de VS en Japan. Dat begint al met de titelkaart met; “Geïnspireerd door echte gebeurtenissen” Tja en dan krijg je een familie (met uiteraard een onverwerkt trauma) die verhuist naar een nieuw huis met een enge kast of zolder (de makers konden niet kiezen en nemen ze gewoon allebei!) De bal die wordt gegooid door iets, het zoontje wat bevriend raakt met een onzichtbaar vriendje en de tekening. (ze maken altijd een tekening!) Hierna zoekt de vrouw de geschiedenis van het huis online op en praat met de vorige eigenaar Niet heel veel later ontstaat het afsluitende gevecht met de bovennatuurlijke entiteit. Tja... de film is competent en bevredigend uitgevoerd maar eveneens een beproefd recept wat je al zo vaak heb gezien dat het geen ene verrassing meer biedt.

Best goeie en sfeervolle Zweedse horrorfilm, geen seconde mee verveeld eigenlijk. De standaard voor dit soort films. 7/10.