Not a Game (2020)

Een vrij doelloze en weinig intrigerende documentaire over games en gamers. Of eigenlijk voornamelijk over enkelingen die het in de e-sport hebben bereikt. Er wordt nog wat aandacht besteed aan de minder valide gamers die steeds meer mogelijkheden krijgen. Er wordt eventjes wat geroepen over verslaving, racisme en sexisme en er wordt nog iets gezegd over dat games en de cultuur erachter invloed heeft op de popcultuur. Maar wat voor impact games en de hele industrie die eruit gegroeid is krijgt geen aandacht. Wat het doel van deze documentaire is ontgaat me dan ook volledig.

Ik betwijfel of dit niet-gamers daadwerkelijk wat inzicht gaat geven. Voor gamers zelf is dit voornamelijk een nietszeggende documentaire.

Lijkt me toch duidelijk? Een introductie voor de papas en mamas die absoluut geen idee hebben wat zoon/dochterlief de hele dag achter de computer zit uit te vreten. Vandaar aardig wat jankverhalen en veel aandacht voor de postieve aspecten van gaming/esports. Met hier en daar een kleine waarschuwing in de marge.

Onderhond Aah, dus elke jongeren die zit te gamen begeeft zich in e-sport gebied en kan potentieel miljarden verdienen, de wereld over verhuizen en een wereldster worden. Wat natuurlijk heel belangrijk is en waar alles voor moet wijken. Gezien de grote aandacht die ze daaraan besteden. Ik haal het er niet uit als doel tenminste.

Weet ook zeker dat als ik mijn ouders dit zou laten zien, ze er niet meer begrip van krijgen. Sowieso is het ook een bijzonder bekrompen beeld wat ze geven vind ik. Er is niets te vinden over de complexe relatie die we met games hebben.

Eh, als je mensen wil introduceren in een wereld moet het ook niet te complex zijn. En als het voornamelijk gericht is op mensen die een negatief beeld over een bepaald onderwerp hebben dan belicht je inderdaad de positieve aspecten.

Niet iedereen die z'n zoon naar voetbal stuurt zal met een profvoetballer eindigen, het gaat vooral over het beeld wat ouders hebben over gaming, met de nadruk op het feit dat het tegenwoordig veel meer is dan enkel het spelen van spelletjes.

Al denk ik dat deze docu daar eigenlijk al wat laat mee is, de meeste (relatief jonge) ouders zijn toch van mijn generatie en gaming was toen toch al redelijk courant. En zoals deze docu zelf al op een bepaald moment aanhaalt is het ook een probleem dat zichzelf wel zal oplossen, aangezien er steeds minder mensen zijn die niet met videogames opgegroeid zijn.

Of deze docu en de vorm dan ideaal is, daar mag je vraagtekens bij zetten, maar het lijkt mij toch overduidelijk wat het doel van deze film was.

Toch wordt er in de beschrijving het volgende gezegd: "In deze documentaire wordt een serieus beeld geschetst van onze beladen, complexe relatie met videogames." Dat laatste is hier niet te vinden hoor. En of het een serieus beeld schets betwijfel ik eigenlijk ook.

Als het een introductie is, dan is er ook veel mis mee. Doch, zoals ik al zei haal ik dat er niet uit. Anders had ik ook wel geschreven dat deze docu zijn doel niet behaald.