Herr Bachmann und Seine Klasse (2021)

Klas 6B van de Georg-Büchner-Schule in het stadje Stadtallendorf in het de Duitse deelstaat Hessen staat centraal in deze buitengewone fly-on-the-wall documentaire. De 12 en 13-jarige kinderen krijgen les van 3 docenten, maar het leeuwendeel van deze 3½ uur film richt zich op de 64-jarige Dieter Bachmann, een voormalige socioloog die na 15 jaar de overstap maakte naar het basisonderwijs en na een aantal jaren aanmodderen besloot om het over een andere boeg te gooien. In een gesprek met een collega verwondert hij zich over het feit dat hij nooit is ontslagen, want zowel in woord als daad maakt hij duidelijk dat vakken als wiskunde en taal ondergeschikt zijn aan het welbevinden van de leerlingen. Hij voert uitgebreide persoonlijke gesprekken met “zijn kinderen”, maakt elk onderwerp bespreekbaar en dwingt leerlingen om na te denken en te praten over hun ideeën, hun gedragingen, hun emoties en gebruikt klasgenoten als een spiegelbeeld. Als voormalig docent zou ik maar wat graag zien dat dit de standaard wordt in het onderwijs. Een inspirerend, fascinerend, ontroerend, grappig, hartverwarmend, maar vooral hoopvol stemmend meesterwerk.

Ik vond het aanvankelijk niet zo bijzonder; de excentrieke leraar die goed valt bij leerlingen, de diverse groep kinderen zelf met hun “rugzakjes”, we hebben het inmiddels wel vaker gezien. Maar juist de extreem lange speelduur en het trage ritme laten je veel meer meegaan in deze groep leraren en leerlingen. Uiteindelijk is het resultaat toch heel behoorlijk.