Fear of Rain (2021)

Deze vond ik best goed. Ik moest er wel met volle aandacht bij blijven aangezien het op een gegeven moment vrij complex werd. Naast drama/thriller zat er ook wel een enkel horror (lees griezel) momentje in. De sfeer was goed en ik vond de cast ook prima. Vooral voor de buurvrouw hebben ze een goede keuze gemaakt. Boeiend en af en toe best spannend, met enkele verrassende wendingen. Aanradertje.

Langdradig en beetje voorspelbaar. Maar verder leuke film om een keer naar te kijken.

Fear of Rain is een lekker wegkijkertje binnen het genre. Prima sfeertje en acteerwerk. Geen hoogvlieger maar het verhaal heeft genoeg te bieden om je prima te vermaken.

Best vermakelijk. De cast doet het niet onaardig en het verhaal zet je aan het denken. Ook nog een leuke twist die ik niet zag aankomen. Ik had er niet veel van verwacht maar het is me reuze meegevallen. Een kleine voldoende.

Gekeken omdat hier best goede reacties staan... maar dit is toch geen goede film? Bij de the sixth sense was ik verrast op het eind. Hier was ik blij dat hij afgelopen was.

Zeer slechte film. Het verhaal is rommelig en niet logisch. Uiteindelijk gaan realiteit en hallucinaties door elkaar lopen en dat komt niet ten goede voor de film. Het maakt het er niet spannender of beter op. Juist meer irritaties. Ik vond de film niet te pruimen. Weg ermee!!!!!

Mwah, viel wel mee. 13 in dozijn filmpje waarin het hoofdpersonage echt mentaal ziek is waardoor de regisseur nog meer kan switchen van realiteit naar hallucinaties en omgekeerd om de kijker helemaal te verwarren. Nu dat laatste werkt net niet. Bij de eerste 10 minuten heb je meteen al door dat de mama van Rain gespeeld door Katherine Heigl eigenlijk een geest is die zij alleen maar kan zien.
Haar vriendje Caleb (Israel Broussard) mag je nog even in het ongewisse blijven, maar dat heb je ook al gauw door. Dus voorspelbaarheid troef in deze thriller. Toch weet de film enigszins je aandacht te houden door het weliswaar voorspelbare verhaal en vooral door de cast die er nog iets van probeert te maken. Zo speelt Madison Iseman als Rain haar rol wel overtuigend en is de rest van de cast zeker niet storend. Die buurvrouw Dani McConnell (Eugenie Bondurant) kwam wel akelig over en zou ik zeker casten in een horrorfilm.

Aardige thriller. Het verhaal is best aardig en laat de kijker vaak mee twijfelen aan de geloofwaardigheid van de hoofdrolspeelster wat leidt tot een paar leuke twists. De uitwerking is redelijk, maar had beter gekund. Het is een wat ongebalanceerde mix van drama, thriller en een beetje horror. Het verhaal van de buurvrouw en het kind voelt daarom wat als bijzaak aan, terwijl dat de hoofdlijn had moeten zijn. Het acteerwerk is verder dik in orde. Iseman zet een geloofwaardige rol neer. 3.0/3.5

Brr, dit lijkt meer op zo'n Lifetime-achtig familie/tienerdrama over hoe moeilijk het wel niet is voor een gezin, vader, moeder maar vooral de dochter om te leven met een geestelijke aandoening die gepaard gaat met auditieve of visuele waanbeelden. Ook de look en het productie-design doen vaak meer denken aan een tv-productie en er wordt in het eerste uur na de opening met een horror-invloed geen spanning meer opgewekt.

De film besteedt (te)veel aandacht aan Rain; die deelneemt aan therapiesessies, dingen bespreekt die ze ervaart en het nemen van verschillende medicijnen. Kinderen op school behandelen haar slecht, behalve dan dat sympathieke nerd -vriendje Caleb. Een heel gedeelte zie je Rain en Caleb ook normale tienerdingen doen. Maar aangezien het geen coming-of-age-film is, ook geen romance, maar een thriller, laten ze de spanning dan maar komen van de vraag of Caleb niet een imaginaire vriend is?

En spanning moet er komen van de mysterieuze buurvrouw en één van de leraren van Rain. Echter is dit voer voor nog meer melodrama, een kapstok om kindervermissingen te kunnen laten zien! Tja en ook al doet de regisseur en scenariste Castille Landon er alles aan om twijfel te zaaien bij de kijker, je weet van te voren al hoe dit gaat eindigen! De film laveert tussen tienerliefdesverhaal, ouder-dochterdrama en thriller maar ergens in uitblinken doet het niet! Het acteer en camerawerk zijn van conservatieve degelijkheid en daarom weinig aan op te merken maar de film is erg middelmatig en niets bijzonders.

Naah, dit was het niet voor mij, film deed bitter weinig met me. Bij een drama, verwacht ik dat het iets met me teweeg brengt en nee dan bedoel ik geen verveling en irritatie. En op welk moment is dit een thriller, die seconde zal ik net met m'n ogen geknipperd hebben zeker. Het kwam dan ook allemaal nog eens rommelig over, tsja, dan kom je al dicht bij trash. Een buis, sowieso, als je ziet dat ik meer dan 1/5 heb gegeven, was ik in een gulle bui

Prima thriller met horrormomenten waar eens een keer aandacht wordt besteed aan schizofrenie. De rol van Madison Iseman vind ik uitstekend gespeeld, alsmede haar vriend Israel broussard. Mooi aan deze film is naast de setting in de streken van New Orleans de vraag wie is nu echt is en wie niet. Het brein zit tevens in de film vertolkt. Lastig? Nee zeker niet. De film blijft prima te volgen en blijft boeiend tot het einde. Misschien dat niet alles goed is uitgewerkt en dan met name de rol van haar buurvrouw tevens lerares van haar school, maar misschien mede daarom blijft de film lekker duister tot het eind!

Film 3.5

Beeld 4.5

Geluid 4.5

Goede wegkijkfilm, maar weinig bijzonders. Weinig uitgediept. Het hoofdpersonage is vrij irritant. Het is al vanaf het begin duidelijk dat de buurvrouw niet spoort en dat ze toch gelijk heeft. Dat die moeder uiteindelijk niet echt blijkt dat maakt voor het verhaal eigenlijk weinig uit. Het is geen shocker. Het voegt ook niks toe.

Ik had veel meer de onderliggende sfeer willen proeven. De akelige buurvrouw, het stiekeme gedoe en de spannende situaties die daaruit voortkomen, de hallucinaties. Nu bleef het veel bij praten met Caleb (bleek uiteindelijk wel echt te zijn, maar was ook geen verrassing, want die moeder bleek al nep te zijn dus dan zullen ze hem echt laten), schoolsituaties, thuissituaties, opgenomen worden of niet. De confrontatie is dus ook erg flauw, ineens is er een kind, maar waarom? Was ze een pedofiel, kindermoordenaar, wat was haar motief en heeft ze dit vaker gedaan? Dat wilde ik ook nog weten.

Leuk om gezien te hebben, maar niet voor herhaling vatbaar.

Formulematige thrillerfilm met een nogal eenvoudige uitwerking van Schizofrenie. Heel spannend wordt het namelijk niet uitgewerkt en enkel ietwat flauwtjes benut om het mysteriegehalte wat onvoorspelbaarder te maken, maar regisseuse Castille Landon verstopt die uiteindelijke insteek niet bepaald effectief. Met het acteerwerk is overigens weinig mis, Madison Iseman haalt het maximale uit haar beperkte bronmateriaal en Israel Broussard ondersteunt haar prima in de bijrol. Op visueel vlak oogt het verder tamelijk verzorgd en de eerste helft is best boeiend, maar na enige tijd heb je als kijker wel door hoe de vork in de steel zit en wacht je af tot een onthulling die je van mijlenver aan ziet komen. Geschikt als makkelijk en vooral niet al te complex tussendoortje.

Rain Burroughs is een tiener die worstelt met schizofrenie. Ze wordt herhaaldelijk gekweld door visuele en auditieve hallucinaties, die soms schrikwekkende proporties aannemen. Wanneer ze vermoedt dat haar buurvrouw een kind heeft ontvoerd, weet ze niet zeker of het een inbeelding is of de werkelijkheid. Toch wil ze de zaak uitpluizen, ondanks het feit dat er gedreigd wordt haar op te sluiten in een instelling. Ze zoekt hulp bij haar nieuwe vriend Caleb, maar zelfs hij twijfelt soms aan haar waarnemingen. Terwijl Rain probeert uit te zoeken wat echt is, wordt ze geconfronteerd met haar grootste angsten en de waarheid over haar mentale toestand.

"Fear of Rain" biedt een iets andere kijk op het thrillergenre door schizofrenie centraal te stellen. Madison Iseman levert een overtuigende prestatie als Rain, die de kijker meeneemt in haar verwarde geest. De film slaagt er redelijk in om spanning en empathie op te roepen, maar mist soms diepgang en nuance in de weergave van mentale gezondheid. Er wordt gespeeld met het onderscheid tussen realiteit en illusie, hoewel het plot soms voorspelbaar is. Ondanks de gebreken heb ik er nog redelijk van kunnen genieten.