Luca (2021)

Aardige film over een zeemonster die erachter komt dat hij op het land een andere gedaante aanneemt. Letterlijk een fish-out-of-water verhaal, alhoewel er met dat concept niet al te veel gedaan wordt hier. Prachtige animaties, zoals gewend van Pixar. Echter mist het op sommige vlakken wat qua originaliteit vergeleken met de oudere Pixar's. De onderwater-scenes vond ik er wat kinderachtig uit zien, en het is dan ook maar goed dat de film zich voor het grootste gedeelte op het land afspeelt.

Ik vond Onward en Soul super goed, maar deze komt niet eens in de buurt helaas voor mij...

Luca [Jacob Tremblay] leeft als een vis in het water vlakbij het dorpje Portorosso aan de Italiaanse Riviera. Zijn familie verbiedt het hem om aan land te gaan. Dan ontmoet hij Alberto [Jack Dylan Grazer] die laat zien hoe gemakkelijk het is om op het droge te leven, ook al omdat ze daar een menselijke gedaante aannemen zolang ze niet met water in contact komen. Wanneer Luca’s ouders dreigen hem te sturen naar zijn grootvader die diep in de oceaan woont knijpt Luca er tussenuit met Alberto. Samen jagen ze hun droom na: een Vespa om de wereld mee te ontdekken. Een zwak verhaal, teveel krampachtige pogingen tot humor in deze teleurstellende, fantasieloze Disney-productie met zwak uitgewerkte karakters. Ercole Visconti [Saverio Raimondo] doet een gooi naar de titel ‘meest irritante personage in een animatiefilm ooit’.

Weliswaar een beetje lichtgewicht en iets te simplistisch Pixar-filmpje, maar charmant en sympathiek genoeg om boven het maaiveld uit te komen. De personages zijn bijzonder leuk uitgewerkt en de chemie tussen de stem-akteurs is eersteklas. De kleurrijke en spectaculaire animatie helpt natuurlijk ook flink mee om hier iets moois van te maken. De grappigste rol is voor Sacha Baron Cohen, die met slechts één scene zorgt voor het hoogtepunt van de film.

Een wat teleurstellende Pixar film. Het verhaal viel mij tegen. Had het idee dat het allemaal nogal voorspelbaar en binnen de lijntjes was. Het verloop van het verhaal en met name de ontknoping laat zich al snel raden. Verder weinig boeiende personages. De animatie is voor Pixar standaarden degelijk, ik heb wel beter van ze gezien. Net iets beter dan het zeer teleurstellende Onward, maar ook weer stukken minder dan zijn sterke voorganger Soul.

Nou, er blijft de laatste 10 jaar steeds minder over van de Pixar-magie die ze ooit hadden. Vroeger waren al hun films prachtig geanimeerd, inhoudelijk ontzettend origineel en het was ook nog eens vaak grappig. Anno 2021 heb je alleen nog dat het mooi gemaakte films zijn, maar er is zelden nog wat aan. Ik heb me echt dood verveeld met dit vreselijke standaardverhaaltje dat echt op jonge kijkers is gericht en waar nauwelijks een leuk personage of geslaagde humor in zit. Blijft over dat het er wel weer zoals altijd mooi uit ziet, met ook een fijn sfeertje en leuke soundtrack. Maar meer is het ook niet. Zonder het Disney-Pixar label had bijna niemand dit vermoedelijk gekeken denk ik.

1,5*

Geen hoogvlieger en ook echt meer gericht op een jonger publiek. Maar op zich wel grappig en een leuk verhaaltje.

Spring maar achterop

Luca is met name leuk voor de kleintjes, maar als volwassene zonder kinderen beleefde ik hier een stuk minder plezier aan. Ja de zomerse vibe was heerlijk, en de animaties zagen er weer prima uit, maar met name het verhaal bevat te weinig verassingen en is daardoor te voorspelbaar. Het voelde alsof de makers een beetje op safe speelden.

Hoewel het uitgangspunt fris en origineel is mistte ik een bepaalde originaliteit die veel andere Pixar titels wel hebben. Ook het design van de "zeemonsters" leek iets te missen waardoor geen van de personages mij nooit echt wist te grijpen. Het personage die het meest fris en origineel aanvoelde (de oom van Luca), bleek slechts een kleine bijrol te spelen.

Hoe fantastisch Portorosso mij als vakantiebestemming ook lijkt vond ik het verhaal wat zich in de stad afspeelde een stuk minder interessant. Pixar kan beter dan alleen mooie plaatjes laten zien. Wanneer je je verwachtingen laag houdt en geen verassingen verwacht kan dit voldoende voor je zijn maar voor iedereen die op meer diepgang hoopt zijn er betere alternatieven beschikbaar.

3,0*

Luca mikt op de jongste kijkers met een relatief charmant verhaaltje vol folklore en vriendschap. Een aangename film die toch wat licht uitvalt. De stemmen zijn niet echt bijzonder, maar de film boeit wel genoeg. Helaas is alles nogal voorspelbaar, zodat het nooit echt bijzonder wordt.

Pixar, dat is ook al een tijdje weinig meer. Ook dit filmpje dat nergens verwondert of zelfs maar sprankelt. Zelfs niet op technisch vlak, de film oogt af en toe lelijk en goedkoop. Een gemiddelde computergame ziet er tegenwoordig beter uit. Ik blijf erbij dat dit soort computeranimatie veel minder mooi is dan ouderwetse animatie. Het oogt ook nepper. En dan gaat dat wereldje nergens leven en ontbreekt de sfeer. Enkele personages zijn nog wel aardig, het idee van die monsters is wel geinig bedacht en het kijkt nog wel weg (ik heb wel saaiere films gezien) maar dat zijn ook de weinige nog enigszins positieve punten die ik kan noemen. Te duidelijk vooral op kinderen gericht. Maar waarom toch? Een film als Toy Story weet juist wel iedereen te boeien, zoals zo veel animatie van Pixar/Disney.1,5*.

Eenieder heeft een strijd uit te vechten – met zichzelf, met de ander, met de rest van de wereld.

Eenieder wil ergens bij horen – bij een vader, bij diegenen met het recht aan hun zijde, bij de mensheid.

Eenieder heeft angst voor het onbekende, voor het verschil. Echter, wat als net dit verschil het onrecht uit haar hengsels tilt? Wat als het onbekende opnieuw leert kijken, komaf maakt met een schrikwekkende wereldbeeld? Het perspectief hertekent, harmonie zicht- en voelbaar maakt? Wat als?

‘Luca’ is, in al zijn eenvoud, een film die de kern van dit tijdgewricht raakt. Als kinderen, en wij volwassenen met hen, leren inzien dat het ongewisse en het vreemde een opportuniteit vormt en geen bron voor irrationele bangigheid hoeft te zijn, staat het dan niet in de sterren (euh, vissen?) geschreven dat de wereld er beter op zal worden?

Ik hoop.

Durf hopen.

4*

Wederom een heerlijke leuke Disney/Pixar film. Een genot om naar te kijken.

De blauwe heldere zee, het Italiaanse stadje, de zon, de blauwe lucht, etc. Alles ziet er zeer mooi uit. De film neemt je gelijk mee op zomervakantie.

Daarnaast is het fantasierijke verhaal, grappig, spannend en leuk. Dus ik heb totaal geen op of aanmerkingen.

Precies wat je van een Disney/Pixar film verwacht.

Luca is de 24e avondvullende animatiefilm van Pixar Studios. Na in het vorige decennium de ene na de andere sequel eruit de pompen, concentreert Pixar zich de laatste jaren gelukkig weer wat meer op het maken van originele films. Helaas wordt de creativiteit van hun hoogtijdagen node gemist.

Luca is een vertederende film met fraaie animatie en een amusant verhaal, maar verder is de film ook volkomen binnen de lijntjes en mist ze de flair van een film als Coco, die zich vooral op de Mexicaanse cultuur richtte. Luca richt zich op de Italiaanse cultuur en het Italiaanse kustdorpje ziet er oogstrelend uit. Als kijker krijg je spontaan zin om op vakantie naar Italië te gaan. De menselijke karaktes zijn minder geslaagd en het blijft lastig om mensen in 3D animatie correct naar het scherm te toveren. In mijn ogen werden menselijke karakters in traditionele 2D animatiefilms een stuk geloofwaardiger geanimeerd. Ik vond de menselijke karakters in deze film ook wel wat weghebben van de animatie van Aardman Studios.

Het verhaal van Luca is vrij rechtlijnig en voorspelbaar. Toch weet de film de aandacht vast te houden en is ze ondanks haar voorspelbaarheid uiterst genietbaar. Voormalig animator Enrico Casarosa maakt met Luca zijn speelfilmdebuut en schreef tevens mee aan het script.

Een mooie, kleurrijke en zomerse film die qua verhaal minder straf uit de hoek komt dan andere Pixar films, maar soms geeft dit ook niet. Het was vooral een leuke, zomerse film. De personages waren wel leuk, zeker ook die poes was grappig.

Vond het wel een tof filmpje.

Een verrassende binnenkomer van Pixar, die tegenwoordig de weg vaak juist kwijt lijkt te zijn. Niet dat Luca iets van de klassieke Disneymagie kan includeren, maar de sfeerzetting is lekker warm en de animatie zowaar experimenteel. Dat wil niet zeggen dat elk visueel experiment lukt, want met name de vreemde, felle animatiefilters zijn eerder lelijk dan toepasselijk. Met betrekking tot het inhoudelijke verloop hoef je als kijker verder ook niet op originaliteit te rekenen, wel op een vermakelijke setting (Italië) en personages die enigszins sympathiek voor de dag komen. De ontwikkeling tussen de drie kinderen is weliswaar uitgekauwd, maar niettemin herkenbaar en onderhoudend. Toch wel handig als de film het vooral daarvan moet hebben. Regisseur Enrico Casarosa levert uitstekend werk in het oproepen van een zonnige sfeer en in het niet laten verzanden van het geheel naar pure dwaasheid, ondanks het vergezochte concept. Het einde wist me overigens toch te verrassen, niet verwacht dat nog mee te maken met de hedendaagse Pixarwereld.