Coming 2 America (2021)

Goede glimlach.

Coming to America was wellicht niet Eddie Murphy's grappigste of beste film, maar wel een zeer sympathieke. En ook een van de meest succesvolle aan de bioscoopkassa. Echt schaterlachen zat er dan misschien niet in, de naïeve Afrikaanse prins en zijn verwende assistent wisten wel een goede glimlach om de mond te toveren. Geen hilarische toestanden, maar feelgood en gegrinnik. En daar was en is niet zo heel veel mis mee. Al werd een echt vuilbekkende en besodemieterende Murphy in de hoofdrol stiekem wel een beetje gemist, Coming to America had zo z'n charmes.

Nu, meer dan 30 jaar later, lijkt het alsof de tijd heeft stilgestaan. Zonder John Landis maar kennelijk wel ergens met de legendarische Rick Baker aan boord, geven bijna alle karakters opnieuw acte de présence. Weliswaar ouder, dikker en grijzer in veel gevallen, maar men heeft er alles aan gedaan om dat zoveel mogelijk te verbloemen. Niets menselijks is de hofhouding van Zamunda vreemd. Sommige karakters lijken zelfs geen dag ouder geworden. Dat kan ook niet, want anders was iedereen in de kapperszaak bijvoorbeeld dood. Overigens fijn om te weten dat James Earl Jones nog leeft.

Qua locaties blijft men vooral in het paleis hangen en wordt er erg veel aangevuld met green screens, iets wat de kijkbeurt een stuk minder authentiek maakt. Een nadeel ten opzichte van de film uit 88. De grapjes zijn vaak wel van hetzelfde niveau, iets wat heden ten dage toch wat aan kracht heeft ingeboet. Toch is het leuk om de karakters opnieuw te zien. Al zit de fun hem vooral in de herkenning en toegevoegde musical-achtige delen. Niet zozeer in de humor. En dat hoort uiteindelijk wel in een komedie. Toegeven; Wesley Snipes maakt een beetje goed, maar niet genoeg.

**½

Met dank aan Prime Video voor het recensie-exemplaar.

Redelijke film over de koning van Zamunda met alleen maar dochters die erachter komt een bastaardzoon te hebben. Dit late vervolg mist de charme van het eerste deel, ondanks dat de cast voor een groot deel hetzelfde is. De titel is wat misleidend, aangezien de film zich grotendeels in Zamunda afspeelt. De scenes met de verschillen tussen de twee families en de scenes in de kapperszaak zijn het vermakelijkst. Een kleine 3.0 sterren.

“Prepare the royal jet. We are going back to America!”

Daar is hij dan, na drieëndertig jaar dan eindelijk het vervolg op de toch best leuke jaren tachtig komedie film ‘Coming to America’. Ik vind het eerste deel vermakelijk en kon dus ook echt niet wachten op deel twee die ook gelijk te streamen was via ‘Amazon Prime’ en laat ik dat nou net hebben aangeschaft. Even wachten en hij was eindelijk te streamen. Wat gelijk op valt is dat er een vrij strakke productie op zit, alles is netjes en strak in beeld en er valt weinig op aan te merken. Daarbuiten valt de film flink tegen, is er een mager plot en het verhaal is totaal niet boeiend te noemen.

Toch verbaasde het me dat er een vrij leuke en bekende cast is opgetrommeld voor de film. Vooral leuk om te zien dat de oude cast van vroeger weer terug is met een klein rolletje voor ‘Wesley Snipes’ en ook zelfs ‘Morgan Freeman’. Helaas zat ook ‘Leslie Jones’ erbij, eentje waar ik me toch wat meer aan stoorde. En uiteraard mochten ‘Eddie Murphy’ en ‘Arsenio Hall’ niet missen die naast hun eigen rol ook vele bijrolletjes doen zoals in de eerste film, de één wat beter zichtbaar dan de ander.

Toch voelt de film heel erg geforceerd aan. Er zit veel reclame in de film, waaronder een moment dat we ‘Pepsi’ vol in beeld zien staan en ook een vervorming van ‘Mc Donalds’ (op ‘grappige’ wijze) waarbij de ‘Mc Donalds’ zelf nog even vele malen genoemd moest worden. Daarnaast komen de grappen totaal niet binnen en het enigste moment waar ik nog om moest glimlachen is zelfs een geknipt stukje uit het eerste deel en de ‘fails’ die we op het eind zien maar de gehele film heb ik niet één keer gelachen. Hoewel de sfeer best vrolijk is en men echt wel hun best doet ben ik het er inderdaad mee eens dat ‘Murphy’ zijn magie verloren lijkt te zijn.

Toch waar ik mezelf het meest aan geïrriteerd heb was wel het feit dat we in mijn ogen meer naar een musical zaten te kijken en dit kwam ook wel mede door het zwakke verhaal. Allemaal leuk en aardig dat getrouw en daar hoort natuurlijk feest bij maar, doordat ze de trouwerij uitrekken en daarmee ook het verhaal is er veelte veel tijd voor leuke danspasjes die me na een tijdje een keer de strot wel uitkwamen en wat ik totaal niet had verwacht bij deze film. Ik vind het echt niet erg om er een keer naar te kijken maar dit viel meer op een herhalend recept. Voor de rest was het hele idee van troonopvolging wel prima maar irrelevant om er een speciaal deel twee van te maken.

Ook mis ik het feit dat de twee daadwerkelijk veel in Amerika zijn. Aangezien ‘Murphy’ een keer op en neer vliegt om zijn zoon te zoeken en deze zo gevonden heeft, spontaan op straat en daarna keren ze weer terug naar hun ‘koninkrijk’. Daarna vliegt zijn zoon met zijn geliefde wederom terug naar Amerika en dan komt ‘Murphy’ hem nog een keer ophalen maar daar blijft het echt wel bij. Waar bij het eerste deel 'Amerika' nog centraal staat is dat in deze film totaal niet meer aan de orde, best jammer.

Ik vond het allemaal erg tegen vallen, de film duurde in mijn ogen vrij lang aan maar het verhaal werd gewoon langdradig. Het bied geen leuke momenten meer en ook het verhaal is totaal niet interessant te noemen en dus ook niet leuk om te volgen. Ik baal er wel een beetje van aangezien ik er best hoge verwachtingen voor had, al had ik het misschien ergens ook wel aan zien komen want zo sterk als het eerste deel dat zou het nooit gaan worden. En het is echt niet zo dat de film geen enkel leuk moment kent, zoals ik al zei zit er een vrij leuke sfeer in en de film is erg onderhouden maar daar blijft het wel echt bij.

1.5*

33 jaar na het origineel is er dan dit vervolg. Zoals in de film zelf al wordt gezegd: "Amerikaanse cinema, daar krijg je toch alleen maar van die sequels waar niemand om heeft gevraagd!"

Ongetwijfeld bedoelt als knipoog naar deze film, maar daardoor niet minder waar. Want zat er nu werkelijk iemand echt te wachten op een vervolg op Coming To America. Vorige week heb ik het origineel nog herzien en ik blijf een fan. Zonder twijfel één van de grappigste komedies die ik ooit heb gezien, maar daardoor was ik ook extra sceptisch naar dit vervolg toe. Ik kan me zo snel geen één echt goede komedie herinneren die ook een geslaagd vervolg heeft gekregen. Helaas is dit bij Coming To America ook niet het geval. Al ben ik ook weer niet zo negatief gestemd als het merendeel hier.

In de eerste film draaide het verhaal om de toekomstige koning van Zamunda die afreist naar Amerika. Hier zijn de rollen omgedraaid, de erfgenaam van de koning van Zamunda woont in Amerika en reist af naar Zamunda. Zoals bij de meeste komedie-vervolgen worden veel grappen één-op-één gerecycled.

De personages die in de eerste film vaak de lachers op hun hand kregen, hebben hier helaas niet zo heel veel te doen. Eddie Murphy is opvallend saai als Prins Akeem en de sterren uit de eerste film: Arsenio Hall, James Earl Jones en John Amos krijgen hier bitter weinig te doen. Wel blijven Eddie Murphy en Arsenio Hall leuk in hun diverse transformaties (zoals de kappers, de mislukte zanger, de oversekste priester en de vreemde sjamaan) en vormen ze één van de weinige hoogtepunten in deze vaak flauwe komedie. Van de nieuwe personages weet helaas alleen Wesley Snipes te overtuigen. De rest is weinig memorabel of zelfs ronduit irritant.

Een vervolg wat pas 30 jaar na het origineel uitkomt, moet het vaak hebben van de nostalgie. En daar is het in Coming 2 America gelukkig wel goed mee gesteld. Veel personages uit de eerste film maken hier hun terugkeer. Sommige acteurs zijn echt oud geworden, maar anderen zijn in 30 jaar nauwelijks veranderd. Arsenio Hall en Shari Headley zijn nauwelijks veranderd in ruim 30 jaar. Dit vervolg is voor de fans nog wel een feest der herkenning, maar een goede film is Coming 2 America niet geworden. Op een paar spaarzame momenten nog wel grappig, maar verder kan ze zich in de verste verte niet meten met het origineel.

Zonderlinge en volstrekt overbodige sequel op de gelijknamige, maar iets anders gespelde hitfilm uit 1988 recycled dezelfde ideeën en laat de meeste karakters uit die film opnieuw opdraven. Nu zijn vader [James Earl Jones] stervende is, staat Prince Akeem [Eddie Murphy] op het punt de troon van Zamunda te bestijgen. Hoewel hij en Linsa [Shari Headley] drie sterk dochters hebben, stelt de wet dat Akeems troonopvolger een man moet zijn. Schijnbaar heeft iemand ontdekt dat Akeem zonder het zelf te weten een zoon heeft verwekt toen hij in de VS was. Een bijzonder slap excuus om terug te keren naar de plek waar de aanstaande de liefde van zijn leven ontmoette. De rest van het verhaal is de moeite van het vertellen niet waard in een film die opzichtig reclame maakt voor McDonald's en Pepsi en alleen ontsnapt aan de laagst mogelijk waardering vanwege een paar amusante muzikale cameo's en de schitterende kostuums. Blijkbaar was er geen budget meer over voor een fatsoenlijk scenario. John Landis wordt node gemist.

Behalve de wederom geslaagde kapsalonscenes, verder een totaal overbodige sequel met wel erg vaak scenes uit de oorspronkelijke Coming to America.

Waardeloos, overbodig vervolg op het charmante origineel uit 1988, met Eddie Murphy veroordeeld tot een veredelde bijrol. Ongetwijfeld goedbedoeld, maar het is allemaal te flauw en vooral te gemakzuchtig in elkaar gezet, met een wel heel erg lage grapdichtheid. En veel te veel tenenkrommende muzikale intermezzo's. Sporadisch een leuk moment en Wesley Snipes gaat er volledig voor, maar het is hoofdzakelijk een nogal beschamende aangelegenheid geworden. En hoe lang komt men hier feitelijk naar Amerika? Tien minuten. Hooguit.

Niks mis met dit vermakelijke vervolg. De eerste film was niet eens zo denderend zoals men beweerd, dit tweede deel volgt hier prima op met vrolijkheid, veel muziek (dat is eigentijds) en af en toe toch de nodige humor. 4 sterren.

Ja, ach. Niet echt genoten, maar me ook niet echt gestoord. Het is gewoon een totaal overbodig vervolg geworden, maar voor de fans van het origineel valt er nog wel redelijk wat plezier uit te halen met de terugkeer van een stel best leuke personages die ruim 30 jaar later nog steeds de moeite waard zijn in hun hoofd en bijrollen. En James Earl Jones op negentigjarige leeftijd nog eens zien acteren is gewoon top.

Maar de charme is er tegelijk ook wel een beetje af en het plotje voelt wel erg vergezocht en niet al te vaak grappig aan. Het zijn losse scènes die deze film nog wat glans geven, maar het is wel jammer dat ze bijvoorbeeld nauwelijks in Amerika zitten. Maar het is echt onzin om hier 0,5 of 1 sterren aan te geven, dan moet er wel een beetje frustratie in je zitten want dit is gewoon een gemiddelde middelmatige streamingfilm exclusive, zoals we al jarenlang op de bekende diensten zien. Het moet draaien om de grote namen of bekende titels, maar beter nemen ze eens fatsoenlijke scriptschrijvers aan.

Overigens is de beste periode van Eddie Murphy ook allang voorbij, die weet de film niet naar een hoger niveau te helpen. Volgens mij zijn er plannen voor een Beverly Hills Cop 4, daar kijk ik dan nog wel een beetje naar uit. Maar hij blijft vooral een icoon uit het verleden, dus beter zetten we nog wat van zijn betere oude werk op.

2,5*

Oh my... Ik denk dat ik Coming 2 America nu al dé teleurstelling van 2021 kan noemen. Wat is dit een wanproduct geworden! Eddie Murphy is, zoals gewoonlijk de laatste twee decennia, volledig inspiratieloos, op een paar momentjes in de My-T-Sharp barbershop na en zijn optreden als Randy 'Sexual Chocolate' Watson. In de buurt van het origineel willen deze scènes lang niet komen, maar er kwam wel een klein beetje nostalgie opborrelen.

Grootste probleem van Coming 2 America is de vreselijke stijl. De film ziet er goedkoop uit en doet meer aan een serie dan aan een vervolg van een grote Hollywood-hit denken. Wat mis ik 35mm soms toch... De soundtrack zit op hetzelfde niveau en het schrijfwerk idem. Voor een film die Coming 2 America heet wordt er wel erg weinig tijd in de VS doorgebracht.

De nieuwe castleden zijn stuk voor stuk geen aanwinsten. Jermaine Fowler als de nieuwe prins is een generieke toevoeging. De bekendere Tracy Morgan en Leslie Jones weten ook niets extra's te brengen. Wesley Snipes heeft zijn momentjes, maar wij zien hem toch liever knallen in een actiefilm.

Het is vooral teren geblazen op oude glories. Veel acteurs uit het origineel zijn ook hier weer te zien. Dat is even leuk, maar Coming 2 America is als geheel een behoorlijke miskleun en vooral een totaal overbodig vervolg geworden.

Laten we positief beginnen: Wesley Snipes. Blijft een genot om naar te kijken. Grappig wanneer ie grappig moet zijn, serieus wanneer ie serieus moet zijn. Ook leuk om de oude cast terug te zien; de kapperzaak blijft leuk en Shari Headley is nog altijd beeldschoon.

Dan het mindere. De nieuwe cast is ronduit slecht en vooral irritant. De hele ghetto mentaliteit die zij naar Zamunda brachten moest (denk ik) grappig zijn maar pakte mij totaal niet. Dat de vrij serieuze royal family daar op een gegeven moment in meeging, met de koningin die zich liet bezatten en dezelfde ghetto mentaliteit aannam, was weinig realisch en ook (weer) niet grappig. Vond het verder ook zeer voorspelbaar, weinig origineel en waar ik mij ook gigantisch aan stoorde was de product placement. Pepsi, ok. Maar kattenvoer? Hoe diep kan je zinken.

Helaas pakte dit deel mij totaal niet in tegenstelling tot het origineel. Soms moet je oude films gewoon met rust laten. Helaas denkt Eddy Murphy daar anders over en gaan we waarschijnlijk binnenkort nog wel meer onvoldoendes uitdelen aan sequels van klassiekers. Eddy Murphy vind ik tegenwoordig sowieso te serieus om een komedie te spelen. Jammer dat ie dat zelf niet inziet.

wat een verkrachting van het origineel! nog maar eens duidelijk dat Eddy Murphy niet meer is wat het was. Een nutteloze vervolg en een verkwisting van tijd .Ze hadden 30 jaar tijd om een origineel script te maken maar hebben gewoon de eerste film overgedaan met als eindresultaat dat de eerste film wel te smaken was en origineel(denk maar aan de typetjes die Hall en Murphy speelden)maar nu gewoon een afkooksel was ,slecht en niet grappig.

Ook voor mij een totale flop. De originele vond ik erg grappig, maar dit was pijnlijk flauw en de muziek was zelfs vreselijk slecht. Heel zwart Hollywood passeert de revue, leuk om enkele typetjes nog eens te zien, maar een onbetamelijk vervolg voor zo een klassieker met grotendeels dezelfde cast én scenarioschrijvers.

Coming 2 America is voor de mensen die opgroeide in de jaren 80 natuurlijk een film die we allemaal kennen. Het was zeer vernieuwend om een acteur uit te zien blinken in verschillende typetjes. Alles was gewoon bijzonder grappig zonder dat het een spectaculaire film was. Om deze lijn vol te houden zoveel jaren verder is een hele uitdaging. De typetjes blijven grappig ondanks dat het vernieuwende er dan al een beetje vanaf was. Toch voel je dat enigszins warme karakter dan wel weer van de jaren 80 met alle scenes uit die tijd. Dat werkt voor sommigen uiteraard goed maar voor sommigen wellicht ook minder. Ik geef het een nipte voldoende want ik kon het wel waarderen.

Nee,hou het liever bij deel 1,deze was behoorlijk kinderachtig en achterhaalde humor..

Ben een zeer groot van het eerste deel (5*), helaas geen fan van deel 2. Tot op heden is dit de grootste teleurstelling van 2021. Het enige positieve in de film is Eddie Murphy en Aresenio Hall en hun typetjes. De rest is gewoon mediocre. Vooral Jermaine Fowler en Tracy Morgan vond ik compleet misplaatst. Die laatste, de Jandino Asporaat van de VS, mag echt met pension. Wat een ongelooflijk niet grappig persoon is dat.

De film haalt nergens de vibe en de humor van deel 1. Ik geef de film 2.5* en dat komt puur door originele cast uit deel 1. En inderdaad, hoeveel de titel zegt 'Coming to America' is dat niet helemaal waar. De film speelt zich voornamelijk af in Afrika.

Coming To America is zo'n film waar ik altijd even blijf hangen als ik er langs zap op tv. Charmant en luchtig, met hele grappige accenten. Dit vervolg oogt nogal goedkoop, en teert erg letterlijk op de eerste film. Alle nieuwe castleden zijn eigenlijk irritant, met uitzondering van Snipes wiens karakter en verhaallijn eigenlijk wel meer potentie had. Tot overmaat van ramp wordt het gebrek aan inhoud ook nog eens opgevuld met allerlei revue-achtige performances. Jammer.

Een groter budget, maar minder charme. De originele film had nog een combinatie van een goed verhaal, humor en drama. In de sequel is het verhaal zoek en te weinig drama in de balans met de humor. De humor werkt niet echt en de verwijzingen naar het origineel liggen er veel te dik op. Net als de nogal ongemakkelijke cameo's van artiesten als En Vogue en Salt-N-Pepa. Je ziet dat de acteurs een pak ouder zijn en het geeft de film een vermoeiende indruk. De aandacht gaat nu vooral naar de bastaardzoon Javelle die van een heel ander kaliber is dan Eddie Murphy. Die wil de spotlights dan weer teveel naar zich toe trekken, terwijl zijn vernieuwde rol daar minder toe leent. Ik had dan liever meer aandacht gehad van Princess Meeka, zodat de film een heel andere wending zou krijgen.

Tja.. ik vond de eerst leuk, maar mijn broer vondt hem mega fantastisch. Dus wij gingen samen deze kijken. Ook mijn broeder moest toegeven dat dit niet veel soeps is. Kinderachtig, geen leuke bijfiguren, ook de bastaardzoon is niet grappig of interessant. Het is echt een kopie van het origineel alleen iedereen is oud, de grappen zijn oud. De outfits zijn mooi en er zit wat leuke dans en muziek in. Snipes doet het aardig maar het is allemaal zwaar onder de maat. Nou waren de verwachtingen niet hoog maar toch had dit beter gemoeten. Wat is het punt van zoveel geld en energie te verspillen en dan te komen met zo een script?

Dit is typisch zo een film die mensen toch wel gaan kijken. Omdat ze het origineel leuk vonden. Zo ben ik er ook bij gekomen, maar beter doe je het niet. Het moet toch wel mogelijk zijn en een leuk vervolg te maken die wel de energie, creativiteit en humor van een origineel kan volgen? Jay en silent Bob was ook al zoiets. Puur nostalgie maar dit is niet genoeg om een film onderhoudend te maken. Twee sterren voor die paar momenten dat ik wel een beetje moest gniffellachen.

De eerste film (blijkbaar een soort van klassieker al uit de jaren 80) ken ik niet. Dus ik zal ongetwijfeld her en der wat gemist hebben. Maar buiten dat vond ik dit vreselijk. Totaal mijn humor niet. En verder wisten film en personages mij niet te boeien. Een enkel momentje is nog wel aardig gedaan, maar als geheel vond ik dit ergerlijk. 1,0*.

Ik zette mij schrap voor een zeer povere film maar heb me echt uitstekend vermaakt. Vooropgesteld: ik ben een fan van het origineel uit 1988 en eerlijk is eerlijk, dit is helemaal geen vervolg, maar meer een hommage.

Natuurlijk zijn sommige situaties identiek en worden grappen en dialogen herhaald. En dat is ook helemaal niet erg omdat het eerste deel zo ontzettend leuk en aanstekelijk is. Als ik in mijn hoofd denk aan "Whenever you think of garbage, think of Akeem", met die prachtige anderhalve meter brede grijns van Eddie Murphy erbij, moet ik alweer lachen.

Vrijwel de gehele cast is weer van de partij, op de moeder van Akeem na: die actrice is in 1995 overleden. Wesley Snipes heeft het ook duidelijk naar zijn zin in zijn theatrale rol als slechterik. De scène waarin koning Jaffe Joffer te gast is op zijn eigen uitvaart, daar ter plekke zijn dood aankondigt en dan ook daadwerkelijk sterft, is een vreemd gekunsteld stukje in de film. Dat voelde als een mislukte kruising tussen een sci-fi Yoda-moment en een parodie daarop, maar was vlees noch vis.

Maar daar sta je niet te lang bij stil want je zit ook te gniffelen om allerlei uitgerangeerde popmuzikanten uit de jaren 80 die nog even hun kunstje doen op die uitvaart.

Het verhaal kent weinig verrassingen en net genoeg grappen. Dat had nog wel wat beter gekund. Visueel is het ook een erg aantrekkelijke film dankzij de prachtige kostuums. En het eindigt met een groot feest waardoor je breed grijnzend naar de aftiteling kijkt.

Ik snap dat mensen het niks vinden. Ik vond het wèl leuk. Overigens is het ook voor het eerst sinds de eerste Coming To America dat ik weer heb kunnen lachen om Eddie Murphy. Ik gun hem een mooie comeback, maar dan moet hij wel een betere agent nemen die hem niet 35 jaar lang laat opdraven in slechte baggerfilms.

3,5 sterren

Aanfluiting.

Grandioos mislukte sequel. Geen idee wat hier juist de bedoeling van was.. een soort parodie of net een ode? Geen idee. In ieder geval heb ik het geen seconde echt grappig gevonden. Eddie Murphy zelf doet ook niet echt iets wat grappig zou moeten zijn.

1,5

Kinderachtig vervolg op de komische klassieker uit de jaren 80, die ook al niet heel bijzonder voor de dag kwam. Eddie Murphy, Wesley Snipes en Tracy Morgan zijn hier de enige met een zekere mate van acteertalent, wat een boel zegt over de rest van de castleden die komen opdraven. De komedie valt keer op keer dood en regisseur Craig Brewer leek veel geïnteresseerder te zijn in het opvoeren van grootse muzieknummers dan in het voortzetten van een verhaal. De klap op de vuurpijl is vervolgens dat Amerika hier slechts 5 minuten in beeld komt en dan voornamelijk binnen kale indoorlocaties, de rest vindt zich plaats op Zamunda zelf. Op visueel vlak allemaal lekker overdreven en heel af en toe zit er een verdwaald grapje in dat wel werkt, maar Coming 2 America is vooral rommelig, afgeraffeld en weinig ambitieus.