Benny Loves You (2019)

Mwa.

Benny Loves You is zonder twijfel een film die zo zijn charmante momenten kent, maar menig horrorliefhebber zal zich waarschijnlijk even aan de film moeten opwarmen. Daartoe behoor ik ook, en ik had dan ook wat moeite met het plaatsen van de film. De intentie blijft namelijk voor een lange tijd een beetje onduidelijk.

Deze film vormt een combinatie tussen amateuristische horror en een volbloed komedie. De combinatie gaat niet altijd even goed samen, en lijkt ook niet volledig intentioneel te zijn. Ik geloof best dat regisseur Holt weinig centjes over had voor deze film. Dit soort concepten zullen best een zakcentje moeten kunnen opleveren, maar toch leek de financiering voor deze film niet helemaal top te zijn.

Regisseur Holt nam overigens ook zelf de hoofdrol op zich en neemt zichzelf regelmatig in de zeik, maar niet echt op een briljant leuke manier. Bovendien is de rol die hij voor zichzelf uit lijkt te hebben geschreven te moeilijk. De dialogen worden matig opgetrommeld en de delivery is niet bepaald best. Het zorgt voor een hoop dooie momenten en wat mislukte komedie.

De voornaamste humor moet echter komen vanuit de pluchen beer Benny. Die vond ik dan wel weer een erg geslaagd personage, ondanks dat de bewegingen die dat beest maakt niet bepaald sterk zijn. Je kijkt namelijk vooral tegen een zwevend ding aan en daar zal je als kijker even aan moeten wennen. Het meest merkwaardige eraan is dat de bewegingen met CGI bewerkt zijn, wat verraadt dat de houterige bewegingen intentioneel kunnen zijn.

Niettemin was de relatie tussen Benny en Holt intrigerend en soms zelfs schattig te noemen. Perfect uitgewerkt is het niet, maar de donkere humor en luchtige insteek weet het een en ander te compenseren. Vlot blijft het ten alle tijden, en bovendien kent de film ook geen speelduur die onnodig lang is. Toch zal je even in gedachte moeten houden dat de opening niet veel met de film te maken heeft, en niet perse had gehoeven.

Benny Loves You haalt z'n voornaamste kracht uit enkele geslaagde scenes en een leuke Benny. Dit soort verhalen hebben we eigenlijk meer nodig, maar dan met meer budget en een iets betere en sfeervollere uitwerking. De finale van deze film is heerlijk te noemen, maar het begin is toch wat stroef. Zo wisselt de film een beetje af tussen goed en slecht, maar in het algemeen blijft het een vermakelijke zit die zeker z'n goede momenten kent, en helaas ook zijn mindere.

” “Okey-Dokey”

Schommelend tussen zowel amateuristisch als ook prima geïnspireerde montage is dit bijlange na niet de beste film. Echter dit in vijf jaar ontwikkelde liefdeswerk werd op één of andere manier met zoveel charme gebracht dat ik het niet over mij hart kan krijgen om hier al te streng voor te zijn! Bij mij bestaat het vermoeden dat de regisseur elke keer als hij wat geld had een stukje van de film opnam. Hierdoor ontstond er een lappendeken van ideeën en filmische kwaliteit. Die Karl Holt deed ook bijna alles zelf! Hij is de schrijver, de regisseur , de editor, bediende de camera, ontwierp Benny en deed de speciale effecten. En Benny...die is gewoon aandoenlijk, ook al richt hij een compleet bloedbad aan, is best wreed maar tegelijker tijd ook speels met zijn triomfantelijke 'ta-da' geroep. Je zult ongetwijfeld zien dat Benny's voeten de grond niet raken als hij rent, maar hoe dom deze technische beperkingen ook zijn, gek genoeg zijn ze niet storend en past het bij de horror-beer. En dan het einde van de film , dan gaat echt los met een confrontatie tussen verschillende stukken speelgoed. Hier overtuigen de meeste speciale effecten opeens ook veel beter! Gevolgd door een best gave "shoot-out" op Benny Ik kan het niet helpen, maar ik had veel sympathie low-budget filmpje

"Benny loves you, Cuddle me, Okey dokey, Weeeeeeeee, Ta-da"

Deze vermakelijke Komedie / Horror film zag ik toevallig voorbij komen op "Amazon Prime Video" en leek me wel geinig als tussendoortje. Ook deed de knuffel Benny me denken aan Elmo uit Sesamstraat en daar was een zoontje van mijn broer vroeger bang voor, die namelijk een grote bewegende en pratende Elmo had gekregen van mijn oom en tante uit Canada als cadeau.

In dit verhaal draait het om de 35 jarige Jack (Karl Holt) die een speelgoed bedenker is en die wanhopig zijn leven wil beteren na de bizarre dood van zijn ouders, bij wie hij nog woont, op zijn verjaardagsfeest. Zo gooit hij zijn geliefde knuffel Benny uit zijn kindertijd weg die zijn beste vriendje was. Het is echter een zet die desastreuze gevolgen heeft als Benny tot leven komt met dodelijke bedoelingen.

De opening zet min of meer de toon van wat je kunt verwachten van deze film, want dan zien we een moeder (Jennifer Healy) met een irritante jonge schreeuwende dochter, te weten Ashley (Bella Munday), wiens oude teddybeer, waar ze niets meer mee te maken wilt hebben, weer tot leven komt en Ashley uiteindelijk vermoordt. Die Ashley was behoorlijk irritant en dat vond haar moeder ook en daarom vond ik het wel geinig dat ze op een gegeven moment Ashley met de vlakke hand vol in het gezicht slaat. Voordat ze dat doet zoekt ze eerst op het internet of het toegestaan is je kind te slaan

Na deze korte opening van circa 5 minuten, komen we terecht bij Jack die een nieuwe speeltje op kantoor aan het introduceren is, namelijk de de robot A.I.D.S. wat staat voor Robot Artificial Intelligent Disco System. Dit blijkt niet echt in de smaak te vallen bij zijn baas Ron (James Parsons) en een andere ontwerper, te weten Richard (George Collie) die ook een robot heeft ontworpen (te weten de Rosko) en die een hekel heeft aan Jack en die uit is op zijn baan, en ment zegt erover ook:

"Who wants to give their children AIDS for Christmas?"

Jack wordt hierdoor gedegradeerd tot junior ontwerper en moet 2/3 van zijn salaris inleveren en tot ramp sterven zijn ouders ook nog eens op zijn verjaardagsfeestje. Op de vader (Greg Page) valt een beeld en de moeder (Catriona McDonald) valt met haar hoofd op de kaasprikkers. Tien maanden later heeft Jack het financieel moeilijk en moet hij zijn leven drastisch veranderen en daarom zet hij het huis van zijn ouders in de verkoop en doet hij zijn geliefde pratende knuffel Benny weg (doet hem in een plastic doos die hij plaatst in een opslagruimte), die hij als kind zijnde van zijn moeder had gekregen om hem te beschermen. Jack was als jong kind namelijk doodsbang in het donker en daarom kreeg hij de pratende knuffel Benny om hem te beschermen.

Dit is allemaal te zien in de eerste circa 22 minuten en als Jack dan gaat slapen en het buiten onweert, komt Benny opeens weer tot leven. Er wordt overigens totaal geen verklaring gegeven waarom de knuffels van Ashley en Jack weer tot leven komen (ze komen levend uit een doos met rook)? Ook niet waarom ze tot leven worden gebracht, wat of wie hun macht geeft en waarom ze gewelddadig en moorddadig zijn? Omdat dit natuurlijk een Komedie / Horror film is, is dat laatste natuurlijk wel leuk.

Benny heeft het wel niet op Jack voorzien, hij houdt namelijk van Jack (Benny zegt ook niet voor niets vaak "Benny loves you" tegen hem), maar wel op iedereen anders zoals leningfunctionaris David (Greg Barnett), die door Benny onthoofd wordt met een mes, een kat die door Benny versnipperd wordt met een grasmaaier, een jong stel dat interesse heeft in het huis en waarbij Benny de man (David Wayman) doorboort met een houten paal en op de vrouw (Lydia Hourihan) haar hoofd giet hij heet water uit een waterkoker (waarmee hij eerst nog een kop thee zet voor haar ) die daarna vlucht naar de zolder (na de aftiteling kom je te weten dat ze daar gestorven is door verhongering / uitdroging), de geliefde mopshond van baas Ron die door Benny wordt omgebracht met een bijl en waardoor Jack ontslagen wordt, baas Ron die Benny Jack letterlijk als ingepakt cadeau geeft voor zijn 36e verjaardag en die daarna door Benny in de keel wordt gestoken (eerder gezegd gegooid) met een tuingereedschap en Jack's vriendin Dawn.

Meestal als Benny iemand vermoordt heeft zegt hij daarna "Ta-da" en als hij vliegt door de lucht roept hij steeds "Weeeeeeeee", wat opzicht wel geinig was. Na de moord op baas Ron (overigens ook een vreselijk irritant persoon) is Jack het zat en doet hij Benny in een houten kist die hij dichttimmert en begraaft hij hem ergens levend in een bos. Ook krijgt Jack een liefdesrelatie met Dawn (Claire Cartwright), die ook op het kantoor werkt en zij had vroeger een pop, te weten Amy, met wie ze altijd speelde en die uiteindelijk vermist is geraakt (door haar vader).

Maar natuurlijk weet Benny zich te bevrijden en is hij teleurgesteld in Jack en uit wraak wilt hij afrekenen met Dawn die nu Jack's beste vriend (en meer) is. Dit resulteert dan in een best leuk laatste circa 20 minuten van het verhaal. Zo lift Benny (die zich ook verkleedt als een soort van ninja) mee op de auto van Dawn naar het kantoor en vermoordt hij daar vrijwel iedereen. Jack, Dawn en Richard (die in zijn hand gestoken is met een mes door Benny) weten te ontkomen en rijden dan naar het huis van Jack. Daar maken ze "Home Alone" boobytraps en programmeert Jack de robot A.I.D.S. als een vechtrobot en wachten ze op de komst van Benny.

Terwijl ze wachten op Benny komt ook ander speelgoed tot leven zoals pop Amy, die Dawn wilt vermoorden (snijdt haar o.a. in haar voet), en robot Rosko die een ontwerp was van Richard en die nu Richard wilt vermoorden (doet hij o.a. met een stofzuiger die zijn organen eruit zuigen). Benny komt uiteindelijk via het riool en het toilet in het huis en dat levert dan o.a. een fraai gevecht op met robot A.I.D.S. en robot Rosko. Vooral het gevecht met robot A.I.D.S. werd leuk in beeld gebracht.

Terwijl Benny Dawn bedreigt met een mes, arriveert de politie en springt Benny uit het raam met een mes nadat hij weer vriendschap heeft gesloten met Jack (dat was zelfs onroerend om te zien). De politie schiet daarna Benny neer met rubberenkogeltjes en dat vond ik zelfs een beetje zielig om te zien. Daarna is de film ook min of meer afgelopen en vertrekken Jack en Dawn samen (wel een paar maanden later) in een auto (waarin ook Benny ligt) , waarna we nog een boodschap te horen krijgen, namelijk:

"But, the real lesson is, we've all got that one special bear, someone we've cherished for years, someone that once meant the world to us. Maybe he's tattered from years of gathering dust. Maybe you've found something else to play with. But whatever you do, under any circumstances, Don't. Throw. Him. Out. Or the next time you curl up to sleep, he might just come back for a cuddle."

Na het einde blijf je wel nog met de nodige vragen zitten zoals, Hoe hebben Jack en zijn vriendin Dawn zich uit de aanklacht wegens moord weten te praten? Hoe konden ze anderen ervan overtuigen dat moordende poppen de boosdoeners waren? Heeft iemand ooit de lichamen gevonden die Jack in zijn achtertuin heeft begraven? Maar eerlijk gezegd is het eigenlijk niet echt storend voor een film als deze, die natuurlijk met vette glimlach is gemaakt. Net zoals destijds met de Komedie / Horror film "Demonic Toys (1992)" met de geweldige grofgebekte babypop "Baby Oopsy Daisy".

De cast is natuurlijk niet hoogstand en er doen ook geen bekende acteurs of actrices in mee, maar ze deden het wel verdienstelijk zoals zoals hoofdrolspeler Karl Holt als Jack, Claire Cartwright (was ook best een mooie vrouw) als Dawn, James Parsons als de irritante stotterende baas Ron met snor en bril en Anthony Styles en Darren Benedict als de twee politieagenten die steeds een koekje bij hun thee willen hebben als ze Jack een paar keer ondervragen in zijn huis en ze beledigen hem ook. Jack heeft ze overigens ingeschakeld omdat Benny al zijn andere knuffels heeft vermoord.

Maar de echte sterren in deze film zijn toch echt de de fraaie robots, de poppen en de knuffels en vooral natuurlijk de Elmo-achtige uitziende rode kleine knuffel Benny met zijn uitpuilende ogen, klein neusje, grote mond en hangende oren. Alles wat Benny zegt is zeer kort, maar wel leuk (zeker vaak met de bijbehorende beelden erbij). Als Jack aan hem vraag waarom hij de leningfunctionaris heeft onthoofd, die belast was met het in beslag nemen van het huis, antwoordt Benny "Benny loves you". En als hem verteld wordt hij moet gaan zitten en zijn mes moet laten vallen, antwoordt hij met een simpele “Okey dokey”. En het is ook grappig om te zien dat hij bang is voor horrorfilms (dan houdt hij ook een kussen voor zijn gezicht)

Al met al vond ik dit gewoon een leuke en vermakelijke Britse Komedie / Horror film, met hier en daar ook een beetje goor, die zich lekker wegkijkt en vooral natuurlijk vanwege de geweldige knuffel Benny. De film duurt met circa 93 minuten ook niet lang en nergens wordt het saai, vervelend of langdradig.

Leuke comedy/horror. Veel gore dus dat zit goed.

Verhaal erg dun, we kennen natuurlijk de puppet master al. Maar al met al vermakelijk

Dit was wel een geinige horror, met geluidjes van Benny erbovenop. Eerder een comedy horror en daar lagen mijn verwachtingen toch anders. Ik dacht een soort Chucky horror te zien waarbij het enge boven de humor kwam, maar dat ,as omgekeerd.

Maar dat betekent niet dat ik me niet heb vermaakt. Best wel een leuke knuffel die Benny, met die ogen en die flaporen. Het beestje staat in de revenge modus en dat levert af en toe wel spektakel op. De gore is wel aanwezig met die steekpartijen en afgehakte vingers enzo. Gewoon een erg geestige comedy horror.

"Once was yours but thrown away, he'll live to play another day...”

Mijn aftrap van de horrormaand begint bij deze Benny Loves You, een film waar “Theunissen” helemaal fan van is, en die daardoor ook mijn verwachtingen omtrent deze film wel erg omhoog heeft gekrikt. Misschien was dat nou ook niet echt iets wat ik nodig had met deze film, om eerlijk te zijn. Vooraf als je deze film gaat kijken, kun je al verwachten dat dit natuurlijk een absolute B-film gaat worden. Toch vermaakt de film behoorlijk, en snap ik het enthousiasme rondom deze film ook heel goed.

De film begon overigens wel echt verschrikkelijk met dat onwijs irritante kind, en zette eigenlijk wel direct de toon in wat voor niveau we zitten. Dit is natuurlijk het diepste puntje van de B-films, en misschien neigt het soms zelfs naar een C-film, een heerlijk hobbymatig project die er zeker wel mag wezen. Benny is een eigenaardig poppetje, al is het natuurlijk helemaal niks nieuws onder de zon. Met namen als Chucky, The Puppet Master en de meest recente MEGAN hebben we al een hele scala aan horrorfilms die gebaseerd zijn op kinderspeelgoed. Hoe leuk maakt dat deze film?

‘Benny Loves You’ weet niet altijd te overtuigen. Het verhaal is flinterdun, en mega onlogisch. Daarvoor moet je deze film ook echt niet kijken, de CGI is echt verschrikkelijk maar, gaat opzich op sommige momenten nog wel. De film moet het duidelijk hebben van het gore, wat toch wel merendeels echt vermakelijk is.

En misschien is dat laatste juist wat ik had. Omdat het behoorlijk bloederig was (de personages in de film wel oerdom waren), en ook allemaal niet zo heel lang duurt heb ik mij er nog uitzonderlijk goed mee weten te vermaken. Verwacht echt geen hoog spektakel maar, wel een avondje vermaak!

Af en toe kom je zo'n film die zo middelmatig is dat het moeilijk is enig gevoel te hebben bij het kijken ervan. Benny Loves You is er zo eentje.

Er is veel potentieel verkwist, waarschijnlijk door budgetredenen. De gemene knuffelbeer Benny ziet eruit alsof die uit een Playstation 3-game is gesprongen, en een slechte dan nog. Als dat nog niet erg genoeg is, vallen ook de kills tegen vanwege diezelfde ondermaatse CGI. Ik had veel liever practical effects gezien en volgens wat ze lieten zien was dit zeker niet moeilijk geweest. Maar ik neem aan dat ook dit te maken had met het budget.

Naar personages of verhaalsontwikkeling kon ik geen enkel gevoel opwekken. Het interesseerde me allemaal weinig en dat heb ik niet erg vaak. Het liet me koud, allemaal.

2*