The Christmas Chronicles: Part Two (2020)

vond het begin wat onwennig, maar daarna best een vermakelijk filmpje. Niet hoogstaand, maar wel vermakelijk

De eerste was nog wel te doen, maar deze is echt verschrikkelijk. Een irritante villain, een irritante sidekick, studio opnamen die er in de jaren 60 nog slecht uit zouden zien, een cliche verhaallijn waarbij ik een déjà vu gevoel kreeg omdat ik onlangs naar dezelfde plot zat te kijken bij Mel Gibson's Fatman.

Zucht... enig lichtpuntje zijn Kurt Russell en Darby Camp. Hopelijk laten ze het hierbij.

The Christmas Chronicles 2 Is een prima film. Ik wil hem niet vergelijken met deel 1 maar op zichzelf staand is dit ook gewoon een hele goede film. Heb er wederom kostelijk van genoten. Kurt is een ideale kerstman net als Tim Allen dit ook was in zijn kerstfilms. Heerlijk dit mag van mij ieder jaar terugkomen.

Redelijke film waarin een meisje liever kerst viert op de Noordpool dan in Mexico waar ze op vakantie is met haar familie. Een simpel plotje van goed vs kwaad, maar het is best avontuurlijk uitgewerkt. Kleurrijk in beeld gebracht allemaal en de scene op het vliegveld is het leukst. Net als het eerste deel is de casting opnieuw goed. Deze beviel me net wat beter dan het eerste deel.

Auw, toch wel een erge miskleun dit vervolg op het aardig eerste deel.

Aan Kurt Russel ligt het niet. Die heeft er duidelijk lol in en, het moet gezegd, 'Snake Plissken' is een alleraardigste Kerstman. Dan dat script dat werkelijk alle kanten op gaat, belabberde overdadige CGI en kind acteurs die de teksten bijna oplezen. Werkelijk abominabel. En dan duurt de film ook nog eens oeverloos lang met dat tijd plotje dat werkelijk nergens op slaat omdat de uitkomst niet verdiend is.

Ugh, 1,5 *en. En dan ben ik genereus.

Nee sorry, I was wrong. Geen idee wat de makers dachten, laten we zo min mogelijk van de eerste film pakken en geef het een Gremlins/Marvel feeling mee? In dit deel hebben de Elfen een hoofdrol, waar ze in deel 1 nog "oké" waren door hun vrij korte screentijd is het hier allemaal veel te veel van het goede en dat ook nog eens volledig vormgegeven in CGI.

verhaaltje van de evil elf kon me ook daadwerkelijk geen moment boeien, net als wat het Santa Clause vervolg (Die met Tim Allen) ook al deed soort van. En wat voor nut had haar broer in deze film? Het is niet meer dan een slappe cameo en zijn zogenaamde vriendin zien we misschien 10 seconden in beeld. Vriendin van de regisseur?

Nog even een knipoog naar Home Alone tegen het einde, oja die heeft deze regisseur ook gemaakt!
Voor mij is het werkelijk waar onbegrijpelijk hoe ze dit vermakelijke concept uit het eerste deel zo ongelofelijk om zeep hebben geholpen in dit zeer saaie en langdradige vervolg. Kurt Russell is nog zo beetje het enige pluspunt in de cast, en vooruit Darby Camp deed haar rol ook niet onaardig.

Deel 1 een 3,5 en een aanrader. Dit 2de deel vergeet ik liever maar.
1*

Grote teleurstelling

De eerste film was zo leuk, ik heb 'm daarom ook een 4.0 gegeven. Maar deze film raakt mij totaal niet. En dan is deel 2 ook nog eens geregisseerd door Chris Columbus, de man van de beste kerstfilm ooit (Home Alone 1 en 2) en de magische eerste delen van Harry Potter.

Het verhaal is gewoon niet leuk en mist de gezelligheid en de vibe van het eerste deel. Zowel de acteur, als het personage 'Belsnickel', had van mij volledige weg gemogen. Wat een ongelooflijk irritante acteur was dat.
Dat gezang in de airport (en aan het einde was ook tenenkrommend. Zowel de acteur van Belsnickel als dat kleine jochie mogen nog even acteerlessen nemen, want het leken net twee robots. Hoewel Tyrese Gibson slechts een kleine rol heeft, vond ik 'm verkeerd gecast. Ik had daar liever iemand gezien, die veel in komedies speelt: Chris Rock, Eddie Murphy, Kevin Hart etc.

Niet alles is verkeerd aan de film. Zo is Kurt Russell als kerstman erg leuk. Ook is het leuk om zijn echte vrouw, Goldie Hawn (die overigens 75 is en nog steeds erg goed uitziet!), samen met hem te zien in een film.
Dat kleine meisje deed het net als in de eerste, film best leuk. Tot slot de magische elfenstad. Heel erg leuk gedaan en wat mij een beetje deed denken aan Harry Potter.

Hopelijk wordt 3 beter. Een krappe 2.5*

“Eh, I guess this is your lucky day, Yule Cat!”

Twee jaar geleden kwam ‘Netflix’ met een gloednieuwe kerstfilm, een ware hit bleek achteraf want ik maar ook velen hebben genoten van ‘The Christmas Chronicles’ en het was een uitstekend en vermakelijke kerstfilm met een heerlijke feel-good. Een jaar later weet ‘Netflix’ wederom een hit uit te brengen, ditmaal was het een animatie en ‘Netflix’ leek vooral goed te zijn in kerstfilms. Nu, twee jaar laten brengt ‘Netflix’ het tweede deel uit van ‘The Christmas Chronicles’, iets waar ik dus erg naar uit keek want men weet al twee jaar te verassen met kerst en het vervolg van zo’n leuk eerste deel vergooi je toch niet, lijkt mij.

En ik was echt niet te spreken over dit tweede deel die me toch ellelang leek te duren. Al begon het niet verkeerd, laten we eerlijk zijn. De film had aardig wat potentie met een leuk concept, niet heel erg vernieuwend want iemand wou ‘kerst weer kapot maken’ maar het idee erachter was wel tof, die elf die door het niet geloven van het kerstfeest in een mens veranderde en zo op de zuidpool (wel geinig) een plan aan het smeden was om de ster van de kerstman te jatten om die vervolgens zelf te gebruiken en eeuwig leven te krijgen en ‘kerstman’ te worden. Er kan weinig fout gaan, de intro met dat boek vond ik wel leuk, zo kun je altijd nog wel meerdere delen maken al hoop ik dan dat het wel een stuk beter gaat worden.

Maar langzamerhand wordt de film steeds slechter en zwakt het leuke begin heel snel af. Dit is al vanaf het moment dat we de familie ontmoeten op het strand en je duidelijk ziet dat er politieke correcte dingen moeten gebeuren. Dit kijkt wel weg maar, de irritatie van zo’n opstandig meisje stapelen zich al gauw op door de film heen, en dat stond ook in de plotomschrijving waar me haren al wat van omhoog gingen staan. Wanneer de twee kids richting de kerstman teleporteren door de gemene elf ‘Belsnickel’ is de introductie van ‘Kurt Russell’ vermakelijk, zeker een leuke kerstman. Maar, het verhaal gaat al snel bergafwaarts. De film is te jankerig, er zijn scenes die nergens op slaan en het is allemaal zo cliché als weet ik wat.

Het is allemaal wel ironisch hoe je van zo’n sterk eerste deel toch weer zo’n domper van een tweede deel kan afleveren. Het kindergehalte is hoog, dat mag aangezien het een familiefilm is maar er zijn dingen te ongeloofwaardig. Neem het moment dat de ‘Yulecat’ de rendier ‘Dasher’ aanvalt en deze vervolgens halfdood op de grond ligt. Maar rond het einde toch weer leeft en mevrouw Claus beschermt, dat was ook wel zo ongekend slecht. En zo kent de film nog wel meer momenten, het moment dat, dat meisje de nieuwe ster in de kerstboom doet en aangevallen wordt door een drone. En dan dat, dat jongetje de drone neerschiet met een nerf pistool en de drone als een soort V2 raket naar beneden stort door één klein tikje, mega sterk elektronisch apparaat gaat zo snel naar de grond.

Ach, en zo was het ook wel geinig dat ‘Netflix’ de naam ‘Belsnickel’ veranderd in de ondertiteling als ‘Belsickel’. Omdat het word natuurlijk als benaming voor het mannelijks geslachtsdeel benoemt word maar dat lolletje kan je hierboven ook wel lezen.

Deze zit was voor eerste kerstdag dus echt een totale domper en ik heb me erg veel geïrriteerd en vond er geen reet aan. De film was wel erg verzorgt en zag er mooi uit ook qua CGI, daar blijft het wel bij. Mocht er een deel drie komen, dat vast wel komt, dan hoop ik toch dat ze de magie uit deel één weer tevoorschijn halen want dit. Dit mogen ze de volgende keer wel houden.

1.5*

De eerste Christmas Chronicles film mag zich onderhand langzaam bij het rijtje kerstfilms voegen dat geschikt is om (vrijwel) ieder jaar de revue te laten passeren. Het is een fijne film, waarin Kurt Russell misschien wel een van de leukste kerstmanvertolkingen neerzet die ik me kan heugen. Het verhaal is simpel, maar wel avontuurlijk. De kinderen spelen leuk en de invloed van producent Chris Columbus komt duidelijk naar voren in een sfeertje dat soms deed denken aan Home Alone en de eerste twee Harry Potter films.

Ik was dan ook blij met het nieuws dat Columbus de regie op zich zou nemen voor het vervolg; een zeer logische keuze. Helaas moet ik mij bij het merendeel van de verhalen hier aansluiten: deze film staat tot mijn grote verbazing mijlenver van het origineel. De grootste blunder is dat broer Teddy nauwelijks nog een rol speelt en vervangen wordt door een personage dat we niet kennen. Net de chemie tussen Judah Lewis en Darby Camp was erg leuk in de eerste film. Darby Camp doet het nog steeds leuk overigens en ook nieuwkomer Jahzir Bruno doet zichtbaar zijn best, maar ik vond de band tussen broer en zus beter werken. Daarnaast is de toon wel heel kinderlijk geworden en dat komt met name door de toevoeging van slechterik Belsnickel: een irritant personage dat regelrecht uit een of andere slechte cartoon lijkt te komen. Er gaat geen dreiging van hem uit en je staat er als kijker nog enigszins van te kijken dat de kerstman klaarblijkelijk een kluif aan hem heeft.

De film is ook erg druk. Het is het één groot CGI-spektakel, maar je vraagt je eigenlijk af waar het goed voor is. Soms ziet het er mooi uit, maar over het algemeen moet ik concluderen dat de effecten in de eerste Potter-film uit 2001 er beter uitzagen. Toch zijn er nog wel een aantal zaken die dit vervolg de moeite waard maken. Het is opnieuw genieten om Kurt Russell de rol van kerstman op zich te zien nemen. Hij pakt de rol moeiteloos op en zijn muzikale scène op het vliegveld is, hoewel natuurlijk heerlijk over de top, erg leuk. Ook gaan mijn complimenten uit naar het ontwerp van Santa's Village. Wederom een CGI-festijn, maar met de vele felle kleuren slaat het wel degelijk aan.

Het is allemaal zeker niet slecht, maar het komt niet in de buurt van het eerste deel. Daar waar de eerste film nog redelijk kleinschalig was, wil deze film overduidelijk 'larger than life' zijn, waardoor het gewoon een beetje té is. Verwijzingen naar de eerdergenoemde films van Columbus zijn hier niet meer subtiel en uiteraard zien we dat 'zand erover' einde al heel lang aankomen. Ik snap dat je op een positieve noot wil eindigen, maar dit einde zorgt ervoor dat de film compleet overbodig voelt. Een leuk filmpje om in de kerststemming te komen (of te blijven), maar wat mij betreft had het zonder enige twijfel bij deel 1 mogen blijven.

2,5*

Een beetje suf om in 't midden van januari met een beschouwing te komen over een film die ik zelf heb gezien toen ik nog in kerststemming was. Maar dit terzijde. Het leuke aan de oorspronkelijke 'The Christmas Chronicles' (2018) was dat het afweek van al die andere zeemzoete kerstfilms. Het was rauwer en grappiger omdat het zich afspeelde in een aardse setting met autocriminelen en straatprostituees. Met een glansrol voor Kurt Russell als een eigentijdse (ietwat foute) kerstman met een pittig karakter. Dat er een vervolgdeel zou komen werd me duidelijk toen de credits van de eerste film over het scherm rolden, maar ik had niet kunnen voorspellen dat 'The Christmas Chronicles: Part Two' (2020) gestript zou worden van alles wat het origineel onderscheidend maakte. Dat alle scherpe kantjes eraf werden geveild voor suikerzoete hysterie rond lelijk geanimeerde kerstelven en gestuntel met een arrenslee. Alsof Netflx heeft besloten dat ze zich beter strikt aan een jeugdige doelgroep houden, omdat de veiligheid van een voorspelbare familiefilm meer oplevert. Iets zegt me dat deze franchise nog wel uitgemolken gaat worden met meerdere vervolgdelen.

Beste mensen!

Ik zie heel veel slechte reviews, wat natuurlijk mooi is want wat is er leuker dan vanuit verschillende invalshoeken naar deze film te kijken.

Natuurlijk is het spannend om een opvolger van een fantastisch deel 1 te maken. En aan het begin twijfelde ik ook of deze versie aan mijn verwachtingen zou gaan voldoen. Maar de verhaallijn was echt origineel maar wel een tikkeltje voorspelbaar. Het verloop had je zo uit kunnen tekenen. Daarnaast zie ik ook dat mensen gevallen zijn over de hoge mate van 'zoetsappigheid'. Tsja, dat zijn nu eenmaal kerstfilms. Soms was het wel een beetje crinchy inderdaad en vooral dat politiek correcte soms... Helaas is dit de filmindustrie van tegenwoordig. Het verbaast mij dat ze, in het kader van inclusief taalgebruik, het woord 'kerst' nog niet in de ban hebben gedaan. Laten we hopen dat dit nooit zal gebeuren.

In ieder geval vond ik deze film wel degelijk een succes!

Een veilig vervolg van Columbus, maar wel eentje die rond de kerstdagen meer dan degelijk tot z'n recht komt. Russell vertolkt opnieuw de rol van kerstman en dat doet hij best aardig. Wel moet ik daarbij zeggen dan tegenspeelster Hawn niet om aan te zien was. Daar helpt het matig geschreven script van Columbus, Lieberman en Guggenheim niet bepaald aan mee. Drie mensen die aan een script werken en dan komt er toch zo'n voorspelbaar geheel uit. Ze zullen dan wel alleen maar in termen van commercie gedacht hebben, maar het eerste deel van de reeks heeft dat dan beter opgelost. De CGI van een film als deze blijft behoorlijk melig alhoewel passend bij de toon, maar na enige tijd was ik die kinderachtigheid wel een beetje beu. Gelukkig kiest Columbus dan wel voor een relatief spectaculaire finale die lekker wegkijkt. Sowieso kijkt de film lekker weg, maar dat mag je ook wel verwachten van een doorgewinterde regisseur als Columbus. In ieder geval biedt de film gezellig vermaak, maar inhoudelijk kan het niet tippen aan een hoop andere kinderkerstfilms.

Een verbitterde elf [Julian Dennison] gebruikt “true believer” Kate [Darby Camp] om via een wormgat terug te keren naar de geheime werkplaats van de kerstman [Kurt Russell] en kerst te saboteren. Kate zit opgescheept met haar irritante stiefbroertje [Jahzir Bruno] in deze routinematige sequel met meer spektakel, maar minder charme en verrassing. Goldie Hawn heeft een meer prominente rol, maar Russell – die deze keer een gospelliedje zingt – is het enige positieve. Meer elfjes/Minions, minder originaliteit en middelmatige visuele effecten.