Une Vie Démente (2020)

Schrijnend portret over een jong koppel op zoek naar gezinsuitbreiding, maar in eerste instantie zorg en opvang moet bieden aan de moeder, dan aan hun eerste kind. Tragikomische aanpak waarbij genant open gesproken werd over de seksuele activiteiten in bed omdat het blijkbaar via natuurlijke weg niet zo makkelijk verliep.

Nadien wordt de klemtoon meer naar moeder geschoven die met haar vreemde gedrag meer en meer (letterlijk) de hoofdrol opeist. Later blijkt dat er sprake is van semantishe dementie. Interessant uitgangspunt van de film vond ik toch wel de beslissing van Noémi om ondanks alle zorgen en problemen met haar schoonmoeder toch door te gaan om zelf voor kinderen te gaan. Het is niet omdat het leven om je heen moeilijkheden kent, dat je je eigen geluk opzij moet schuiven en dat je moet wachten op "betere" tijden.

Emoties lopen hoog op, van frustratie tot machteloosheid. Zwaar thema dat eveneens met de nodige kwinkslagen wordt verhaald. Intens en ontroerend. Prima film!

Toch wel gedurfd om een film over dementie een lichtere toets te geven, zeker aanvankelijk, als men doorheen het dramatische wat zich aan het afspelen is, toch moest glimlachen om de fratsen van de moeder.

Stilaan wordt het ernstiger en is er ook terecht veel aandacht voor de onhoudbare positie waarin de naastbestaanden zich gaan bevinden.

Het slot heeft een verrassende toets. Aanvaarding en aanpassing en ook geluk lijken de bovenhand te krijgen...Toch wat vreemd.

Jo Deseure is sterk in haar rol.

Alex [Jean Le Peltier] en Noëmie [Lucie Debay] willen een gezin stichten. In afwachting van een eigen appartement wonen ze bij Alex’ ietwat opdringerige moeder Suzanne [Jo Deseure], die zich steeds grilliger gaat gedragen. Wanneer blijkt dat Suzanne lijdt aan een bijzondere variant van dementie vinden Alex en Noémie na een intensieve zoektocht een reddingsboei in de vorm van verpleegkundige Kevin [Gilles Remiche]. Nu moeten ze besluiten welke plaats Suzanne gaat innemen in hun toekomstige leven. Een goedkoop ogende productie, maar de onsentimentele benadering van het onderwerp is verfrissend. Gemaakt in nauwe samenwerking met de acteurs en dat betaalt zich uit in uitstekend acteerwerk, vooral van Deseure.

Zo hilarisch en zo triestig tegelijkertijd. Eén van de beste films, die ik de laatste jaren zag!

Dit was een goeie film. Een schrijnende onderwerp, maar werd wel goed gebracht. De cast deed het subliem. Zeker het hoofdpersonage kwam erg overtuigd over. Een aanrader!

Wat een prachtige film!

Wat een sublieme acteerprestatie van Jo Deseure!

Een zwaar thema op deze wijze gebracht, gedurfd maar erg geslaagd.

Verder de mooie kleine details: nachthemd, dekbedovertrek en bed allemaal hetzelfde motief.

De robotmaaier die steeds terug komt en zelfs een eikel weg spuugt, de reclame van carglass....

Onder de indruk!

4☆