Akik Maradtak (2019)

Prachtige film over twee verloren zielen die in het Hongarije van vlak na de oorlog wat troost zoeken bij elkaar. Hij is al in de veertig en heeft zijn vrouw en twee kinderen verloren in de Holocaust, zij is pas 16 en heeft haar ouders en kleine zusje verloren. Hun trauma's beheersen hun leven. Ze moeten vooruit kijken, maar dat verleden is nooit ver weg.

Heb er met een brok in m'n keel naar zitten kijken. Károly Hajduk en Abigél Szõke spelen hun rollen fantastisch. Zij een losgeslagen spring-in-'t-veld, hij is een toonbeeld van triestheid en berusting. Hun vader-dochter-relatie wordt niet vertrouwd en stuit op kritiek. Ze leven voortdurend in angst opgehaald te worden door de gevreesde veiligheidsdienst, die alles en iedereen in de gaten houdt. Toch is het geen sombere film, al zijn de kleuren in stemmig grijs en bruin. Het slot biedt enige hoop. Abigél Szõke is een feest om naar te kijken. Nog weinig ervaring, maar dat gaat wel veranderen.

Terwijl de herinneringen aan de terreur van de nazi’s nog vers in het geheugen liggen, beginnen de communisten de Hongaarse samenleving in een wurggreep te nemen. Tegen die achtergrond zoeken een hoopvolle tiener en een gelaten gynaecoloog steun bij elkaar in een poging om samen het traumatische verleden te verwerken, ondanks onbegrip van hun omgeving.

Een aandoenlijke film over wederzijdse empathie. Prachtige rollen van Abigél Szőke en Károly Hajduk. Sterk geregisseerd door Barnabás Tóth. Gevoelig en mooi.