2067 (2020)

Hiermee ben ik het helemaal eens. De film vertoond namelijk veel fouten: Zeer matig tot ondermaats acteerwerk, dialoog wat soms onnodig en vervelend overkomt, te kleinschalige setting en enkele plotgaten. Toch kan ik nu al zeggen dat deze een Guilty Pleasure voor mij gaat worden, aangezien ik wel ontiegelijk veel mogelijkheden zag voor het verhaal terwijl ik de film aan het kijken was.

Ik vond het verhaal namelijk het sterkste onderdeel, samen met de speciale effecten, muziek en een klein beetje van het karakterontwikkeling.

Het is allemaal gewoon niet goed genoeg gebruikt, te snel gemaakt om zo maar te zeggen. Naar mijn mening is dit de grootste gemiste kans van 2020 tot nu toe. Dit had zo veel potentie om een geweldige blockbuster te worden. Het had de special effects, mooie muziek en een geweldig concept voor de gebruikte wetenschap.

Deze film met moeite uitgezien. Het was geen drama maar meer een sience fiction horror. Ik had na 1 uur wel het gevoel dat ik een paar antidrepessieva pillen moest slikken. Het verhaal is simpel en droevig, Al Core had het kunnen bedenken, de aarde wordt door een gebrek aan bladgroen onleefbaar. Via een tijdmachine gaan we, in de toekomst, op zoek naar een oplossing. Leuke bedrijfsfilm voor Greenpies of groen links. Ik zoek mijn oplossing in een glas whiskey. 2 points

Apocalyptische tijdreisfilm met wat mysterie. Wereld vergaat door klimaatwijziging en één iemand wordt naar de toekomst gestuurd om de mensheid te redden. Geen hoogstaande film, maar gezien ik liefhebber ben van het genre timetravel moest ik deze wel gezien hebben. Enkele typische butterfly-effects en verder is de setting wat simpel, maar mooi in beeld gebracht. Gezien er momenteel door Corona weinig te beleven valt in filmland valt deze wel nog te smaken, maar is dan wel door gebrek aan beter... Is duidelijk geen Hollywoodproductie. 2,5 * lijkt mij aanvaardbaar.

Het gaat in 2067 niet zo goed met de Aarde. Vegetatie is compleet verwoest en de mensheid is op zuurstoftanks aangewezen om te overleven. Gelukkig is er nog een tijdmachine-apparaat om in de toekomst tot een oplossing te komen. De prent focust voornamelijk op Ethan Whyte, de zoon van een wetenschapper die al een tijdje verdwenen is. De film is zondermeer een sciencefictionverhaal met potentieel, het intrigeert zeker voor een tijdje. Nu weet ik echter niet of het aan het script ligt of aan de acteur zelf, maar er gaat helemaal niets uit van Kodi Smit-McPhee. Zijn personage Ethan heeft geen idee waar hij mee bezig is, raakt steeds weer in paniek en begint dan letterlijk te janken. Tja die dramatische scènes (ook nog eens ondersteunt door een dikke zware muziekscore) zijn maar weinig geloofwaardig. Verrassend genoeg, voor een film die iets minder dan twee uur duurt, ging het niet slepen. Mede omdat men met weinig middelen een goed sfeer weet weer te geven is het wel leuk om deze tijdreis/dystopische film eens te bekijken.

Leuk bedacht scenario, maar de film pakte me niet omdat het allemaal wel heel erg traag gaat.

Tijdens de aftiteling van de film wordt er melding gemaakt dat er geen vlinders verwond raakten. Dit is niet alleen een verwijzing naar de vlinder in de eindscène, maar mogelijk ook een verwijzing naar The Butterfly Effect. Dit is een van de vele theorieën over tijd waar de film naar verwijst. De film heeft overeenkomsten met The Time Machine. In deze film reist een man door de tijd om een vreselijke toekomst te vinden, die hij op de een of andere manier probeert op te lossen. Richting het einde keert hij niet terug naar het heden, maar blijft hij in de toekomst om de mensheid te redden. Echter voor een samenleving die de technologie heeft om mensen 400 jaar vooruit te sturen naar een schone atmosfeer, hoeven ze alleen maar meer energiecentrales te produceren en de mensheid daarheen te sturen. De wanhopige arbeider die in de eerste minuten van de film om verlof vraagt, wordt vertolkt door acteur Andy McPhee. In het echte leven is hij de vader van hoofdrolspeler Kodi Smit-McPhee. Ondanks het feit dat de film zich in Australië afspeelt en iedereen met een Australisch accent spreekt, is het personage Jude de enige die met een Amerikaans accent spreekt.

De film is volstrekt onlogisch. Wetenschappers zijn niet in staat om in een laboratorium bomen in leven te houden, maar kunnen vervolgens wel een tijdmachine uitvinden. De acteerprestaties zijn matig, en de uitwerking is alles behalve positief.

2,0 *

Ai.

Interessant opgezet op conceptueel vlak, om maar even positief te beginnen. Ik heb veel zien gebeuren in sciencefictionfilms, maar tot nu toe nooit een film waarin de aarde amper bewoonbaar is vanwege een gebrek aan zuurstof. Uiteraard is de klimaatsverandering als invloed niet origineel, maar de invulling kon ik waarderen.

Verder een film die zichzelf dusdanig complex wil opzetten dat het de draad uiteindelijk gewoon kwijt is. Tegen het einde aan stond ik met groeiende verbazing te kijken naar hoe het verhaal zichzelf liet ontrafelen. Het sloeg echt nergens op, maar het was beter te slikken geweest als regisseur Larney de enorme bonk aan sentiment achter zich had gelaten. De hoeveelheid dramatiek in 2067 eist teveel van de acteurs, waardoor met name McPhee door de mand valt. Kwanten houdt zich wat beter staande, maar heeft dan ook een iets leukere rol.

Links en rechts zitten er nog leuke effecten tussen voor het beperkte budget, maar het is nauwelijks opgebokst tegen het rommelige en vooral doodsaaie verhaal. Voor een geheel dat zichzelf zo onderscheidend mogelijk wil maken gebruikt Larney excessief uitgekauwde clichés die het geheel nergens ten goede komen. Als het dan ook nog eens 114 minuten moet duren sta je garant voor een vermoeiende zit.